Facebook Google+ Twitter

Historie osmalonych

Literatura wojny i holokaustu przeważnie wspomina tych, którzy zginęli. Dla Irit Amiel ważni są ci, co przeżyli. "Podwójny krajobraz" to zbiór opowiadań o tym, jak trudno zacząć żyć na nowo mając wspomnienie wojennego piekła.

 / Fot. materiały ze strony: http://www.proszynski.pl/Opowiadaj o nas zawsze! Dzieciom, wnukom i prawnukom! Zawsze! Po wsze czasy! PAMIĘTAJ . Tak brzmi jedenaste przykazanie Irit Amiel, izraelskiej pisarki polskiego pochodzenia, która poprzez swoją literaturę stara się opowiadać o holokauście, Żydach, którzy zginęli w czasie wojny i tych, którym udało się przeżyć. W ubiegłym roku autorka wydała "Podwójny krajobraz", który znalazł się na pierwszej liście książek nominowanych do nagrody NIKE.

"Podwójny krajobraz" to zbiór 23 krótkich opowiadań, prostych historii o ludziach, którzy przeżyli zbrodnie holokaustu, często przez przypadek, dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności. Autorka nazywa ich osmalonymi. Określenie to Amiel wprowadziła w swojej poprzedniej książce o takim właśnie tytule.

Wiele opisywanych przez Irit Amiel historii ma bardzo osobisty charakter. Urodzona i mieszkająca w Częstochowie Irit w czasie wojny straciła najbliższą rodzinę. Jej samej cudem udało uciec się z żydowskiego getta i z pomocą Polaków przeżyć wojnę. W 1947 roku wyjechała do Palestyny, gdzie wraz z grupą innych młodych Żydów zamieszkała w kibucu.

Dokładnie taką samą historię przedstawia opowiadanie "Pierwsze kroki w Kraju". Fania, bohaterka tej historii podobnie jak Irit chce być młodą pionierką, która buduje nową ojczyznę dla Żydów. Dlatego opowiadania Amiel są tak bardzo szczere i prawdziwe, gdyż pisane w oparciu o własne wspomnienia.

Opowiadania zawarte w książce mówią zarówno o przeszłości, jak i teraźniejszości. Autorka opisuje nie tylko okrucieństwo wojny, ale także życie po niej. Bohaterami opowiadań Amiel są nie ci, którzy zginęli, ale ci, co przeżyli i muszą zmierzyć się z nową rzeczywistością. Samotni, bez rodziny i najbliższych przeklinają swoje życie i próbują odnaleźć siebie w powojennym świecie oraz nauczyć się żyć na nowo.

Powinni być szczęśliwi, ale nie są. Dopiero teraz zaczynają zdawać sobie sprawę, że choć przedtem wszyscy byli skazani na śmierć, to teraz skazano na życie tylko tych, co się jej wymigali - pisze autorka na pierwszych stronach swojej książki. Życie po wojnie nie jest wcale łatwe, gdyż nie da się wymazać z pamięci bolesnych wspomnień i zapomnieć o bliskich, którzy odeszli na zawsze. Są rany, których nie jest w stanie uleczyć żaden czas. Wielu Żydów wyjechało po wojnie z Polski do Izraela czy USA i często powrót po latach do rodzinny stron jest trudny i sprawia wiele cierpienia, jak w przypadku bohaterów opowiadań "List do Ojca" czy "Daniel".

Irit Amiel jest mistrzynią krótkiej formy. Poprzez zaledwie kilkustronicowe opowiadania przekazuje czytelnikom bardzo wiele treści, doskonale oddaje emocje, jakie towarzyszyły osmalonym po wojnie: lęk, samotność, zagubienie. W wielu recenzjach pojawiają się opinie, że twórczość Amiel to literatura na pograniczu prozy i poezji, gdyż autorka niezwykle operuje skojarzeniami i metaforami.

Autorka pisze swoje opowiadania, gdyż czuje, że jest winna pamięć tym wszystkim, którzy mieli mniej szczęścia niż ona. Pozostałam osmalona / żeby pamiętać ich / Wspominać opłakiwać opisywać / do ostatniego tchu wspomina pisarka. Warto sięgnąć po "Podwójny krajobraz", gdyż jest to dobra książka, po której nasze spojrzenie na życie nie będzie takie samo.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.