Facebook Google+ Twitter

Jak faszyzm doszedł do Rzymu?

  • Źródło: Gość dnia
  • Data dodania: 2012-02-24 16:04

Historia pierwszego w Europie faszystowskiego marszu, którego efektem było przejęcie władzy przez jednego z głównych aktorów II wojny światowej.

Benito Mussolini stojący na czołgu. / Fot. .Włochy nie były pierwszą prawicową dyktaturą w Europie. Niemniej jednak przewrót dokonany przez Mussoliniego jest czymś szczególnym. Benito Mussolini wychowywany był przez ojca robotnika i matkę katechetkę[1]. Dorastał z poglądami ojca, który ideowo związany był zarówno z ruchem robotniczym, a ściślej myślą anarchistyczną jak i włoskim nacjonalizmem[2]. Sam był przed I wojną światową socjalistycznym dziennikarzem. W jego propagandzie i hasłach ten aspekt jest bardzo widoczny. Zawsze miał jednak odchylenia nacjonalistyczne, a także anty-egalitarne. Był pod dużym wpływem Nietzschego[3].

Po I wojnie światowej doszło we Włoszech do masowych strajków. Była to odpowiedź na cięcia płac. Robotnicy skolektywizowali zakłady i pracowali sami na siebie. Strajkowało 500 000 osób. Największym związkiem zawodowym był Unione Sindicale Italiana, którego szeregi rozrosły się do liczby miliona członków. Robotnicy zbudowali nowy ustrój społeczny, a rząd był tak słaby, że musiał na wszystko pozwalać.

Rewolucja zakończyła się swego rodzaju „powrotem do kapitalizmu”, który włoska klasa robotnicza zawdzięczała socjaldemokratom, którzy dogadali się z rządem. Strajki przerwano, władza poszła na ustępstwa jednak kryzys postępował. Po I wojnie światowej Mussolini całkowicie zerwał z socjalizmem między innymi pod wpływem myśli Nietzschego. Jako polityk nienawidził socjalizmu. Głosił m.in. że jego programem jest ścięcie głów socjalistom[4]. Nadal chwalił jednak rewolucyjną taktykę rewolucyjnego syndykalizmu Sorela[5], możliwe, że chciał w ten sposób zjednać sobie proletariat. Zjednał sobie również klasę posiadającą głosząc poglądy wolnorynkowe i leseferyzm[6].

Nie da się ukryć, że prawicowi ekstremiści zyskiwali zwolenników głównie dlatego, że w kraju panowała trudna sytuacja za którą odpowiedzialny był rząd, a lewica parlamentarna kolaborowała z władzą łamiąc strajki z 1919 i 1920 roku[7]. Rekrutowali się ze środowisk kombatantów. Tworzyli bojówki zwane fasci. Jako, że jednym z celów Mussoliniego było niszczenie ruchu robotniczego i jego zdobyczy wykonywał on robotę rządu. Założeniami fasci były:- republika demokratyczna,- rozdział państwa od kościoła,- armia narodowa,- podatek progresywny dla majątku dziedzicznego,- tworzenie kooperatyw lub gildii mających zastąpić związki zawodowe.

Ruch ewoluował więc wiele postulatów zostało później odrzuconych. W ruch faszystowski weszli między innymi dwaj znani syndykaliści, Agostino Lanzillo i Michele Bianchi. Faszyzm poszukiwał trzeciej drogi między kapitalizmem, a socjalizmem uznając, że we Włoszech nie ma walki klas, tylko jest jedność narodowa.

Istnieją teorie, że Mussolini i jego bojówki byli używani przez władzę do pacyfikowania strajków m.in. strajku generalnego w fabryce Alfa Romeo. Terror obejmował również zebrania partyjne oraz wspieranie wiejskich obszarników w tłumieniu rozruchów chłopskich w prowincji Emilia.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (2):

Sortuj komentarze:

n
Należołoby dodać że Benito mimo próby ratowania go przez Hitlera (Otto Skorzeny) został powieszony prz włoskich partyzantów.

Komentarz został ukrytyrozwiń
john
  • john
  • 25.02.2012 05:50

żadnego z włoskich faszystów mimo zarzutów postawionych przez Aliantów nie wydano po wojnie i nie osądzono...

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.