Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

171450 miejsce

"Gorzkie żale przybywajcie"

Za nami połowa okresu Wielkiego Postu, który kojarzony jest przede wszystkim z nabożeństwem Drogi Krzyżowej. A przecież przez cały czas Wielkiego Postu odprawia się we wszystkich kościołach w Polsce, w niedzielę po południu, tak zwaną Pasję.

Pasją, inaczej Gorzkimi Żalami, nazywa się to wielkopostne nabożeństwo od łacińskiego słowa passio, tj. ból, cierpienie, męka. Polega ono na śpiewaniu hymnów i pieśni opisujących szczegóły męki i śmierci Pana Jezusa.

Popularne tylko w Polsce nabożeństwo pasyjne, połączone jest z wystawieniem Najświętszego Sakramentu i kazaniem pasyjnym. Pochodzi ono z początków XVIII w. - po raz pierwszy odprawiono je w 1707 r. za staraniem istniejącego wówczas przy kościele parafialnym św. Krzyża w Warszawie arcybractwa św. Rocha, zwłaszcza zaś protektora bractwa, ks. Wawrzyńca Stanisława Benika. Wtedy znane było pod, jakże barokowym, tytułem „Snopek mirry z Ogroda Gethsemańskiego, albo żałosne Gorzkiej Męki Syna Bożego”.

Powodem do ułożenia tego czysto polskiego nabożeństwa pasyjnego było, jak księga posiedzeń brackich z owych lat wspomina, że "dawne śpiewania (tj. po łacinie) nie było przystępne i zrozumiałe dla ludzi". Struktura tego nabożeństwa opiera się na strukturze dawnej Jutrzni. Składają się z trzech części, rozpoczynają się Zachętą (lub Pobudką - analogia do współczesnego Wezwania) i wzbudzeniem intencji (czytanie). W każdej części znajduje się hymn i dwie pieśni (dziś w Jutrzni są dwa psalmy i pieśń ze Starego Testamentu).

Nabożeństwo urzeka prostotą, czasami trudno uchronić się od egzaltacji i muszę pilnować się, by moje odczuwanie pieśni nie było tylko przeżyciem estetycznym. Bo istotna jest przemiana, a słowa: „uderz , Jezu, bez odwłoki, w twarde serc naszych opoki” konieczność zmian boleśnie uświadamiają. Słowa słyszane podczas tego nabożeństwa od 300 lat są tak proste, że dla niektórych wręcz naiwne. Ale do mnie te rymy, czasem nieporadne, może nawet ułomne z punktu widzenia poezji, przemawiają. Przede wszystkim dlatego, że dotykają najgłębszych zakamarków mojego chrześcijańskiego „ja”.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Dziękujemy za Twoją aktywność w serwisie wiadomosci24. Do zobaczenia niebawem w innym miejscu.

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl
#PRZEPROWADZKA: Dowiedz się więcej

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.