Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

6964 miejsce

Hodowle nadczłowieka. Afery dopingowe w historii sportu

Werdykt Amerykańskiej Agencji Antydopingowej potwierdzający długotrwałe stosowanie dopingu przez Lanca Armstronga zelektryzował świat sportu i opinię publiczną.

 / Fot. Drug Enforcement Administration/Public DomainPonownie rozgorzała dyskusja na temat powszechnego stosowania przez sportowców środków wspomagających. Czy żyjemy w czasach gdzie liczy się tylko efekt za wszelka cenę?

Rywalizacja sportowa, przynajmniej w teorii, ma stanowić uczciwą walkę pomiędzy zawodnikami, poprzedzoną godzinami ciężkiej pracy na treningach. To pokonywanie własnych barier psychicznych oraz fizycznych. Jednak wiadomo, że liczy się tylko zwycięstwo. Aby osiągnąć ten cel wielu zawodników decyduje się na skorzystanie z niedozwolonych metod dopingowych. Zawodnicy rzadko kiedy
działają w pojedynkę. Metody treningowe opracowują przecież sztaby szkoleniowców. Sportowcy czują również na plecach oddech sponsorów, którzy inwestując ogromne pieniądze oczekują wyników. Jak pokazuje przypadek drużyny Lanca Armstronga, czasami zawodnicy nie mają również innego wyboru. Aby ukrócić cały ten proceder agencje antydopingowe muszą dysponować co raz nowocześniejszymi metodami wykrywania dopingu i poddawać sportowców bardzo rygorystycznym kontrolom.

Jak to się zaczęło

Już w czasach starożytnych zawodnikom biorącym udział w olimpiadach przygotowywano specjalne składniki odżywcze w celu polepszenia ich formy fizycznej. Jednak za prekursora stosowania dopingu uznawany jest profesor Charles-Édouard Brown-Séquard, francuski fizjolog i neurolog, który w lata 80. XIX wieku poddał się serii zastrzyków z własnej krwi zmieszanej ze spermą i wydzieliną z jąder psa i świnki morskiej. Twierdził, że dzięki tym zabiegom czuje się młodszy i ma więcej energii. W 1889 r. po raz pierwszy pojawiło się w angielskim leksykonie słowo doping. Przełomem dla późniejszego rozwoju dopingu stało się odkrycie i wyizolowanie w 1935 roku męskiego hormonu - testosteronu, odpowiadającego za przyrost masy mięśniowej, siłę i wytrzymałość. Erę sterydów anabolicznych rozpoczęli w latach 50. radzieccy ciężarowcy chcący pokonać amerykańską drużynę na igrzyskach olimpijskich w Helsinkach w 1952 roku. Od tego momentu sportowa rywalizacji zaczęła coraz częściej przybierać formy nieetyczne. Zarówno sportowcy, jaki i ich trenerzy i lekarze zaczęli udoskonalać i rozwijać metody stosowania dopingu, a rywalizacja w tych zmaganiach była równie zacięta jak na sportowych obiektach. Ze względu na powiększająca się skalę problemu w latach 60., międzynarodowe organizacje sportowe sformułowały pierwsze definicje dopingu. Wtedy też zaczęto oficjalnie organizować testy antydopingowe.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Zobacz także:

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.