Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

17693 miejsce

"Gra o tron i filozofia" - w kręgu odwiecznych prawd [Recenzja]

Tomik esejów „Gra o tron i filozofia” przynosi interesujące omówienie odwiecznych problemów etycznych w kontekstach historycznych i filozoficznych. Stanowi obraz ludzkiej cywilizacji wzrastającej na gruncie grząskim od krwi.

Henry Jacoby, William Irwin, Gra o tron i filozofia. Słowo tnie głębiej niż miecz, Wydawnictwo Helion, Gliwice 2013 / Fot. Okładka książki „Czytelnik może żyć życiem tysiąca ludzi [...]. Człowiek, który nie czyta, ma tylko jedno życie” – Henry Jacoby tą kwestią Jojena z Tańca ze smokami, piątego tomu sagi fantasy Pieśni Lodu i Ognia George’a R.R. Martina, wprowadza w rozważania zawarte w książce Gra o tron i filozofia, której jest współautorem. Myśl doskonale patronuje wszelkim doświadczeniom z lekturą, jednak nabiera szczególnego znaczenia w przypadku pozycji kultowych, budzących żywe emocje. Zjawisko takie zachodzi zaś wówczas, gdy odbiorcy odnajdują w dziele frapujące ich problemy. Rozpatrzeniem tych zagadnień, zatem ponadczasowych ludzkich spraw, zajmują się autorzy zgromadzonych w książce artykułów i esejów, dotyczących atrakcyjnego cyklu, zapoczątkowanego tomem Gra o tron .

Świat Westeros, powołany przez amerykańskiego pisarza Martina, kryje wiele tajemnic, wciąż jeszcze nie ukazał się w całej pełni. Z zaprojektowanej na siedem tomów sagi wydano dotychczas pięć części. Z oczekiwanego tomu szóstego pojawiły się na razie fragmenty w języku angielskim. Powstający w oparciu o pierwowzór literacki serial HBO, zatytułowany Game of Thrones, odsłonił dopiero historie opowiedziane w dwóch pierwszych tomach. Oczekiwany jest filmowy sezon trzeci. Nie trzeba dopowiadać, z jaką niecierpliwością fani cyklu czekają na kolejne części, by poznać dalsze losy bohaterów, uwikłanych w konflikty dynastyczne i osobiste porachunki.

W rozrastającym się literackim i filmowym obrazie życia panują prawa doskonale znane ludzkości, chociaż świat przedstawiony zdaje się być odmienny od rzeczywistego. Mimo funkcjonowania fikcyjnych postaci i elementów magicznych oczywistym się staje, że w Siedmiu Królestwach obowiązują prawidła i zależności rodem ze świata realistycznego. Bez problemu można więc odnieść do sagi Martina, podobnie jak i do dzieł J. R. R. Tolkiena, na którym wzorował się autor Pieśni Lodu i Ognia, matrycę historyczną dziejów ludzkich społeczeństw. Oznacza to także, że w odczytywaniu zawartych w dziele znaczeń pomocny jest dorobek ludzkiej myśli – zwłaszcza w zakresie etyki i
filozofii politycznej.

Tolkien słusznie stwierdził, że „historia często przypomina mit czy legendę, ponieważ w ostatecznym rozrachunku wszystkie powstają z tego samego tworzywa”. Opowieści Martina zdają się bardziej współgrać z dziejami rzeczywistego świata niż cykl o Śródziemiu, gdyż rozgrywają się w realiach przypominających średniowiecze, nie zaś czasy mityczne. W istocie w obu wykreowanych światach pojawiają się zwykłe ludzkie dramaty. Poznajemy krainę, która nie wymyka się naszemu doświadczeniu. Nie rozmijamy się z prawdą, gdy postrzegamy wykreślony przez pisarza świat fantasy jako własny.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (7):

Sortuj komentarze:

Każda recenzja p. Adrianny to materiał najwyższych lotów pisany piękną polszczyzną. Niezależnie od tego czy recenzowany utwór mnie interesuje czy nie, to samo zapoznanie się z refleksjami i oceną dokonywaną przez p. Adriannę zawsze jest dla mnie ciekawe. Taki autor to prawdziwy skarb tego portalu!

Komentarz został ukrytyrozwiń

Gratuluję recenzji. Świetna !

Komentarz został ukrytyrozwiń

Świetna recenzja, widać profesjonalne podejście do zagadnienia:)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ciekawa recenzja. Książka tematycznie nie leży w moim zasięgu, ale podziwiam świetny przekaz treści. Gratuluję.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Dziękuję za zainteresowanie recenzją.
Myślę, że książka też byłaby zdolna zaintrygować, bo chociażby filozofia polityczna znajduje trwałe zastosowanie w życiu współczesnym. Szczególnie zaciekawiły mnie rozważania wykorzystujące refleksje Niccolò Machiavellego.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Pani Adrianno, podobnie jak Pan Krzysztof, też średnio przepadam za tak oklepaną tematyką (motywy ludzkiego postępowania), ale tak wspaniałej recenzji już dawno nie czytałem.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Chyba nie przepadam za takimi książkami, ale za dobrze napisanymi recenzjami - i owszem.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.