"Happy-Go-Lucky", czyli nietypowy zastrzyk optymizmu

Dodał(a): Michał Wojda
2009-01-07 08:43
Odsłon: 3258
Komentarzy: 1

Tagi:

"Happy-Go-Lucky" po wielu pochlebnych recenzjach wydawało mi się komedią godną uwagi. W trakcie oglądania filmu uświadomiłem sobie, że miał być zastrzykiem optymizmu. Niestety, można to było zrealizować znacznie lepiej...

Poppy ma 30 lat i jest nauczycielką w szkole podstawowej. Należy do osób "pozytywnie zakręconych", które mimo wszystkich napotykanych trudności, zawsze znajdują w swoim życiu szczęście. Główna bohaterka nie jest obojętna na problemy innych, jest osobą, która potrafi każdego wysłuchać i w miarę możliwości pomóc.

Za fabułę filmu należy postawić scenarzyście, a zarazem reżyserowi - Mike'owi Leigh'owi, wielki minus. Można bowiem powiedzieć, że "Happy-Go-Lucky" jest to film bez początku, sensownego rozwinięcia, a już tym bardziej ciekawego zakończenia. Akcja skupia się na głównej bohaterce i jej codziennym życiu i problemach. Głównym wątkiem jest natomiast kurs prawa jazdy, na który zapisuje się Poppy. Trzeba przyznać, że jest chyba w całym filmie najzabawniejszy. Konkretniej za sprawą instruktora jazdy i jego ciągłego powtarzania słowa "Enrahah". Jak więc widać humor nie jest zbyt ambitny.

Filmu na pewno nie możemy już nazwać dobrą komedią. Doszedłem do wniosku, że film nie powinien zostać zakwalifikowany do gatunku filmu komediowego lecz filmu psychologicznego, którego tematyką jest humor, szczęście lub też dążenie do szczęścia. Można się domyślać, że założeniem scenarzysty było zafundowanie widzowi dużego zastrzyku optymizmu. Niestety, zostało to zrealizowane dość słabo. To słaba komedia, ale niezły film psychologiczny dotyczący czerpania radości z życia.

W rolę głównej bohaterki wciela się Sally Hawkins, której grę możemy zakwalifikować jako przyzwoitą. Angielce należy bowiem oddać, że dobrze przedstawia emocje Poppy. Aktorem, którego w filmie można wyróżnić jest Eddie Marsan, który odgrywa rolę instruktora jazdy - Scotta. Marsan wspaniale pokazuje frustrację, złość i mimo że w filmie jest czarnym charakterem, to zarazem wzbudza sympatię.

Film ma dobrą oprawę dźwiękową. Klasyczna nuta za sprawą instrumentów dętych staje się ciekawą aranżacją. Poza tym napawa optymizmem, wprowadza w wesoły nastrój, który w przypadku "Happy-Go Lucky" został zatarty dość nietrafionym scenariuszem.

Mimo swoich licznych niedoskonałości fabularnych, film ukazuje przede wszystkim normalne życie przeciętnych ludzi, dzięki czemu wydaje się autentyczny, naturalny. Każdy z nas ma inne poczucie humoru. Jeśli ktoś zamierza obejrzeć "Happy-Go-Lucky", radziłbym potraktować film jako psychologiczny, a nie komediowy.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Michał Wojda

Artykuły (197) Galerie (12) Średnia ocen (4.57)

Wiek: 20 | Miejscowość: Płock | Kraj: Polska

O mnie: Student stosunków międzynarodowych. Fan literatury, muzyki i sztuki. Dużo podróżuje. Przebywał w większości krajów europejskich, gdzie poznał nowe kultury i społeczeństwa co czyni go bardzo otwartym na świat, w którego przyszłość i rozwój zaparcie... więcej

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 1

Sortuj komentarze:

Lucyna Rozlatowska 07.01.2009 11:10

Ocena:

To już trzeci (pomijając moją) recenzja "Happy-go-lucky" w tym serwisie. Co prawda inne spojrzenie, bardziej krytyczne, chyba najbardziej spójne z moim, ale styl mnie nie zachwycił. Zastanawia mnie, jak moderator mógł przepuścić tak nieskładne zdania...

Komentarz został ukrytyrozwiń