Fani snowboardu musieli wywalczyć sobie miejsce na stoku

Dodał(a): Adrian Skotarczyk
2006-12-06 08:50
Odsłon: 3901
Komentarzy: 0

Tagi:

Snowboard, z roku na rok, cieszy się coraz większą popularnością. Moda na ten rodzaj aktywności panuje głównie wśród młodzieży. Zdominowała rynek, doganiając narciarstwo. Ale początki snowboardu nie były łatwe. Fani zimowego szaleństwa musieli wywalczyć sobie miejsce na stoku.

Wszystko zaczęło się 42 lat temu, kiedy to niejaki Shermann Poppen któregoś zimowego dnia w 1964 roku w Muskegon w stanie Michigan, postanowił sprawić swym dzieciom niezłą zabawę i połączył dwie narty w jedną (później to samo zrobił z nartami wodnymi i tak powstał tzw. "snurfer"). Gdy dzieciaki podchwyciły nowy wynalazek, Poppen zarejestrował go w biurze patentowym, a następnie prawa do produkcji przekazał firmie produkującej kule kręglarskie. Na przełomie 1966 i 1967 roku sprzedano pierwsze 100 tysięcy snurferów.

Pomimo że sprzedano milion snurferów w ciągu kolejnych 10 lat, ich nagła popularność skończyła się równie szybko, jak się zaczęła. Nikt by o nich dzisiaj nie pamiętał, gdyby nie osoby, które udoskonaliły deski snowboardowe. Czternastoletni wówczas, mieszkający na Wschodnim Wybrzeżu Jake Burton Carpenter dostał właśnie takiego snurfera w prezencie. Postanowił go udoskonalić, przymocowując do deski ruchome pętle na stopy, co pozwalało dłużej zjeżdżać.

Kolejną ciekawą postacią, która zapisała się w historii światowego snowboardu jest Dimitrije Milovich - zwolennik surfingu, również ze Wschodniego Wybrzeża - na przełomie 1969 i 1970 roku, jako pierwszy zaprezentował deskę ze sztucznego tworzywa, zaś w dwa lata później zarejestrował swój patent. W 1975 roku Milovich rozpoczął produkcję seryjną pod nazwą "Winterstick". Tył tych desek wyglądał jak ogon jaskółki, a całość pokryta była włóknem szklanym i miała P-texowy ślizg. Ich cena wynosiła niestety aż 225 dolarów, co powodowało, że nie sprzedawały się najlepiej i w 1984 roku firma Milovicha stanęła na skraju bankructwa.

Jednak za człowieka, który jako pierwszy skonstruował snowboard, uważa się Toma Simsa. W 1969 roku zamieszkał na Zachodnim Wybrzeżu Stanów Zjednoczonych, gdzie razem z Chuckiem Barfootem rozpoczął budowę desek do surfingu i skateboardingu. Pierwszy snowboard Sims wyprodukował w połowie lat 70-tych, natomiast już w 1977 roku zbudował pierwszą laminowaną deskę z drewnianym rdzeniem.

W tym czasie snowboarderzy nie byli wpuszczani na publiczne trasy narciarskie. Musieli się zakradać nocą i zjeżdżać w tajemnicy. Wiosną 1981 roku odbył się w Leadville (Colorado) pierwszy na świecie konkurs snowboardowy. Zwyciężył właśnie Tom Sims, jadąc na desce z metalowymi krawędziami. Niestety, wkrótce potem władze amerykańskie i towarzystwa ubezpieczeniowe zakazały snowboardzistom korzystania z wyciągów i tras narciarskich. Spowodowało to spadek zainteresowania nowo narodzoną dyscypliną. Jednak dla tych, którzy zdążyli już spróbować, nie było drogi odwrotu. Rozpoczęło się mozolne, wielogodzinne wchodzenie z deską na upatrzony szczyt i tak właśnie powstał "hiking".

Trudności, jakie stanęły na drodze pierwszych snowboardzistów, zmusiły ich do walki o swoje prawa. Pierwsza organizacja snowboardowa powstała w 1982 roku (uwaga!) w Japonii (JSBA).

W Europie pierwsi snowboardziści pojawili się nieco później. Prekursorem na Starym Kontynencie okazał się Szwajcar, wcześniejszy mistrz skateboardingu, Jose Fernandes. Jako pierwszy wygrał w Calgary konfrontację z Amerykanami. Jadąc na asymetrycznej desce Hooger Booger wygrał również w 1986 r. Mistrzostwa Szwajcarii - pierwsze zawody w Europie (St. Moritz) - oraz zapoczątkował nowe, twarde wiązania pasujące do butów narciarskich. W tym samym roku swą działalność rozpoczęły pierwsze oficjalne cluby snowboardowe: w Austrii (ASA) i Norwegii (NSBF).

Natomiast pierwsze w Europie Mistrzostwa Świata miały miejsce w 1987 roku w Livigno (Włochy) i St. Moritz (Szwajcaria). Wówczas Chuck Barfoot i jego kompania wprowadzili na rynek pierwszą freestylową deskę typu twin-tip o jednakowych końcach.

Przy okazji tych mistrzostw zostały uformowane dwie duże międzynarodowe organizacje: North American Snowboard Association (NASBA) oraz Snowboard European Association (SEA). W marcu 1990 roku powołano do życia International Snowboard Association (ISA), zaś w maju roku następnego przekształcono ją w International Snowboard Federation (ISF).

Dziś snowboarding liczy sobie kilkanaście lat, choć do grona dyscyplin olimpijskich dołączył dopiero w 1998 roku na Olimpiadzie w Nagano. W ciągu tego okresu pojawiło się wiele jego stylów, które najłatwiej podzielić na dwie grupy: "freestyle" i "carving". Nie trudno zauważyć, że największy wpływ na dzisiejszy freestyle mieli Amerykanie, zamieniający jazdę na deskorolce w lecie na snowboard z miękkimi wiązaniami w zimie. Jednak gdyby nie eks-narciarze z Europy, snowboarding byłby dziś uboższy. To oni bowiem, nie zdejmując butów narciarskich, przypięli do nich twarde snowboardy, a zapoczątkowując jazdę slalomową, stali się prekursorami "carvingu"

Autor jest kierownikiem działu narciarstwa w sklepie GO SPORT

Źródła:
www.vtliving.com

www.abc-of-snowboarding.com

www.ramprage.com

www.snowcanada.com

www.narty.z-ne.pl/

www.snowboard.wyd.pl/

Zobacz także: