Holocaust oczami dziecka

Dodał(a): Katarzyna Markusz
2009-04-22 08:44
Odsłon: 6520
Komentarzy: 0

Tagi:

Nikt lepiej nie opowie strasznej historii Holocaustu niż ktoś, kto sam to przeżył. Mimo upływu tak wielu lat, te wspomnienia wciąż budzą lęk i przerażenie. Trudno mówić o tym bez emocji.

Na okładce zdjęcie Aarona oraz, poniżej, jedyna fotografia małej Sary. / Fot. okładka książki

Aaron Elster wraz ze swoimi rodzicami mieszkał w Sokołowie Podlaskim. Tu również Niemcy podczas okupacji stworzyli getto, w którym musieli zamieszkać wszyscy Żydzi. Jego likwidacja nastąpiła 10 października 1942 r. Było to w dniu jednego z najważniejszych świąt żydowskich - Jom Kippur (Dzień Pojednania). Rodzina Elsterów próbowała schować się wraz z sąsiadami w kryjówce znajdującej się w ich domu. 10-letni Aaron znalazł się tam ze swoim ojcem i 6-letnią siostrzyczką Sarą. Przez małe okienko obserwował sąsiadów ściganych przez ukraińskich strażników, którzy bili swoje ofiary gumowymi pałkami.

W grupie ukrywających się Żydów była młoda matka z niemowlęciem. „Starsi nalegają, by uspokoiła zanoszące się płaczem dziecko, bojąc się, że gestapo nas znajdzie i wszyscy zostaniemy zamordowani (...). Oszalała matka kładzie dłoń na ustach i nosie córki, zaciskając je. Nogi dziecka zaczynają gwałtownie młócić i kopać, aż przestają się ruszać. Cisza zalega pokój, gdy dziecko chwyta ostatni oddech i nagle wiotczeje. Łzy wypełniają mi oczy i natychmiast zastanawiam się, czy moja matka zrobiłaby mi to samo” - pisze w swojej książce „I still see her haunting eyes” Aaron Elster.

Niemcy jednak znajdują ich kryjówkę. Wśród krzyków i strzałów wypędzają ludzi na rynek, z którego zabiorą ich do obozu śmierci. W tym momencie Aaron wraca wspomnieniami do lat wcześniejszych. Opisuje miasto, w którym mieszka, swoją rodzinę, zabawy z Sarą, zwyczaje tu panujące. „W tym małym mieście są dwa światy: ich i nasz” - pisze. Świat żydowski to kilka ulic wokół głównej synagogi, szkoły, przedszkola, teatr, poczytna gazeta, dwie biblioteki oraz liczne organizacje polityczne i społeczne. O Polakach nie wyraża się zbyt dobrze. „Uważają nas za niższą klasę polskich obywateli, a antysemityzm jest dość powszechny”.

Wkroczenie Niemców do miasta spowodowało, że wiele rodzin uciekło w okoliczne lasy. Ci, którzy pozostali, żyli odtąd w ciągłym strachu. Nękali ich nie tylko Niemcy, ale też Polacy. „Polacy mogą zrobić co zechcą, bo jako Żydzi nie mamy żadnych praw”.

Zobacz także: