Geniusze i matołki

Dodał(a): Marek Różycki jr.
2008-12-19 15:45
Odsłon: 12584
Komentarzy: 36

Tagi:

Dowiedziałem się od wybitnego krytyka literackiego, Tadeusza Lewandowskiego, że na polonistyce obroniono doktorat zatytułowany: „Geneza prasłowiańskich pohukiwań na konia” - jako fragment większej całości, będącej następnie pracą habilitacyjna: „Geneza prasłowiańskich zawołań na zwierzęta”. Autentyk!

Specjalistami są ludzie,
którzy coraz więcej wiedzą
o coraz mniejszej ilości rzeczy,
natomiast uczniami są ludzie,
którzy coraz mniej wiedzą
o coraz większej ilości rzeczy.
Dany Kaye

Żądają ode mnie więcej, niż mogę znieść! - rozgdakała się kura. Dlaczego tym razem zajmują nas kurze móżdżki, przepraszam, wyznania? Ano, proszę posłuchać. Dowiedziałem się, że na polonistyce obroniono doktorat zatytułowany: „Geneza prasłowiańskich pohukiwań na konia” - jako fragment większej całości, będącej następnie pracą habilitacyjna: „Geneza prasłowiańskich zawołań na zwierzęta”. Autentyk! /Autor! Autor! Autor!/
Cip, cip, cip, tas, tas, tas, a nuno, nastąp się! Wista wio! - łatwo powiedzieć...

Odpowiedni fragment dialogu autorstwa Kurta Vonneguta: „Doktor Hoenikker zwykł był mawiać, że uczony, który nie potrafi wyjaśnić tego, nad czym pracuje ośmioletniemu dziecku, jest szarlatanem. - Widocznie jestem głupsza niż ośmioletnie dziecko - zmartwiła się panna Pefko. - Nie wiem nawet, co to jest szarlatan”.

Osobiście pisałbym na temat: "Geneza prasłowiańskich pohukiwań na człowieka". Jedynie nauka w służbie narodu /!/ ma sens. Tak mnie uczono. Już drżę z podniety na myśl o szczegółach ujawnionego przeze mnie procesu myślowego...

Ktoś kiedyś porównał naukowe dysertacje do przenoszenia kości z jednego cmentarza na drugi. Nie znaczy to wcale, że musi tę czynność wykonywać grabarz-dyletant. Pamiętamy wszyscy porywające wystąpienie /natury filozoficznej/ grabarzy przed transformacją, które opisał był Szekspir w ”Hamlecie”. Tak, czaszka nie służyła wówczas li tylko jako rekwizyt... Ale ciszej nad tą trumną! Niech tam sobie trwają naukowe pohukiwania, przepraszam - poszukiwania.! końcu nie mój cyrk - nie moje małpy... Ot, tak sobie patrzę przez szeroki judasz na świat. A że dziwny jest ten świat, zauważył już słynny filozof mojej generacji, Czesław Niemen.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Marek Różycki jr.

Artykuły (60) Galerie (7) Średnia ocen (4.80)

Miejscowość: Warszawa / Zakopane | Kraj: Polska

O mnie: Zawód: dziennikarz, literat czyli Odyseusz z kompasem http://www.sadurski.com/satyra/marek-rozycki-jr.htm Ludzie potykają się nie o góry, lecz o krecie kopce!...

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 36

Sortuj komentarze:

Rafał Gadomski 14.03.2009 18:42

Ocena:

bardzo ciekawe

Komentarz został ukrytyrozwiń

Justyna Reiner 02.01.2009 07:19

Ocena:

Fajnie napisany artykuł ale wbrew pozorom to może być bardzo wartościowa praca. Niewiele wiemy o korzeniach naszego języka i warto, co się zachowało z dawnych czasów zachować od zapomnienia.

Komentarz został ukrytyrozwiń