Fotoreporter - zawód i pasja

Dodał(a): Stefania Najsarek
2010-01-23 09:44
Odsłon: 9240
Komentarzy: 11

Tagi:

Kosycarz - nazwisko znane kilku pokoleniom mieszkańców Trójmiasta, kojarzone jednoznacznie z fotografią prasową. Zbigniew, dający w 1945 roku początek fotokronice Gdańska oraz jego syn Maciej, kontynuujący z dużym powodzeniem dzieło ojca.

Zaproszona przez sołtys Sulmina w gminie Żukowo Ewę Bałon, wraz ze zwabionymi magią nazwiska dziesiątkami osób, w dniu 17 stycznia 2010 roku uczestniczyłam w spotkaniu z Maciejem Kosycarzem.

Autor wstępu do wszystkich czterech już wydanych tomików Gościa pod wspólnym tytułem
„Niezwykłe zwykłe zdjęcia” Mieczysław Abramowicz, krótkim wprowadzeniem przygotował zebranych do odbioru relacji słowno-wizualnej o powojennej historii miasta i jego mieszkańców.

Maciej Kosycarz. / Fot. Stefania Najsarek.

Wspomnieniem o ojcu, jego zainteresowaniach i drodze zawodowej, Maciej Kosycarz rozpoczął promocje albumów. - Ojciec - mówił - góral z urodzenia, z okazji ukończenia z wynikiem celującym szkoły średniej w nagrodę dostał od swojego ojca aparat fotograficzny
I tak to się zaczęło.

Po wojnie w 1945 roku, z grupą harcerzy Zbigniew trafił do Sopotu i już nad morzem pozostał.
Swoje życie zawodowe związał z wysoko nakładową gazetą "Głos Wybrzeża", publikując relacje ze wszystkich ważnych wydarzeń w mieście i regionie. Mówiono o nim „latający reporter”; zawsze zjawiał się w odpowiednim czasie i miejscu, co niestety działo się kosztem życia prywatnego.

Dorobek Zbigniewa Kosycarza, to tysiące zdjęć dokumentujących powojenny stan naszego miasta, sylwetki mieszkańców, ich życie codzienne i świąteczne. Obejrzeliśmy kadry z odbudowy miasta po zniszczeniach wojennych. Pierwsze, jakże skromne budynki mieszkalne i użyteczności publicznej, a przecież napełniające serca dumą i radością.

W powiększającej się sukcesywnie przestrzeni miejskiej tętniło życie; praca,

Poczęstunek i dekoracje. / Fot. Stefania Najsarek.

nauka, ale i zabawa. Trud pracy, satysfakcja jaką było zdobycie artykułów nawet pierwszej potrzeby - wówczas deficytowych - radość towarzysząca ludziom podczas zabawy, zaślubin, (np. ślub Z. Cybulskiego z E. Chwalibóg), narodzin (np. gdańskich pięcioraczków), wszystkie te malujące się na twarzach emocje, przez lata uwieczniał zwany przez przyjaciół i ogromnie przez nich lubiany Zbyszek Bystrooki.

Kiedy w latach sześćdziesiątych w "Głosie Wybrzeża" stworzył autorską rubrykę pt. "Z wędrówek Drzazgi", mieszkańcy z ufnością powierzali mu swoje problemy z administracją miejską, wierząc, że tylko ów Drzazga skutecznie im pomoże. I pomagał, ganiąc niegospodarność, niechlujstwo i głupotę. Stał się postrachem urzędników wszystkich szczebli. Zaskarbił sobie wielką sympatię i szacunek mieszkańców miasta.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Stefania Najsarek

Artykuły (109) Galerie (34) Średnia ocen (4.75)

Miejscowość: Borkowo | Kraj: Polska

O mnie: Jestem ..... i to sobie cenię!

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 11

Sortuj komentarze:

Autor usunął profil 23.01.2010 10:01

Ocena:

Ci, co wykonują zawody dające im margines na twórczość własną, wyrażenie siebie - także fotoreporterzy; albo choćby - parający się pisaniem, powinni bardziej żyć pasjami, obsesjami, niż sesjami... Tylko tak, moim skromnym zdaniem, odnajduje się swoją "twarz prawdy". Tekst - jak zwykle - świetnie "uszyty" na miarę tematu i świetnie skomponowany! Tekst dopracowany i przemyślany, z adekwatnie do potrzeb - rozłożonymi akcentami. 5* Marr

Komentarz został ukrytyrozwiń