Wiadomości24 > Cywilizacja > Historia > "Groźba wojny ogarnia wszystkich". Rok 1939 w dziennikach

Pozycja materiału w rankingach:

#13755 wg odsłon (tygodniowy)

13755 miejsce

Dział: Historia

Ocena: 112pkt

Oceń:

"Groźba wojny ogarnia wszystkich". Rok 1939 w dziennikach

Dodał(a): BARBARA Romer Kukulska
2010-08-30 14:11
Odsłon: 11290
Komentarzy: 24

Tagi:

Przedstawiam kilka kartek z dzienników pisanych przez Zofię z Drohojowskich Romerową. Jest to kronika wydarzeń ostatnich dni sierpnia i pierwszych dni września 1939 r. Pisana była na wsi, nawet wtedy, gdy "dom zalało wojsko Führera".

Przedstawiam kilka kartek z dzienników pisanych przez Zofię z Drohojowskich Romerową.
Wydarzenia dzieją się na wsi małopolskiej w domu rodzinnym Romerów. Osoby występujące w tekście to bliższa i dalsza rodzina, przyjaciele, znajomi i przejezdni uciekinierzy. Ruduś, to mąż autorki, Rodryg Tomasz Maria Romer, inżynier agronom, oficer rezerwy WP. W tekście nie dokonałam żadnych zmian ani skrótów. Przekazuję go w oryginalnej pisowni. Jedynie wykropkowałam nieczytelne litery. W nawiasach, kursywą dodałam kilka wyjaśnień.

Autorka dzienników - Zofia Drohojowska była pielęgniarką Czerwonego Krzyża na froncie I wojny światowej, wówczas poznała rannego oficera Rodryga Romera. / Fot. z albumu

24.VIII.Dzisiejszy dzień gonimy od rana. Ruduś wyjechał rano do Bestwiny. Chwile potem telefon z gminy aby natychmiast zgłosił się do służby wojskowej w Wadowicach. Ściągnęłam go więc telefonicznie i natychmiast udał się do koszar. Przydzielono go do komisji, zatrzymano konie w Choczni. Parę godzin potem zabrano rządcę Giełdanowskiego i dużo ludzi ze wsi, jak też i wszystkie konie. Panika wielka. Letnicy uciekają, szosą jedzie pełno aut. Pociągi przepełnione. Groźba wojny ogarnia wszystkich.

25.VIII.1939 Ruduś wrócił na pół żywy ze zmęczenia po 24 godz. urzędowania. Panie Bibu..(letniczki) wyjechały pociągiem o 2- ej na Kraków do Warszawy. Pojechałyśmy autem popołudniu do Bielska i Bestwiny. Na ogół dość spokojnie, ale widać zdenerwowanie i przygnębienie. Brak koniecznych rzeczy po sklepach, bo ludzie na gwałt robią zapasy.

26 ty sobota. Znowu konie zabrane na wożenie rezerwistów. Mieliśmy dożynki urządzić, ale wobec sytuacji, całkiem cicho i skromnie się to odbyło. Przynieśli wieniec, dostali po kanapce i trochę wódki. Wieczorem przyjechał Olek Z..ski z Żywca gdzie podobno niesłychana panika ogarnia ludzi szczególnie Żydów. Gazety przyniosły wiadomość o podpisanym sojuszu polsko-angielskim w piątek 25 b.m. w brytyjskim ministerstwie JKM. Alians został podpisany przez Lorda Halifaxa i ambasadora Raczyńskiego. Alians ten składa się z 8 - miu art....wzajemną pomoc, której udzielają sobie Polska i W. Brytania. Apel pokojowy Roosevelta wysłany do Prez. Mościckiego i Kanclerza Hitlera, proponujący arbitraż w sprawie Gdańska został wysłany 24 b.m.

Prezydent Mościcki na Zamku Królewskim w Warszawie przyjmuje delegacje zagraniczna. Zdjęcie z albumu rodzinnego - własność prywatna. / Fot. Reprodukcja wzbroniona, Fotograf Wojskowego Instytutu Wydawniczego, Warszawa . Al. Szucha 14

Odpowiedź naszego Prezydenta była następująca:

"Wysoce doceniłem niezmiernie doniosłe i szlachetne orędzie, które Wasza Ekscelencja zechciała do mnie skierować. Chciałbym podkreślić, że rząd polski zawsze uważał bezpośrednie rokowania pomiędzy rządami za najbardziej właściwą metodę rozwiązywania trudności, które mogą powstać pomiędzy państwami. Uważamy, że metoda ta jest tembardziej właściwa gdy jest stosowana pomiędzy sąsiadującymi państwami. Mając tę zasadę na względzie Polska zawarła pakt nieagresji z Niemcami i Zw. Socjalist. Republik Rad. A że my również, że metoda konsylyacji przez stronę trzecią tak bezinteresowną i bezstronną jak Wasza Eks. jest słuszna i sprawiedliwa metodą w rozwiązywaniu przeciwności powstających między narodami. Choć oczywiście pragnę uniknąć nawet pozoru wykorzystania sposobności dla poruszenia przedmiotu sporu, niemniej uważam za swój obowiązek wskazać, że w obecnym kryzysie to nie Polska wysuwa żądania, ani domaga się ustępstw, do żadnego Państwa.

Jest zatem zupełnie naturalne, że Polska godzi się na powstrzymanie się od jakichkolwiek kroków wyraźnie wrogich pod warunkiem, że strona przeciwna także zgodzi się na powstrzymanie się od jakichkolwiek tego rodzaju bezpośrednich lub pośrednich poczynań. Na zakończenie pragnę wyrazić moje gorące życzenie aby orędzie pokojowe W. Eks. mogło przyczynić się do powszechnego uspokojenia, które tak niezmiernie potrzebne jest narodom Świata, by mogły wrócić raz jeszcze na błogosławioną drogę postępu i cywilizacji."
Ignacy Mościcki i Prezydent Roosevelt żądają ponownie od Kanclerza Hitlera odpowiedzi ...."Właśnie otrzymałem od Prez. Mościckiego następującą odpowiedź na moją depesze. Wyrażam nadzieję że przedstawi Pan skolei swój punkt widzenia".

Niedziela 27.VIII 39. Rano jak zawsze byliśmy w kościele. Olek(Z.....ski) wyjechał autobusem do Krakowa. Poświęcono nową ..pla...cówkę. Ida (brk: najmłodsza z trojga dzieci autorki kroniki.) szaleje z radości, że szkoła zaczyna się od 4 września. Po południu o 6 tej zebranie w domu katolickim na którym złożył się komitet pomocy dla żon wziętych rezerwistów.

31.VIII. Ogólna mobilizacja. Coraz mniejsze nadzieje na utrzymanie pokoju.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: BARBARA Romer Kukulska

Artykuły (116) Galerie (36) Średnia ocen (4.26)

Miejscowość: tu i tam | Kraj: Polska i Szwajcaria

O mnie: Serio, lecz z humorem oraz bez tabliczki.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 24

Sortuj komentarze:

Mirosław Brzozowski 01.09.2011 21:22

Ocena:

Dla mnie jest coś niebywałego, ciężko jest mi to zrozumieć !!! Dlaczego na tekst pani Romer dajecie minusy ????!!!!.Czy tylko zawiść i podłość chłopków , roztropków ????Czy nieudaczników i zawistników ?!
Przecież pani Romer przekazała zapiski już historyczne i odzwierciedlające nastrój i przemyślenia człowieka wówczas żyjącego –pisząc jak przeżywała tamta tą wojnę , opisuje rzeczywistość .Przecież opisuje fakty jakie się toczyły , jak ona to widziała swoimi oczyma .Pani Barbaro , proszę sie nie przejmować złośliwcami .Duże dzięki za to co Pani pisze i za to ,że chce się Pani tutaj pisać .Brawo , ręce same sie składają do oklasków .Tak trzymać .

Komentarz został ukrytyrozwiń

Andrzej Szelbracikowski 01.09.2011 14:46

Ocena:

Pomimo wojny i tytułu artykułu życie katolickie rodziny toczy się dalej...Droga do Dachau prowadzi także przez "mękę" , którą w tym konkretnym wypadku można było uniknąć. Można było...gdyby "honor osobisty" nie stawiano ponad życie!

Teraz jesteśmy wszyscy razem w Unii Europejskiej ( nareszcie ? ) I Niemcy są najlepszymi przyjaciółmi chrześcijańskich Polaków i Pana Wałęsy! Ot, jak los czasami z biedy człowieka drwi ;)) Pozdrawiam

Komentarz został ukrytyrozwiń

Remigiusz Janota 31.12.2010 14:40

Ocena:

Myślę, że dzięki p. otrzymujemy dziennik, portret, zapis emocji, wyobrażeń, nadziei, obaw, rozważań, zapis atmosfery zdarzeń, zapis świadomości tego okresu, słowem opublikowane fragmenty dziennika to znakomite zródło historyczne do poznania dziejów ziemiaństwa polskiego w XX wieku, zródło do historii mentalności.

Komentarz został ukrytyrozwiń

BARBARA Romer Kukulska 16.09.2010 16:26

Ocena:

Dziekuje czytelnikom, Zacheciliscie mnie do kontynuowania odtwarzania historii z "archiwow z lamusa".
Nawet po z gora 70 latach mozna przezyc jakby z autospsji wiele wydarzen historycznych lub prawie historycznych, a zatem zabieram sie do pracy, DZiekuje jeszcze raz wszystkim za uwagi i cieple przyjecie tego tekstu. ktory upublicznilam z wielka trwoga. Do czego sie przyznaje!

Komentarz został ukrytyrozwiń

Grzegorz Buczek 04.09.2010 12:19

Ocena:

Barbaro, to b. ciekawe, wzruszające zapiski ! Dziękuję ! Od razu przypomnialy mi się przed i wojenne wspomnienia z Janowa Lubelskiego i z Lublina - mojej Babci i Mamy (która w dniu wybuchu wojny miała 12 lat) - niestety nie spisane, tylko czasem, różnymi epizodami, opowiadane.
Pozdrawiam !

Komentarz został ukrytyrozwiń

Kamil Suski 04.09.2010 12:09

Ocena:

Pani Basiu no wreszcie coś ciekawego pani dla nas przygotowała Archiwum się otworzyło :) Gratuluje :) 5

Komentarz został ukrytyrozwiń

BARBARA Romer Kukulska 02.09.2010 09:09

Ocena:

poprawka: ziemi.. której polskości się nie wyrzekł i nie wyparł,...

Ach ten Chochlik psotek wykorzystuje wzruszenie przy pisaniu

Komentarz został ukrytyrozwiń

BARBARA Romer Kukulska 02.09.2010 08:53

Ocena:

Wiem, Ewo co masz na myśli, zatem wyjaśniam:
Rodryg Romer przeżył 4 ( słownie: cztery) obozy koncentracyjne, jego córka i jej narzeczony "tylko" jeden. Gdy Rodryg wrócił po wyzwoleniu, chory, wychudzony, wycieńczony, nie miał gdzie spać ani co jeść, musiał niczym złodziej pod osłoną nocy kraść płody rolne, które sam zasiał na własnej ziemi, którą też sam uprawiał, której nie wyrzekł i ne wyparł, za co właśnie był w dwóch koncentracyjnych. Ale to już całkiem inna historia.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ewa Bielańska 01.09.2010 18:43

Ocena:

Jakże się cieszę, że wreszcie wydobyłaś Basiu pasjonującą historię swojej rodziny. Pięknie napisane. Przecież to jest literatura faktu. Ty wiesz co ja mam też na myśli. Przecież znam i sama dotykam dokumentów historii Twoich przodków i wiem, że może być piękny ciąg dalszy.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Robert Ramark 01.09.2010 12:37

Ocena:

Można sięgać do tych zapisów jest mnóstwo w literaturze pamietnikarskiej. Ta nie wnosi nic nowego. Mam dzienniczek swojego ojca który miał 11 lat gdy na Podhale weszli Niemce. Jest tam więcej życia niż w tym pensjonarskim zmam relację mojego Ojca z Rabki z 39 roku ale to świat wojny widziany prze dziecko.

Komentarz został ukrytyrozwiń