Gdańsk. Brama Chlebnicka

Dodał(a): Mirosława Kasowska
2010-03-06 19:26
Odsłon: 3479
Komentarzy: 3

Tagi:

Brama Chlebnicka ("Lilia") po raz pierwszy jest wymieniona w 1378 roku, aczkolwiek wiele źródeł utrzymuje, że powstała w XV wieku. Ponoć jest najstarszą z trzech zachowanych bram wodnych Gdańska.

Ośmiokątna północna wieżyczka. / Fot. Mirosława Kasowska

Widok od strony zachodniej z ulicy Chlebnickiej. / Fot. Mirosława Kasowska

Znajdziemy ją na wschodnim krańcu ul. Chlebnickiej. Po wschodniej stronie dochodzi do Długiego Pobrzeża, a po zachodniej zbiega się z ulicami Pończoszników oraz Dzianą. Usytuowanie: 80-830 Gdańsk - Główne Miasto, ul. Chlebnicka 21. Wymiary przejazdu: szerokość - 2,45 m; głębokość - 7,46 m.

W każdym razie na pewno została wybudowana w okresie krzyżackiego zwierzchnictwa nad miastem. Dowodem na to jest herb z dwoma krzyżami bez korony umieszczony na ścianie bramy od strony Motławy. Symbol monarszy w herbie Gdańska pojawił się dopiero po 25 maja 1457 roku. Dopiero tego właśnie dnia Kazimierz Jagiellończyk przywilejem nadał miastu prawo umieszczania na herbie swego symbolu.

Widok od strony wschodniej z Długiego Pobrzeża. / Fot. Mirosława Kasowska

Widok od północnej strony Długiego Pobrzeża. / Fot. Mirosława Kasowska

Z kolei od strony zachodniej fasada ozdobiona jest znakiem liliowym, dość często pojawiającym się w heraldyce gdańskich rodów. Generalnie według najczęstszych interpretacji jest to herb książąt Pomorza Gdańskiego z dynastii Sobiesławiców.

1450 to rok przebudowy obiektu na styl flamandzki, który pomimo zniszczeń wojennych, jakie dotknęły ten budynek, możemy podziwiać do dziś. W istocie koniec II wojny światowej brama przetrwała w dość dobrym stanie i obecnie posiada taka samą formę jak na fotografiach sprzed wojny.

Bramę zbudowano na planie wydłużonego prostokąta. Obie elewacje rozczłonkowane są wysokimi blendami. Od góry zamknięte są podwójnym ostrołukiem. Ściany zwieńczono profilowanym ceglanym gzymsem. Całość pokrywa dwuspadowy dach.

Jego kalenica biegnie równoległe do Motławy i Długiego Pobrzeża. Nad przejazdami usytuowane są schodkowe szczyty, podzielone ostrołukowymi blendami oraz zwieńczone krenelażem. Od strony rzeki budowla posiadała dwie ośmiokątne wieżyczki. Do dzisiejszego dnia zachowała się tylko północna. Stanowi ona piękny element dekoracyjny.

W 1709 roku przy pomoście bramy na Motławie cumowały statki przypływające z Królewca i Elbaga. Wtedy wewnątrz mieściły się mieszkania Rady i gospody dla żeglarzy holenderskich. Obecnie są tam mieszkania.