Pozycja materiału w rankingach:

#82127 wg odsłon (miesięczny)

82127 miejsce

Dział: Na luzie

Ocena: 45pkt

Oceń:

Jak notki pisać? - instruktaż podręczny

Dodał(a): Jarogniew Milewski
2009-01-21 09:16
Odsłon: 4227
Komentarzy: 19

Tagi:

O tym jak pisać, by oryginalności nie zatracić, a popularność zjadliwą zyskać.

Jakiś chłop na rowerze i dwie krowy. / Fot. Jarogniew Milewski

Bo notkę pisać trzeba mimo. Nie mimo wszystko, a pomimo. Nie z premedytacją, ociężale i żmudnie, a przechodząc obok, coś tam skrobnąć mimowolnie. Nie rozsiadać się, rozpłaszczać, rozgaszczać. Nie comme il faut, akuratnie, a filuternie, nieznośnie i niegrzecznie. Targać, a nie czesać, mierzwić, nie porządkować i nie uładzać. Kraśnieć nie blednąć, rozkwitać wyuzdanie, a nie ekspiacją męczyć. Chlapnąć czymś, zaterkotać fikuśnie, splunąć zjadliwie w kierunku, dezynwolturą ukąsić - nie łasić się i nie płaszczyć. Położyć brzydotę jakąś nie na miejscu, lub zrzucić coś umyślnie i zostawić. Niech leży na widoku. I obserwować jak innych męczy i formy nabiera. I pytać natrętnie czy się podoba. Potrącić kogoś i nie przeprosić, uśmiechnąć się półgębkiem jedynie. Napyskować i w pole wybiec. Z siatką - na motyle.

Publikować nie wtedy kiedy na to liczą, a wtedy kiedy się najmniej spodziewają. A gdy artykułu wyglądają niecierpliwie, to komentarze pisać. Długie i nudne. A noty krótkie jak długich wypatrują i przeciwnie. Dłużyzn nie skracać, a krócizn nie wydłużać. I rozmemłać się czasem bezwstydnie nad tematem mizernym. I gałami wywracać, że coś tam. Olewać komentarze rozsądne, a nad głupkowatością z troską się pochylać. I tłumaczyć coś długo i na przekór. I słuchać jak w ulu wrze. I położyć się. W poprzek. I kopnąć jak przełażą.
I tyle.

(Tekst napisałem wiele lat temu. Już nie pamiętam po co. Ale zawsze według niego notki piszę. Może Wam, Szanowni Autorzy, też się na coś przyda.)

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Jarogniew Milewski

Artykuły (15) Galerie (0) Średnia ocen (4.87)

Wiek: 72 | Miejscowość: Gdynia | Kraj: Polska

O mnie: "Nie ma ucieczki przed gębą, jak tylko w inną gębę." Witold Gombrowicz.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Najwyżej oceniane (205)
Największa liczba odsłon (1170)

Dodaj do

Komentarze: 19

Sortuj komentarze:

Krystyna Wierzbicka 07.03.2009 15:34

Ocena:

hahaha dobre, dobre :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Anna Sobol 22.02.2009 01:36

Ocena:

plusik zatem wbrew, a nawet w poprzek.. chapeau-bas Maestro!

Komentarz został ukrytyrozwiń

S. Korn. 28.01.2009 14:20

Ocena:

przegdałam PLUSA , poprawiam się skutecznie :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 25.01.2009 19:36

Ocena:

(+) do dekalogu autora w24 :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Anna Smolińska 25.01.2009 19:24

Ocena:

+ >)))))

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 25.01.2009 19:08

Ocena:

Fantastyczna jest forma. Galopujące jamby i trocheje. Równe i płynne. Słowa maszerują.

Komentarz został ukrytyrozwiń

S. Korn. 21.01.2009 23:02

Ocena:

Coś Ty ? Muzyka jest śpiewem słowika , a śpiew jest muzyką lutni, a gdybyśmy do tego dodali walca, byłaby pełnia księżyca , A co księżyc w pełni robi z ludźmi , to tylko lunatyk wie ... :)

tylko mi nie mów, że chodzisz schematami, bo nie uwierzę - jak każdemu mężczyźnie zresztą :-)

Z wyrazami szacunku za to, że nie "przycinasz" moich komentarzy, zapatrzony w swoje arty i pozwalasz uśmiechać się do siebie, a nie wchodzić z miną mruka. nicol

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jarogniew Milewski 21.01.2009 21:43

Ocena:

Raczej śpiew jest muzyką nicol, nie odwrotnie. ;)

Komentarz został ukrytyrozwiń

S. Korn. 21.01.2009 19:28

Ocena:

Muzyka też jest śpiewem, o czym jak mi się zdaje, chciał nam powiedzieć autor tego artykułu ... :-)

Komentarz został ukrytyrozwiń