Wiadomości24 > Cywilizacja > Historia > Historia przez ojca opowiedziana

Pozycja materiału w rankingach:

#7415 wg odsłon (tygodniowy)

7415 miejsce

Dział: Historia

Ocena: 135pkt

Oceń:

Autor usunął profil

Historia przez ojca opowiedziana

Dodał(a): Kazimierz Kolebuk
2010-12-17 20:18
Odsłon: 9852
Komentarzy: 20

Tagi:

Przeprowadzenie wywiadu nie jest łatwym zadaniem. Zwłaszcza, gdy po drugiej stronie mikrofonu jest własny ojciec. Spisałem godziny jego opowieści o wojnie, wyzwoleniu, tułaczce przez pół Europy i szczęśliwym odnalezieniu rodziców.

Nasze długie, wieczorne rozmowy spisywałem przez lata. Najpierw na kartce papieru. Z czasem zabrakło zeszytu. Z nastaniem ery komputerów zapiski przeniosłem na dysk, korzystałem też z dyktafonu. Pamięć u ludzi w podeszłym wieku często zawodzi, ale na szczęście ta historyczna nie ulatuje. Kiedy próbowałem po latach wracać do szczegółów z życiorysu ojca, okazało się, że zawsze była ta sama wersja. Dodawane były tylko nowe komentarze, odczucia i ocena wynikająca z doświadczenia i perspektywy czasowej.

Nie jest łatwo przeprowadzić wywiad z własnym ojcem. Szczególnie gdy ma się świadomość, że będzie to również swego rodzaju publiczna spowiedź. Z tego również zdawał sobie sprawę mój tato.

Obecnie ma ponad 86 lat, a przed nim 60. rocznica wspólnego życia w małżeństwie z moją mamą. Z tej to właśnie okazji mój zamiar opublikowania "Historii przez ojca opowiedzianej".

Z domowego archiwum K.Kolebuk - dworzec kolejowy w Tyśmienicy - 1936 r. / Fot. Kazimierz Kolebuk

Rocznik 1924, miejsce urodzenia: Tyśmienica w powiecie Tłumacz w województwie stanisławowskim na Ukrainie. Urodził się w Polsce, ale w dowodzie osobistym (tym z czasów PRL) miał wpisane ZSRR. W nowym dowodzie widnieje już Ukraina.
W opracowaniu Juliana Obarymskiego "Ludzie Tyśmienicy" czytam: "Po przyłączeniu przez Kazimierza Wielkiego Rusi Halickiej do Polski w poł. XIV w. jej część naddniestrzańska zaludnia się, a pod koniec XV w. przybiera nazwę "Pokucie". Obejmowało ono obszar ziemi zawarty między Dniestrem a Prutem, stanowiąc tym samym ostatni kąt rzeczypospolitej, głęboko wysunięty w południową stronę. Po uzyskaniu praw miejskich w 1448 r. zaczęli tu ściągać ludzie z różnych stron. Obok Polaków i Rusinów pojawili się liczni Ormianie i Żydzi. Tuż przed wojną w Tyśmienicy było (prócz Ukraińców i Żydów) około 1400 Polaków."

Na pytanie, kogo najbardziej wspomina z okresu lat młodzieńczych, mój tata niezmiennie odpowiada: - Swoich rówieśników i księdza Jana Pokrywkę.

1
2
3
...
4
następna »

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Kazimierz Kolebuk

Artykuły (133) Galerie (10) Średnia ocen (3.48)

Wiek: 60 | Miejscowość: Trzcianka | Kraj: Polska

O mnie: Człowiek jest bytem racjonalnym - pierwszeństwo daje rozumowi, potem woli, a na końcu uczuciom. „A nade wszystko szanuj mowę twą ojczystą. Nie znać języka swego – hańbą oczywistą. Co mi po tym, że wiersze swoje pięknie kształcisz,... więcej

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (422)

Dodaj do

Komentarze: 20

Sortuj komentarze:

tsm.if.ua 10.08.2011 14:29

Ocena:

Odwiedź stronę internetową Tysmenytsia. Może ktoś ma informacje na temat miasta Tysmenytsya, lub wysłać zdjęcia mail@tsm.if.ua

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 21.12.2010 14:06

Ocena:

Ze zrozumiałych względów mój ojciec nie korzysta z internetu. Przeczytał ten artykuł z wydruku. Żałował, że nie zawarłem w nim jednego faktu, jego zdaniem bardzo istotnego. otóż po klęsce Powstania Warszawskiego przywieziono do pracy w mleczarni w Ziębicach (Minsterberg) kilku oficerów z Warszawy. Wśród nich był Kazimierz Kozioł, oficer lotnictwa. Dużo z ojcem rozmawiał, w Warszawie zostawił żonę i kilkuletniego syna. Jego ojciec był prezesem kolei poznańskiej. Ich drogi rozstały się na terenie Czech, już po wyzwoleniu.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ryszard Jan Zagórski 21.12.2010 11:47

Ocena:

Kaziu, opisałeś kawał historii. Jest to dobra robota, bo dzięki temu jeszcze coś pozostanie po naszych przodkach i troszkę po naszym pokoleniu.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Wojciech Arciszewski 18.12.2010 14:06

Ocena:

Kazimierzu, zwykła , a jednocześnie ciekawa historia. Polskie drugowojenne losy były pogmatwane i zaskakujące. Wojna to nie tylko żołnierze. W okupowanym kraju żyły miliony cywilów, zwykłych obywateli, którzy musieli zmagać się z codziennym okupacyjnym życiem, byli wywożeni na roboty, więzieni, rozstrzeliwani. Każdy człowiek to odrębna historia.Warto je spisywać, póki jeszcze żyją uczestnicy i świadkowie tamtych wydarzeń.
+5

Komentarz został ukrytyrozwiń

Liliana Kosecka 18.12.2010 11:14

Ocena:

Niezwykłe świadectwo przeszłości. Dobrze, że zachowane. Dołączam się do życzeń dla Rodziców z okazji 60 rocznicy ślubu.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Roman Kożmiński 18.12.2010 09:25

Ocena:

101

Prawdaż panie Kazimierzu !! I więcej tolerancji dla odmiennych poglądów ...)

Komentarz został ukrytyrozwiń

BRK 18.12.2010 09:22

Ocena:

Któż jak nie nasze pokolenie może i powinno ocalić od zapomnienia historię żywą, tę z przeżyć naszych rodziców i dziadków. Książki historyków pozbawione są emocji, które zawierają takie właśnie żywe zapisy.

PS. przepraszam, że niezalogowana, niestety nie bez powodu.
Życzenia Jubilatom. Wiem, że Pan dziękuje , więc proszę już się nie powtarzać.
Pozdrawiam barbara r-k.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Joanna Kato 18.12.2010 09:20

Ocena:

Wzruszająca i pięknie napisana historia, serdeczne życzenia dla Jubilatów i dla Ciebie Kazimierzu, pozdrawiam. 5*

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 18.12.2010 08:58

Ocena:

107

@Ewcia
@prasoznawca
Dziękuję za miłe i życzliwe słowa. Historia jako taka nigdy nie była moją pasją. Znam ją na tyle, by móc ją wykorzystać jako naukę na dziś, na jutro. Bardziej interesują mnie losy ludzi prostych i zwyczajnych. Z nich bowiem płynie prawdziwa nauka życia. Pozdrawiam ciepło :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ewa Bielańska 18.12.2010 08:48

Ocena:

120

Przeczytałam z ogromnym zainteresowaniem. Bardzo cenna opowieść, ponieważ po przez losy pojedynczych ludzi historia minionych lat staje się nam bliższa i bardziej zrozumiała. Dziękuję, pozdrawiam i oczywiście daję 5+.

Komentarz został ukrytyrozwiń