Historia o chłopczyku, którego wielu nie chciałoby poznać

Dodał(a): Agnieszka Nowicka de Poraj
2010-03-08 08:36
Odsłon: 1786
Komentarzy: 0

Tagi:

Czy wobec życiowych problemów można zachować dystans? Czy o naturze ludzkiej można mówić bez skrępowania? Chuck Palahniuk w swojej powieści "Udław się" udowadnia nam, że tak. Nawet jeśli wydaje się to bardzo kontrowersyjne.

Wieczorami chadza do restauracji gdzie zawodowo dławi się jedzeniem. Pozwala obcym ludziom ratować sobie życie. Daje im się wykazać. Czyni z nich bohaterów. Ci natomiast nie poprzestają na tym jednym heroicznym czynie. Tak jak Victor odczuwają potrzebę ciągłego niesienia komuś pomocy, bycia czyimś wybawcą. Więc ślą życzenia i pieniądze. Dzięki nim Victor zapłaci za dom opieki swojej matki.

Jest też Victor seksoholikiem. Uzależnionym od endorfin wydzielających się przy okazji każdego orgazmu, każdej szalonej miłości. Seks pomaga też zapomnieć, że jest się samotnym albo że w ogóle się jest i że trzeba jakoś żyć. Na mityngu dla seksoholików przerabia się program dwunastu kroków. Ma on pomóc uzależnionym zrozumieć nałóg i wyrwać się z niego. Dla Victora stanowi ono jednak seminarium instruktażowe. Zatrzymał się na czwartym kroku, który każe sporządzić bilans moralny i spisać historię swojego uzależnienia.

W "Udław się" nie ma tematów tabu. Są narkotyki, seks bez zobowiązań, choroby psychiczne, demencja starcza. A wszystko to autor traktuje z lekkim przymrużeniem oka. Ze swego rodzaju dystansem. Powieść w wielu miejscach ociera się o pornografię. Jest obrazoburcza. I politycznie niepoprawna. Ale śmieszy. Bo zachowania bohatera są do bólu ludzkie. Jego przemyślenia do bólu szczere. Bo każdy z nas znajdzie w nim cząstkę siebie. Nawet jeśli wstyd się do tego przyznać.

Chuck Palahniuk konfrontuje nas ze światem takim jakim jest. Niczego nie upiększa, niczego nie ukrywa. Więc dobrze się go czyta.