Facebook Google+ Twitter

Hubble znajduje gwiazdę ukrytą przez 21 lat w blasku supernowej

Ponad dwie dekady monitorowania niknącego blasku supernowej przyniosło sukces. Szukano domniemanego towarzysza pochłaniającego wodór sąsiada, który eksplodował. Teleskop Hubble'a pozwolił dostrzec obiekt w rojnym od gwiazd dysku galaktyki.

Wizja artysty - supernowa 1993J, eksplodująca gwiazda w galaktyce M81, której światło dotarło do nas 21 lat temu. Supernowa powstała w układzie podwójnym, gdzie masywna gwiazda wybuchła po ściągnięciu większości wodoru z otoczki sąsiada. / Fot. Credit: NASA, ESA, and G. Bacon (STScI)Astronomowie za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble'a agencji kosmicznej NASA, odkryli gwiazdę towarzyszącą rzadkiej supernowej. Obserwacja potwierdza teorię, że wybuch wziął swój początek w podwójnej gwieździe, gdzie jedna zasilała się poprzez utratę masy drugiego starzejącego się obiektu. Możliwe było oszacowanie jasności i masy gwiazdy, która przetrwała i ustalenie jej stanu w warunkach, które poprzedziły eksplozję.

"Układ podwójny najwyraźniej potrzebował utracić większość wodorowej otoczki gwiazdy głównej jeszcze przed eksplozją. Problemem jest to, że dotychczas prowadzone obserwacje przewidywanej gwiazdy towarzyszącej w układzie podwójnym są trudne do otrzymania, ponieważ jest tak słaba w porównaniu do samej supernowej" - powiedział prowadzący badania Ori Fox z Uniwersytetu Kalifornijskiego (UC - University of California) w Berkeley, Stany Zjednoczone.

Astronomowie szacują, że co sekundę gdzieś we wszechświecie gaśnie supernowa. Jeszcze nie w pełni rozumieją, jak gwiazdy eksplodują. Poszukiwania dowodu mocnego jak "dymiący pistolet" na gwiazdę towarzyszącą, dostarczają nowych bardzo ważnych wskazówek co do zróżnicowania supernowych we wszechświecie. "To jest jak miejsce zbrodni i w końcu zidentyfikowaliśmy złodzieja" - żartuje członek zespołu Alex Filippenko, profesor astronomii na UC w Berkeley - "Gwiazda towarzysząca ukradła kiść wodoru zanim główna gwiazda eksplodowała."

Eksplozja miała miejsce w galaktyce M81, która jest oddalona około 11 milionów lat świetlnych od Ziemi w kierunku gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy. Światło supernowej zostało wykryte w 1993 r., a obiekt otrzymał oznaczenie SN 1993J. To był najbliższy znany przykład tego typu supernowej, zwany typem IIb, ze względu na specyficzne cechy eksplozji. W ciągu ostatnich dwóch dziesięcioleci astronomowie poszukiwali podejrzanego towarzysza, który ukrywał się w blasku pozostałym po wybuchu.

SN 1993J, Supernova 1993J w galaktyce M81 (Galaktyka Bodego), w konstelacji Wielkiej Niedźwiedzicy; oznaczenia skali. / Fot. Credit: NASA, ESA, and Z. Levay (STScI)Obserwacje poczynione w 2004r. w W.M. Keck Observatory na Mauna Kea na Hawajach, pokazały dowód poszlakowy na przykładzie cech widma absorpcyjnego, które mogłoby pochodzić od podejrzanego towarzysza. Jednak pole widzenia było tak zatłoczone, że astronomowie nie mogli być pewni, czy widmowe linie absorpcyjne pochodziły od obiektu towarzyszącego czy od innych gwiazd będących na linii widzenia SN 1993J. "Do tej pory nikt nie był w stanie bezpośrednio wykryć blasku [właściwie żaru - przyp. aut.] gwiazdy, zwanego emisją kontinuum [ciągłą - przyp. aut.]" - powiedział Fox.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.