Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

49020 miejsce

Historia Kapliczki im." Księdza Michała Woźniaka " w Suchym Lesie

Ciekawa Historia Kapliczki " ks. Michała Woźniaka " z Suchego Lasu ,który został pośmiertnie beatyfikowany w 1999 roku przez Papieża Jana Pawła II.

Kapliczka im. Na prośbę Jana Tadeusza Rudzińskiego - członek STOWARZYSZENIE RODZIN OSADNIKÓW WOJSKOWYCH I CYWILNYCH KRESÓW WSCHODNICH , były Kandydat do Sejsmika Województwa Mazowieckiego , Został odnoszony medalem "POLONIA MATER NOSTRA EST". w 2014 roku , na terenie Galerii Porczyńskich przy Placu Bankowym w Warszawie ,mieszkający w Komarów Wieś

Komorów – wieś w woj. mazowieckim, w pow. pruszkowskim, w gminie Michałowice, nad rzeką Utratą, 20 km od centrum Warszawy. Wieś szlachecka Komorowo położona była w 1580 roku w powiecie warszawskim ziemi warszawskiej województwa mazowieckiego. Pierwsza pisemna wzmianka w roku 1424 (Comorowo). Nazwa dzierżawcza, patronimiczna od słowiańskiego imienia Komor. Początkowo był wsią podzieloną na kilka części, w rękach drobnej szlachty ( Komorowscy), odgałęzienia rodu Pierzchałów z gniazda rodowego w Pęcicach. Komorowscy byli jednymi ze współtwórców parafii pęcickiej. Czas powstania parafii pęcickiej jest dowodem na istnienie w tym samym czasie Komorowa. Do tej parafii należał Komorów aż do czasu utworzenia parafii w samym Komorowie po II wojnie światowej (erekcja parafii w 1958). Do XVII wieku przeważnie w rękach Komorowskich herbu Pierzchała lub spokrewnionej z nimi drobnej szlachty. W XVII wieku w rękach Chądzyńskich herbu Ciołek, oraz Kaliszów herbu Ciołek, oraz Sobolewskich herbu Ślepowron. Scalony w XVIII wieku stał się wyłączną własnością Sobolewskich. Po dokupieniu drobnoszlacheckich części sąsiedniej wsi Sokołów utworzono jeden folwark. W rękach Sobolewskich do początku XIX wieku. W 1827 sprzedany Marcelemu Tarczewskiemu. W roku 1850 na mocy wyroku Trybunału Cywilnego Guberni Warszawskiej w drodze przymuszonego wywłaszczenia majątek Komorów-Sokołów nabył Franciszek Brzeziński, właściciel hotelu Polskiego w Warszawie. Na mocy uwłaszczenia w roku 1867 odpadły od majątku dóbr Komorów dość znaczne części w samym Komorowie oraz (co stanowiło prawie połowę majątku) całość obszaru wsi Sokołów. W rękach kolejnych spadkobierców do roku 1911. W tym roku Stanisław Józefowicz ( żonaty z Brzezińską) sprzedał majątek dotychczasowemu zarządcy Józefowi Markowiczowi. Józef Markowicz dokonał parcelacji pól komorowskiego majątku i sprzedaży działek prywatnym właścicielom oraz spółdzielniom budowlanym w trzech etapach: etap 1 – sprzedaż pierwszych działek w 1912 roku w części zachodniej nazwanej Komorów A. etap 2 – sprzedaż pierwszych działek w 1923 roku obszaru nazwanego kolonia Komorówek. etap 3 – sprzedaż pierwszych działek w 1930 roku największego obszaru nazwanego później miasto ogród Komorów. Sprzedaż przerwała II wojna światowa.Rozwój Komorowa jako osiedla rozpoczął się 14 stycznia 1930, kiedy Warszawski Urząd Wojewódzki zatwierdził plan parcelacji prywatnego majątku Komorów, należącego do Józefa Markowicza, nadając mu nazwę "Miasta Ogrodu Komorów", położonego w powiecie błońskim w gminie Helenów. Miasto Ogród Komorów powstało z inicjatywy właściciela terenu, Józefa Markowicza, na obszarze ograniczonym ulicami dzisiaj istniejącymi: Marii Dąbrowskiej, Aleją Starych Lip, Norwida, Okrężną, Granicką, Nowowiejską, Harcerską i Matejki. Łącznie Miasto Ogród zajmowało powierzchnię 73 ha. W akcie notarialnym kupna-sprzedaży umieszczono zastrzeżenie, że "Miasto Ogród Komorów jest przeznaczone na wzorowe osiedle" i dlatego "nabyta działka może być użyta wyłącznie na budowę domu mieszkalnego", a ponadto sformułowane były wymagania, mające na celu zabezpieczenie zdrowotności i estetyki osiedla. Średnia wielkość działki kształtowała się na poziomie 1100 m², wyznaczona została siatka ulic o szerokości 10, 14 a nawet ponad 20 metrów, przewidziane zostało miejsce na park, kościół, szkołę, tereny sportowe o powierzchni 11000 m², dwa place osiedlowe, a nawet trasę kolejki do Nadarzyna. Wszystkie te tereny przekazane zostały dla Miasta Ogrodu Komorów bezpłatnie. W czasie II wojny światowej w Komorowie ukrywała się warszawska inteligencja, a w okolicznych lasach odbywały się szkolenia partyzantów. Po wojnie majątek Komorów został znacjonalizowany. Pałac Markowicza przekształcono w sanatorium dla pacjentów Instytutu Psychiatrycznego w Warszawie. W 1956 r. w Komorowie osiedliła się Maria Dąbrowska. Dziś w jej domu działa biblioteka

zwrócił się do Marka Rudzińskiego Studiujący Akademię Medyczną / Syna Jana Tadeusza Rudzińskiego / prośbą o Fotografowanie Kapliczkę im . " Księdza Michała Wożniaka "

Był synem Jana i Marianny z domu Laskus. Kształcił się w Kolegium Salezjańskim w Lombriasco pod Turynem (1897-1900), a w 1902 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Warszawie[2]. Święcenia kapłańskie przyjął 29 września 1906 roku. Posługę duszpasterską sprawował jako wikariusz kolejno w parafiach: Narodzenia NMP w Mińsku Maz., Podwyższenia Świętego Krzyża w Łodzi, Tomaszowie Maz. i św. Antoniego w Warszawie. W październiku 1909 r. został administratorem parafii Wiśniew k. Mińska Maz., gdzie pod jego wpływem w ciągu 14 miesięcy ponad 100 osób porzuciło mariawityzm i powróciło do katolicyzmu. W 1911 r. (11 lutego) przeszedł do parafii Chojnata k. Mszczonowa[3]. W Chojnacie gorliwie duszpasterzował blisko 10 lat. Tam spędził czas I wojny światowej (2 IV – 21 VI 1918 wraz z grupą parafian był więziony w twierdzy modlińskiej za ukrycie dzwonów). Dnia 11 października 1920 r. objął probostwo w Kamionnie k. Łochowa i funkcję dziekana dekanatu jadowskiego[4]. Pod jego kierunkiem zdołano w trudnym czasie odbudować piękny kościół neogotycki, zniszczony w dużej części w 1915 r. przez wojska rosyjskie. W styczniu 1923 r. został proboszczem parafii św. Wawrzyńca w Kutnie i dziekanem kutnowskim. Podejmował tu szereg inicjatyw duszpasterskich i społecznych Piastował urząd egzaminatora synodalnego i został odznaczony godnością szambelana papieskiego (3 marca 1922). Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany (6 października 1941) i osadzony w obozie przejściowym w Lądzie, a następnie trafił do niemieckiego obozu koncentracyjnego Dachau (30 października)[5]. Zmarł 16 maja 1942 r. (według źródeł niemieckich). O jego męczeństwie napisał po wojnie towarzysz z obozu, ks. T. Rulski, na łamach "Wiadomości Archidiecezjalnych Warszawskich". Jego stosunek do św. Jana Bosko zaowocował miłosierdziem w stosunku do biednych i potrzebujących pomocy, a także przekazaniem prywatnego majątku na rzecz salezjanów. Dzięki tej hojności powstała w zakupionym majątku kaplica i szkoła. Ofiarodawcę uczczono nazywając zakład salezjański jego imieniem, a w 1991 roku zmieniono nazwą wsi Gnojno Parcel na Woźniaków[6]. Ks. Woźniak pozostawił po sobie wspomnienia z lat 1911-1940 (z przerwą w latach 20.), wydane drukiem przez ks. L. Królika ("Kronika Parafii Chojnata", Warszawa 1995 i "Wspomnienia", Warszawa 1999). Ponadto kilkanaście artykułów autorstwa ks. Woźniaka można znaleźć w różnych przedwojennych czasopismach katolickich. Beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w Warszawie 13 czerwca 1999 w grupie 108 polskich męczenników.

który Jan Rudziński fotografował Kapliczkę w Suchym Lesie

Suchy Las – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim, w gminie Michałowice.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie warszawskim. Miejscowość jest otoczona Lasami Sękocińskimi od południowego wschodu, od zachodu graniczy z Komorowem, a za północną granicą znajduje się gmina Michałowice. Miejscowość pełni funkcję głównie wypoczynkowo-turystyczną.


Wybrane dla Ciebie:


Tagi:


Komentarze (2):

Sortuj komentarze:

Zaprawdę Powiadam Wam Siostry i Bracia!
Wystrzegajcie się uczonych w Piśmie rzymsko-katolickich faryzeuszy, tych konsekrowanych szamanów, agentów UB i SB, pedofilów i innej maści seksualnych dewiantów, społecznych pasożytów, świętobliwych oszustów i złodziei, którzy chętnie chodzą w długich szatach a nawet mundurach Wojska Polskiego, lubiących pozdrowienia na rynkach i pierwsze krzesła w świątyniach, oraz pierwsze miejsca na ucztach; którzy pasożytując pożerają renty i emerytury moherowych wdów i dla pozoru długo się modlą; tych spotka szczególnie surowy wyrok. [wg Marka Ewangelisty 12:38-40 ]

Komentarz został ukrytyrozwiń

Do kogo obecnie należy pałac w Pęcicach ? Suchy Las miejscowością turystyczno-wypoczynkową? Tak było 50 lat temu.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Dziękujemy za Twoją aktywność w serwisie wiadomosci24. Do zobaczenia niebawem w innym miejscu.

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl
#PRZEPROWADZKA: Dowiedz się więcej

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.