Jesiennej Melancholii odwiedziny

Dodał(a): BARBARA Romer Kukulska
2009-10-30 14:51
Odsłon: 3573
Komentarzy: 9

Tagi:

Jesień przywołuje wspomnienia o lecie, a gdy liście opadną, o tych co odeszli z naszej rzeczywistości, zniknęli dawno, kiedyś, wczoraj.

Kamienna droga do świątyni w Kamiennym Ogrodzie w Kioto. / Fot. Fot. Wanda. K.

Jesienią budzi się tęsknota za tym co przeminęło. Czasem jednak coś wraca, jak sen, jak zjawa. Nagle jest tuż obok lecz daleko, w jasności płomyka, w kroplach deszczu, w szeleście liści gnanych przez wiatr.

Wizyta

Podarowany przez poetę bukiet białych melancholii, kwitnących księżycowo składam Tobie.
Za oknem deszcz padał jesienny... Dżdżu krople spadały i tłukły w twe okno...

"To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Jęk szklany... płacz szklany..."

Jesienny deszcz znów...

I zjawiam się, bo byłaś sama w domu moim, gdzie wszystko jest jak było, gdy tu byłam. Miałaś temperaturę, silny ból gardła. Przemarzłaś na cmentarzu, grobowce i tak jutro przykryją jesienne liście. Pod powiekami przywracam ci dzieciństwo. Często miewałaś wówczas przeziębienia. Pomogłam ci znów czuć obecność nieobecnych, tych z fotografii i portretów, tych schowanych w głębi serca. Pomogłam zapisać myśli, które krążą, jakby wyciągnięte gdzieś z dna kory mózgowej. Nigdy przedtem nie pisałaś wierszy. Refleksje wypływały jak bańki, proza układała się w poezję. Niby wiersz, niby opowieść. Gonitwa myśli w gorączce, zaduma chwili, tak bliskiej odległego dzieciństwa, nostalgii za czymś co mija, co było.

Zapalisz znicz

Dziś płomyk żyje dla mnie, a mój ulubiony tomik L. Staffa wpadł ci w ręce, chyba nie przypadkiem. Znałyśmy te wiersze na pamięć. Strony rozchyliły się same i zdrętwiałaś.... zrozumiałaś, drżący głos i katar, wilgotne policzki, te kartki zapisane wczoraj w gorączce, pełne nostalgii wierszowane refleksje...

To tylko kwadrat, 4 ściany
Mój pałac, świat niezapomniany
Mój dom, moja bajka
Pokoje dwa, w każdym kącie
Drzemie niezapominajka
To tylko kwadrat
Mieszkanie, kilka sprzętów
Bogactwo przeżyć
Dzieciństwa i dojrzałości
Bo w każdym jego rogu tyle zaszłości
Ten kwadrat, ten dom
To podróż do przeszłości.
...

Dziękuję mojej córce za udostępnienie zdjęć z Kamiennego Ogrodu Zen w Kyoto.
W tekście wykorzystałam fragmenty poezji Leopolda Staffa, oraz piosenki M. Grechuty.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: BARBARA Romer Kukulska

Artykuły (105) Galerie (35) Średnia ocen (4.23)

Miejscowość: Katowice , Visp | Kraj: Polska

O mnie: Serio, lecz z humorem oraz bez tabliczki. Polecam "mój" Blog http://www.wiadomosci24.pl/blog/idzie_rewolucja_trzy_kolory_w_internecie_i_niema_dywersja_204257.html

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach: