Historia i tradycja uczyniły z Heroda bestię

Dodał(a): Stanisław Cybruch
2011-12-24 12:00
Odsłon: 581
Komentarzy: 0

Tagi:

Gdy narodził się Jezus - ów rzekomy rywal i pretendent do tronu żydowskiego w Palestynie - Heroda już dawno nie było na ziemi. Czyn „rzezi niewiniątek” według danych nie wydarzył się i jest to jedna z legend wymyślonych o dzieciach...

Historia i tradycja nigdy nie szczędziły słów potępienia i pogardy wobec Heroda, króla Judei. Przez dwa tysiące lat okrywa go atmosfera niesmaku i przekleństwa. Choć w jego czynach są znajdywane okoliczności łagodzące, które w części dają usprawiedliwienie stosowanej przez niego przemocy, „jedno jest pewne: Herod był szaleńcem” - pisał historyk izraelski, Abraham Szalit. Straszliwą rzeź setek małych, niewinnych dzieci, można dziś określić mianem szeroko zakrojonej operacji policyjnej, której celem było „antyterrorystyczne działanie prewencyjne”.

Badania potwierdzają, że Herod Wielki, panujący w latach 37 p.n.e. do 4 p.n.e. z łaski Marka Antoniusza - zapisał się w historii jako obrzydliwy potwór, słynący z okrucieństwa, bestialstwa i morderstw. Skazał na śmierć swoją żonę, trzech własnych synów, kilkoro kuzyństwa i nakazał - w poszukiwaniu Jezusa - rzeź niewiniątek. Czynił to w obawie utraty tronu i dla zdławienia wszelkich nadziei, że nowo narodzony król żydowski w Betlejem ma szanse zasiąść na tronie.

Czy tylko negatywy są domeną jego charakteru i działania? Nie tylko! Herod, jako 25-letni mężczyzna, zarządca Galilei - północnej, urodzajnej części Palestyny, którą w I wieku p.n.e. podbili Rzymianie - zdobył łaskę pierwszego cesarza rzymskiego, Oktawiana oraz wodza i polityka, Antoniusza. Widziany i oceniany przez nich bardzo wysoko, prezentujący się jako mocny człowiek - spełniał warunki prawego, lojalnego Rzymianom szefa Palestyny, zagrożonej wówczas przez Partów. W tej sytuacji Herod, po zwycięstwie nad Partami (ludem w Azji, zamieszkałym na południe od Morza Kaspijskiego), zostaje mianowany królem.