Jacques Brel, nieprzemijająca legenda piosenki francuskiej

Dodał(a): Krystyna Nita
2011-02-20 14:14
Odsłon: 5251
Komentarzy: 5

Tagi:

Wielki bard, poeta, kompozytor, aktor i reżyser. Pełen temperamentu twórca, niezrównany wykonawca swoich piosenek, liryczny lub ekspresyjny, obrazoburczy, cyniczny szyderca. Śpiewał tak, jakby od tego zależało jego życie. Jacques Brel.

Jacques Brel, styczeń 1955 / Fot. Wikipedia Commons Licencja 2.5 autor Bobbejaan_schoepen_jacques_brel_1955.jpg

Nie zakochałam się w Brelu od pierwszego słuchania. Nie zauważyłam, gdy odszedł w październiku 1978 roku, mając zaledwie 49 lat. Dopiero, gdy pod koniec lat osiemdziesiątych znajomy Francuz podarował mi dwie kasety, zaczęłam się wsłuchiwać w słowa piosenek. Nie znałam wtedy biegle francuskiego. Zaczęłam moje studium od „Ne me quitte pas” (Nie opuszczaj mnie), przeboju, który liczy sobie już ponad pół wieku.

Potem był „Valse a mille temps”, „Quand on a que l’amour”, a potem już po kolei, jak leci. Udało mi się wtedy zdobyć prawie wszystkie utwory Brela. Słuchałam i zapisywałam wzruszające, zmuszające do refleksji słowa. Na początku, by zapisać jedną piosenkę, odtwarzałam ją kilkadziesiąt razy. Później szło już łatwiej. Brel miał doskonałą dykcję, a i mój francuski był coraz lepszy.

Najbardziej francuski ze wszystkich belgijskich piosenkarzy i najbardziej belgijski z piosenkarzy francuskich urodził się 8 kwietnia 1929 roku na przedmieściach Brukseli w rodzinie flamandzkiego przemysłowca, tuż przed wielkim kryzysem ekonomicznym. Jego rodzina nie odczuła zbytnio krachu na Wall Street. Potem była II wojna światowa i inwazja niemiecka na Belgię, jeszcze później wojna algierska. Te wydarzenia bardzo naznaczyły jego życie i sztukę, podobnie jak wywarły one wpływ na twórczość innych artystów współczesnych Brelowi, między innymi był to Georges Brassens, z którym Brel się przyjaźnił.

Jacques Brel otrzymał dość konserwatywne wychowanie w katolickiej szkole. Nie przykładał się zbytnio do nauki. Niepowodzenia na lekcjach rekompensował sobie występami w szkolnym teatrzyku. Pisał swoje własne sztuki. Wolał język francuski niż flamandzki. O swojej wczesnej młodości powie: "Miałem dzieciństwo, w którym nic się nie działo. Był ustalony porządek. To nie było ciężkie. Było spokojnie i ponuro. Nudziłem się".

Mając 18 lat niechętnie zaczął pracę w rodzinnej fabryce opakowań kartonowych. Podobnie jak do nauki, nie miał też zamiłowania do pracy w biurze. Zaczął pisać teksty piosenek. Akompaniował sobie na rodzinnym pianinie lub gitarze. Mając 21 lat, ożenił się z Thérese Michielsen nazwaną Miche. Miał z nią trzy córki.

Pierwsze koncerty odbyły się w brukselskich lokalach. Brel nie odniósł tu większego sukcesu. Poważnie rozważał możliwość zajęcia się hodowlą kur. Na szczęście dla drobiu i swoich przyszłych wielbicieli wybrał piosenkę.

W 1953 wyjechał do Paryża wbrew woli rodziny. Czekało go tam chłodne przyjęcie. Kpiono z jego prowincjonalnego wyglądu. Raziła jego chuda sylwetka ze zbyt długimi rękami, którymi przesadnie gestykulował. Grał w barach i kabaretach. Odkrył go Jacques Canetti. Brel zaśpiewał w Olimpii. Od 1959 roku jego kariera zaczęła się rozwijać w tempie walca na tysiąc pa La valse à mille temps...

1
2
3
...
4
następna »

Zobacz także:

ONline profil autora

Autor: Krystyna Nita

Artykuły (67) Galerie (0) Średnia ocen (4.25)

Wiek: 55 | Miejscowość: Kraków | Kraj: Polska

O mnie: Pisanie jest dla mnie porządkowaniem myśli, oswajaniem stresu. Czytanie - przyjemnością.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (85)
Najwyżej oceniane (249)

Dodaj do

Komentarze: 5

Sortuj komentarze:

Ewa Szafranowicz 22.02.2011 09:02

Ocena:

Dobry materiał. Dziękuję za przypomnienie. Szukam zaraz na youtube i będę słuchała.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Isabella Degen 20.02.2011 16:08

Ocena:

Wspaniale napisane i bardzo dobrze oddana Brela osobowość. Brela pamiętam i pamiętam jego piosenki. Zawsze miałam wrażenie że Wojciech Młynarski się na nim wzorował, śpiewal jego piosenki i ubierał się też podobnie w czarny sweter golf.

Komentarz został ukrytyrozwiń