"Higieniści. Z dziejów eugeniki". Książka, która wprawia w zdumienie

Dodał(a): Paweł Jankowski
2012-01-31 14:32
Odsłon: 279
Komentarzy: 4

Tagi:

Książka Macieja Zaremby Bielawskiego jest wnikliwym i starannym opracowaniem w temacie nauki, którą obrócono przeciw człowiekowi. Eugenika pozostawała przez lata wstydliwym epizodem lub częścią politycznego ducha bardzo wielu narodów.

Okładka "Higieniści. Z dziejów eugeniki" - Maciej Zaremba Bielawski; Wydawnictwo Czarne / Fot. projekt okładki: Agnieszka Pasierska/Pracownia Papierówka

"Higieniści" zdumiewają faktami, dokumentami, liczbami. W książce przedstawiono ludzi, którzy pozostawali w budzącej grozę statystycznej rachubie jednostek niepożądanych, upośledzonych, gorszych, nieprzydatnych. Określenia, które stawały się pełnoprawnymi orzeczeniami, dają pojęcie o naturze ludzi, którzy jeszcze do niedawna (przynajmniej w niektórych krajach) budowali niczym niezmącony wizerunek demokracji i dobrobytu. Takim wymownym przykładem jest Szwecja, która jest drugą ojczyzną autora.

Autor przedstawił ten kraj, odsłaniając i przypominając o wielkich i niechlubnych zasługach, jakie odniósł szwedzki rząd, realizując zamierzenia zwane higieną rasy czy bardziej elegancko eugeniką. Sterylizowanie i wartościowanie osób uznanych za zbędne i zagrażające idealizowanemu programowi udoskonalenia człowieka-obywatela, społeczeństwa, swego kraju. Ingerowanie w sfery intymne i nietykalność cielesną jak najbardziej fizyczną. Dotyczy to osób, które bardzo często pozostawały nieświadome lub poddane przymusowym zabiegom, które miały polepszyć rasę i wytrzebić zaskakująco dużą i rosnącą liczbę osób postrzeganych jako zagrożenie. Takie praktyki na przestrzeni dziejów zyskiwały poklask i uznanie na całym świecie. Próby legalizowania wytycznych i myśli światłych mężów, dbających o dobro i przyszłość narodu, przybierały najczęściej wynaturzoną postać, uwłaczającą prawom i godności ludzkiej.

Podkreślono różnice między ustawami faszystowskich Niemiec bazujących na wcześniejszych projektach, a zakrojonych na wielką skalę działaniach władz szwedzkich. Ukazano rozwój i powodzenie wszelakich towarzystw i zrzeszeń piewców eugeniki. Autor nakreśla w sposób czytelny, i jednocześnie nie przerastający zamierzonego formatu książki, rozwój i sytuację, jaka sprzyjała popularności eugeniki tak w Szwecji, jak i w pozostałych krajach skandynawskich. W Stanach Zjednoczonych i krajach europejskich oraz południowoamerykańskich i pozostałych niewymienionych w szczególny sposób.

Maciej Zaremba Bielawski w Goteborgu - Book Fair prawa: Creative Commons 3.0 / Fot. LA2 http://commons.wikimedia.org/wiki/User:LA2, Book Fair prawa: Creative Commons 3.0

Za coś więcej niż ciekawostkę poczytuje Bielawski fakty, dotyczące polskiego udziału w doskonaleniu rasy. Nie brak zdjęć, dokumentów i komentarzy na temat organizowania bastionów rasowej czystości polskiego narodu. Zaskakujące mogą okazać się czytelnikowi odniesienia do osób znanych ze swej działalności na rzecz państwa czy szeroko rozumianej kultury, a obstające przy poglądach, które zatrącają polityką dehumanizacji, a nawet widmem ludobójstwa.

Zobacz także:

ONline profil autora

Autor: Paweł Jankowski

Artykuły (175) Galerie (0) Średnia ocen (3.78)

Wiek: 38 | Miejscowość: Kościan | Kraj: Polska

O mnie: Najmądrzejszą dewizę popełnię w przyszłości.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (278)
Najwyżej oceniane (361)

Dodaj do

Komentarze: 4

Sortuj komentarze:

Paweł Jankowski 01.02.2012 16:46

Ocena:

@ Grzegorz Wink

"A o co chodzi w tym zdaniu: "Zwrócono uwagę na kraj japoński z jego mentalnością niepozwalającą przeciętnemu Europejczykowi przejść obojętnie"?"

Komentarz jest dla mnie wartościowy, choćby z tego powodu, iż nie jest sugestywną notką, która zawiera odniesienie w postaci linku dookreślanego przez tytuł. Czy zasady pisowni są zgodne z właściwymi i uznanymi jest dla mnie trudnym pytaniem. Błędy "z rozpędu" i inne przeoczenia zdarzają się każdemu i nie jestem bardziej wyjątkowy od innych autorów. Średnio, każdy publikowany materiał w "W24" każdego z autorów odznacza się jednym, zauważalnym i rażącym błędem. Nie każdy zasługuje na baczną uwagę i korektę lub sprostowanie. Łatwiej jest zamieszczać teksty z "tolerowanymi bykami", aniżeli materiał dość jednoznacznie wskazujący na zagrożenie życia i zdrowia przez czynnik ludzki. Kto się kieruje i jakimi zasadami etyki dziennikarskiej w sytuacjach i kwestiach spornych jest również trudne do wyjaśnienia w interaktywnych latach XXI wieku. Dziennikarstwo w ostatnich latach mniej rujnuje moją kieszeń i zdrowie od wielu innych ośmiorniczych firm i instytucji, co nie znaczy, że namawiam do zamieszczania bezkrytycznych i pełnych uwielbienia haseł pod adresem tej czy innej redakcji lub jakiejkolwiek innej formy człowieczej działalności. Jednak w momencie kiedy odnosi się wrażenie manipulacji i niestosownej prowokacji można poczuć się co najmniej dziwnie. Fizycznie czy też technicznie nie jestem bezpośrednio zdolny do korygowanie błędów w tekście, tym bardziej "własnym". Zawsze można wnioskować do właściwych i godnych zaufania osób będących autorytetami w materii prawa i Kodeksu Etyki Dziennikarskiej, gdzie mogę, co najwyżej, wcześniej podpowiedzieć na co mnie nie stać.

Komentarz został ukrytyrozwiń