Grand Funk Railroad - przygoda pewnego zespołu

Dodał(a): Damian ☮ Mosz
2010-02-28 18:10
Odsłon: 4286
Komentarzy: 2

Tagi:

Grand Funk Railroad. Nazwa zespołu pochodzi od amerykańsko-kanadyjskiej linii kolejowej Grand Trunk Railway, która przebiegała przez miasto Flint w stanie Michigan, gdzie zespół powstał i stawiał pierwsze kroki.

Zespół założyli w 1968 roku Mark Farner (gitara, instrumenty klawiszowe, śpiew) i Don Brewer (perkusja, śpiew) obaj wcześniej grali w The Pack. Trzecim założycielem zespołu był Mel Schacher (gitara basowa, śpiew) który grał wcześniej w Question Mark & Mysterians.

Już w 1969 roku wystąpili na Atlanta Pop Festival, trzeba dodać iż grali oni tam za darmo. Tak gorąco byli przyjęci przez publiczność festiwalową, że w drugim dniu festiwalu grupa została poproszona by grać jeszcze przez kolejne dwa dni. Choć krytycy nigdy nie szczędzili im negatywnych recenzji. Kiedyś nawet tygodnik Rolling Stone określił ich mianem cyt: "Najgorszy zespół rockowy wszechczasów".

Po festiwalu w Atlancie grupa podpisała kontrakt z wytwórnią Capitol Records. Jeszcze w 1969 roku Grand Funk Railroad („American Band” taki przydomek nadali im fani) wydali swoją pierwszą płytę "On Time", z której to pochodzi utwór "Heartbrecker". Płyta ta uzyskała miano złotej. W tym samym roku wydany przez nich drugi krążek pod nazwa „Grand Funk” zdobywa status płyty platynowej. To z niej pochodzi ponadczasowy utwór "Inside-Looking Out".

Trzecią płytę Grand Funk Railroad wydali w 1970 roku. Nazywała się ona "Closer To Home" i uzyskała w ciągu kilku miesięcy status złotej, a w późniejszym czasie super-platyny. Z niej to pochodzą takie utwory jak "I'm Your Captain" , "Get It Together" czy "Sin's Good Man's Brother"

W 1971 roku zespół nagrał dwie płyty "Survival" i "E Pluribus Funk". Kolejny rok to kolejne sukcesy artystyczne i komercyjne zespołu. No i pierwsze liczące się tournee pod nazwą "E Pluribus Funk USA tour". W 1971 przejechali 26 326 mil i koncertowali m.in. w Detroit Cobo Hall, Chicago's Syndrome, a w lipcu tegoż roku odnieśli oni ogromny sukces sukces na Shea Stadium w Nowym Yorku.

Jeździli wtedy z 4-tonowym wyposażeniem, zawierającym 4 000-watowy system nagłaśniający (w tamtych czasach nikt nie miał lepszego nagłośnienia) i własny system zasilania (taka mała elektrownia). Wozili też ze sobą własny sprzęt do nagrywania. Dwaj bracia Albert i David Maysles'owie kręcili film o grupie.