"Jesienne antyfony" - poezja Józefa Janczewskiego

Dodał(a): Isabella Degen
2011-10-12 09:21
Odsłon: 800
Komentarzy: 5

Tagi:

Nowy tomik poetycki Józefa Janczewskiego nosi tytuł „Jesienne antyfony”. Pora roku i jesienna poezja zachęcają do refleksji nad życiem i przemijaniem.

Autor tomiku poezji Jesienne antyfony bawi się metaforami, balansuje lirycznie, poprzez podawanie się nastrojowi chwili i miejsca. Finezyjnie ujmuje czytelnika ulotnymi frazami wierszy, które są bogatym zbiorem aforyzmów, mądrości i błyskotliwych myśli.

Pisząc swoje wiersze, zbiera obrazy z różnych zdarzeń życia. Jak sam mówi o sobie ... „jestem krawcem, zegarmistrzem i architektem swoich myśli i swoich odczuć, brnąc przez zasieki słów, niosąc wszystkim chleb i sól, lecz trudna to praca, zmuszająca do mobilizacji, większej wiedzy i doświadczenia, aby każdy mógł ją zrozumieć”.

Janczewski jest też malarzem i to się czuje w jego poezji, potrafi wyłuskać z otaczającej rzeczywistości to co najistotniejsze i ubrać w barwne pejzaże. W tomiku znajdziemy też wiersze o Krakowie, autor w niepowtarzalny sposób, oprowadza nas po swoim mieście.

Jego twórczość jest poszukiwaniem Boga w chwilach zwątpienia i w rozmowach z samym sobą. Jesienne antyfony to świat materii i ducha, to podróż przez życie godzenie się z losem a czasem wewnętrzny bunt. Z najprostszych sytuacji potrafi wydobyć piękno obnażonego sensu istnienia, zredukowanego do zmysłowej kontemplacji świata.

Ziemio, wielka łzo Wszechświata/ z kulą u nogi niezliczonych cierpień,/ z kulami z twego łona, które Pan Bóg nosi./ Nad tobą moje myśli jak pierścienie/ z palącej sie fajki płyną aż tam, gdzie/ trzepoczą nasze podarte żagle życia./
Alchenik-Zbawiciel, Wielki Aptekarz/ miele, sieje, waży, mierzy, uciera/ radość i cierpienie, miłość i nienawiść,/ chłód i gorąc, raj i piekło, chwałę i zniewagę,/ pokój i wojny, tezy i antytezy, jasność i ciemność/ narodziny i śmierć./

Pisanie poezji dla Janczewskiego jest wielką manifestacją uczuć i komunikacją ze światem zewnętrznym. Autor jest zapatrzony w realia świata, jak w coś niezwykłego. Zachwyt i kontemplacja otwiera w jego wierszach pełnię oczekiwania prawdy i tajemnicy. Próbuje odkryć przenikające się byty i sekrety wszechświata. Wiersze Janczewskiego są takie prawdziwie jesienne, są dojrzałe, pełne harmonii i mądrości życiowej, wytrawnej formy, precyzji językowej połączonej z artystyczną duszą autora.

Zobacz także:

ONline profil autora

Autor: Isabella Degen

Artykuły (98) Galerie (107) Średnia ocen (4.82)

Miejscowość: Frankfurt | Kraj: Niemcy

O mnie: "Kobieta Renesansu" napisano o mnie, bo spełniam się w wielu dziedzinach. Od 1987 mieszkam w Niemczech. Moje zawody: magister wychowania fizycznego, rehabilitantka, fizjoterapeutka, trenerka relaksacji, terapeutka poradnictwa życiowego,... więcej

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 5

Sortuj komentarze:

Justyna-Maria Bartkowiak 20.11.2011 18:39

Ocena:

Piękne-prawda nad życiem i przemijaniem. Pozdrawiam

Komentarz został ukrytyrozwiń

Piotr Wierzbicki 20.11.2011 18:31

Ocena:

Tą recenzję powinien każdy przeczytać. Nawet nie będę komentował, bo nie sposób to wyrazić. Tak, jest pięknie, kiedy autor recenzji umie posługiwać się pędzlem i słowem. Gratuluję.

Komentarz został ukrytyrozwiń