Genialny lekarz spod znaku Ryb

Dodał(a): Marek Szymaniak
2009-01-11 14:12
Odsłon: 7613
Komentarzy: 4

Tagi:

Reportaż śladami Leonida Gawryłowa tajemniczego krasnostawskiego felczera. Gawryłow wiele razy przywracał do zdrowia osoby, którym ostatnią nadzieję odebrali dyplomowani lekarze. Schorzenia diagnozował z dłoni i źrenicy oka, na podstawie takiego badania potrafił podać dokładny stan pacjenta oraz ścieżkę powrotu do zdrowia...

Samochód odmówił posłuszeństwa. Nowy rok przywitał Krasnystaw mrozem. Trzy telefony i dwa rozładowane akumulatory. Z opresji ratuje mnie kolega ze szkolnej ławki Gabriel Piątkowski. Po 20 minutach jazdy jestem w Dąbrowie. Witają mnie dwie ośnieżone sosny. Przed domem pasieka. Wchodzę do środka. Janusz Mordziński to wysoki, dobrze zbudowany mężczyzna w starszym wieku.

Gospodyni podaje herbatę i ciasto. Mordziński przynosi liczne materiały dotyczące Gawryłowa. Poznali się, gdy z tłumu pacjentów stojących przed domem - wybrał właśnie jego. Gospodarz opowiada o prześladowaniu Gawryłowa ze względu na pochodzenie, a nawet przejawy agresji i pobicia. Zawiść lekarzy sięgnęła zenitu, gdy zmusili go do rezygnacji z pracy w ośrodku zdrowia, ze względu na brak dyplomu uczelni wyższej. Osoby niewinne cierpią i takich przypadkach, nie chcą się bronić i na nich skupia się cudze zło – mówi Mordziński.

Od tamtej pory Gawryłow pracował w szkole, jako sanitariusz i uczył higieny. Po powrocie z Ameryki jego żona, widząc ogromne przepracowanie męża, zakazała mu przyjmować w domu. Gawryłow nie potrafił tego zrozumieć, jednak uszanował wolę swojej ukochanej, którą nazywał: „najwyższą władzą”. Jednak nie porzucił leczenia chorych i po kryjomu przyjmował pacjentów, czy to w biurze u Mordzińskiego, czy w innych miejscach. Pomagał też listownie. Pacjenci opisywali swoje schorzenia, on odpisywał i opisywał sposób leczenia.

Był jego przyjacielem, przez wiele lat. Opowiada jak opiekuje się jego grobem, na którym zawsze jest wieniec i paląca się lampka. Mówi też o tym, że powinno się uczcić pamięć tak wybitnego lekarza. Świetnym pomysłem byłaby tablica, na jego domu, przy ulicy Okrzei. To był wyjątkowy człowiek. Dzisiaj to niespotykane. Żył bardzo skromnie, nie potrzebował za wiele. Wszystkich jednakowo kochał i nawet wrogom darował...

***
Od Autora:
Reportaż powstał przed rokiem.

« poprzednia
1
...
4
5
6

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Marek Szymaniak

Artykuły (133) Galerie (5) Średnia ocen (4.81)

Wiek: 24 | Miejscowość: Lublin | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 4

Sortuj komentarze:

slawek Nalewajko 08.02.2011 17:55

Ocena:

Piękna historia oraz ogrom pracy włożony w to abyśmy mogli ją poznać za co uprzejmie dziękuję ,jako dziecko słyszałem o tym znachorze jak niektórzy go nazywali ale cóż byłem tylko dzieckiem czy młodzieńcem dziś inaczej oceniam tą historię i tego człowieka i może to lepiej że bliżej poznałem ją dziś !. Ale dobrze autor napomknął że takiemu Wielkiemu Człowiekowi należy się choćby tablica pamiątkowa bo wart jest tego wart wdzięczności za serce które okazał wielu ludziom i tak myślę że władze Krasnegostawu stać choćby na skromną tablicę bo o takich ludziach musimy pamiętać .

Komentarz został ukrytyrozwiń