Wiadomości24 > Styl życia > Podróże > Historia jednej fotografii, czyli moja oaza spokoju...

Pozycja materiału w rankingach:

#45245 wg odsłon (tygodniowy)

45245 miejsce

Dział: Podróże

Ocena: 10pkt

Oceń:

Historia jednej fotografii, czyli moja oaza spokoju...

Dodał(a): Klaud. Gie
2008-05-09 18:03
Odsłon: 3511
Komentarzy: 30

Tagi:

Kiedy myślę o czasach, w których przyszło mi żyć, w głowie rysuje mi się portret szarych budynków, zapracowanych ludzi i zgiełku na ulicach...

Częstochowskie kamieniołomy. / Fot. Marcin Maciąg

Na miejscu boisk i lasów stawiane są sklepy i bloki. Niedługo nie będziemy już odkrywać śladów wiosny. Trawy, drzewa i kwiaty zastąpione zostaną, do ostatniego centymetra, betonem.

Moje rodzinne miasto - Częstochowa - rozwija się z dnia na dzień. Coraz więcej przestrzeni zajmują nowoczesne budynki, a coraz mniej jest przepięknych łąk i sadów. Jest jednak jedno miejsce, którego nie tknęły jeszcze
koparki i odurzający smród spalin. To Złota Góra - odwiedzam ją każdego, wolnego dnia...

Z punktu widzenia historii, miejsce to należy do grona najważniejszych w mieście pomimo tego, że znajduje się na
uboczu. Gdyby nie znajdujące się tu kamieniołomy, kto wie czy stanęłoby tu miasto?

Mało kto pamięta, iż miejsce to, w czasach wojennych, było ostatnim w życiu tysięcy radzieckich jeńców, którym przyszło tu pracować i umierać. Mało kto pamięta o legendarnym Wanielu (i jego miłości). Za jego sprawą podziwiać możemy przepiękny sad, a jego duch ponoć przechadza się tędy nocami. Niewielu wie także, o koczujących tu taborach cygańskich czy tragicznej śmierci miejscowych chłopców, których dziecięca ciekawość zawiodła ku najstraszniejszemu... Historia Złotej Góry rysuje się słodko-gorzko, ale dziś niewątpliwie okolica ta, stanowić może oazę spokoju, dla spragnionych ciszy i ceniących sobie obcowanie z przyrodą.

Kamieniołomy to miejsce bliskie memu sercu. To tutaj zrodziła się największa historia miłosna mojego życia. Mam nadzieję kontynuować ją do końca moich dni, u boku tego, który przyprowadził mnie tu pierwszy raz. Pokochałam tę okolicę, za niezwykłość i malowniczość. W prężnie rozwijających się „metropoliach” niewiele jest już miejsc, gdzie ćwierkają ptaki, kwitną najróżniejsze kwiaty i krzewy, a sarny i inne zwierzęta przechadzają się bardzo blisko człowieka. Niewiele jest także miejsc, z których podziwiać można panoramę całego miasta i z których oglądać można zapierające dech w piersiach wschody i zachody słońca, a wszechobecna zieleń nakazuje zatrzymać się na chwilę i zaczerpnąć świeżego powietrza.

Wierzę w to, że takich miejsc jest jednak więcej i przetrwają one całe wieki. Nie chcę pokazywać wnukom przyrody wyłącznie na starych fotografiach. Bo żeby poznać magię takich zakątków, trzeba zobaczyć i „poczuć” je osobiście...

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Klaud. Gie

Artykuły (15) Galerie (1) Średnia ocen (4.74)

Wiek: 24 | Miejscowość: Częstochowa | Kraj: Polska

O mnie: Ukończone studia: filologia polska, spec. animacja kultury. Aktualne studia: filologia polska, spec. edukacja kulturowa. Recenzentka: http://kreatywa.blogspot.com/ Współpracownik: http://sportube.pl/ Miłośniczka Postcrossingu, futbolu i... więcej

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (1431)

Dodaj do

Komentarze: 30

Sortuj komentarze:

Klaud. Gie 13.05.2008 23:54

Ocena:

Fotografia przedstawia kamieniołom, o którego historii mowa :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 13.05.2008 23:49

Ocena:

No dobrze, a gdzie tutaj jest (jakas) historia (jednej) fotografii? Bo ja przeczytalem tutaj tylko opowiadanie o tym, za czym Autorka teskni.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Klaud. Gie 13.05.2008 23:45

Ocena:

No, jeżeliby uznać Pocahontas za 'miejsce' to racja... :))))

Komentarz został ukrytyrozwiń

Paweł Skawiński 13.05.2008 22:43

Ocena:

'...niewiele jest już miejsc, gdzie ćwierkają ptaki, kwitną najróżniejsze kwiaty i krzewy, a sarny i inne zwierzęta przechadzają się bardzo blisko człowieka.'

Pocahontas !!!

http://www.cartoondollemporium.com/disney/pocahontas3.jpg

Komentarz został ukrytyrozwiń

Klaud. Gie 13.05.2008 12:45

Ocena:

ginko1 dziękuję, dopiero teraz dojrzałam Twój komentarz :)

"I tak sie marnują talenty w tym kraju :("
Jasne.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Dikidu Kuluuu 12.05.2008 22:09

Ocena:

I tak sie marnują talenty w tym kraju :(

Komentarz został ukrytyrozwiń

Klaud. Gie 12.05.2008 22:07

Ocena:

Taka dziedzina raczej mnie nie interesuje, choćby nie wiem, jak dochodowa była :)
Ale dzięki za radę ;)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Dikidu Kuluuu 12.05.2008 22:07

Ocena:

A ja mam rosarium !! (WPKiW) i łabędzie! I mnóstwo kaczek! i konie też są! I... I... I w ogóle to mamy całe ZOO (a w ZOO nawet mini-ZOO):D

"Mam nadzieję kontynuować ją do końca moich dni, u boku tego, który przyprowadził mnie tu pierwszy raz." - mam wizje! Dziewczyno, ty będziesz najpoczytniejsza autorka tkliwych romansideł w tym kraju! :D Ty wiesz, ze na tym można zarobić fortunę?! ;):D

Komentarz został ukrytyrozwiń

zofia nowak 12.05.2008 20:36

Ocena:

Grease,
nawet gdybys nie miała dojśc "do wyznaczonego celu", juz teraz zajmująco opowiadasz. Historia romantyczna--bo i legenda z aura tajemniczosci i natura i Ten, który mi to pokazał...Wzruszyłam się.
A jezyk i styl "sam" sie z czasem i praktyka w pisaniu poluzuje i wyswobodzi ze zbytniej szkolnej poprawnosci. Ładny tekst. Wrazliwy.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Klaud. Gie 10.05.2008 23:47

Ocena:

I zapomniałabym - nie czuję się tępiona :) Solidna i konstruktywna krytyka motywuje. Bezsensowne głaskanie po główce może przynieść fatalne skutki, wśród których samozachwyt, czy osiadanie na laurach są najważniejszymi. Człowiek uczy się przez całe życie, a bez wskazówek i rad może nigdy nie dojść do wyznaczonego celu :)

Komentarz został ukrytyrozwiń