Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

132781 miejsce

Jest inny. Jest po prostu sobą - Leo Lipski

W latach 90. na półkach polskich księgarni pojawiły się książki pisarzy, którzy tworzyli poza granicami naszego kraju. Jednym z nich był Leo Lipski, którego poznaliśmy dopiero po 1988 roku, kiedy to pojawiły się pierwsze jego publikacje.

Leo Lipski urodził się w 1917 roku. Studiował w Krakowie filozofię i psychologię. Po wybuchu wojny nie miał łatwego życia. Aresztowanie przez NKWD, służba w armii Andersa, zarażenie tyfusem i zapalenie opon mózgowych, śmierć brata. Na domiar złego Lipski doznał paraliżu ciała, przez co resztę życia spędził przykuty do łóżka, a także pojawiły się problemy z aparatem mowy. Mimo wszystko nie poddawał się, a cały swój czas poświęcił tworzeniu dzieł. Opiekowała się nim i pomagała mu przez 40 lat polska poetka, tłumaczka i publicystka - Łucja Pinczewska Gliksman. Razem mieszkali w Izraelu, w Tel-Awiwie, gdzie w wieku 1997 roku Leo Lipski zmarł.

Miłość do pisania pojawiła się u niego w wieku dwunastu lat, podobnie wcześnie, jak i u innych znanych pisarzy. Największy wpływy na jego twórczość wywarło to, co przeszedł w swoim życiu. Swoją twórczość zamykał nie w kilkuset stronach powieści, lecz w krótkich opowiadaniach. W jego książkach obraz świata jest tragiczny, a zarazem niezwykły. Z pewnością chciał pokazać świat prawdziwym - takim jakim był, a nie jakim chcieli go widzieć inni. Nie stało się tak wskutek jego tragedii zdrowotnej i życiowej. Dla Lipskiego świat ten był taki zawsze. Podobnie miał inne spojrzenie na kobiety. W jego twórczości płeć piękna była dość drapieżna i drastyczna. Prawie wszystkie charakteryzowały się złym prowadzeniem się. Natomiast sam pisarz otoczony był w swoim prywatnym życiu przez kobiety niezwykle piękne i inteligentne. Bohaterki jego książek były nieco ubarwione i mogły być spełnieniem jego literackich fantazji.

Był również zupełnie inny niż mężczyźni z jego książek. Lipski był dużym dzieckiem, naiwnym i bardzo upartym. Również okrutnie potraktowanym przez los. Jego matka zmarła młodo, ojciec został zamordowany przez Niemców, a brat poległ na wojnie. Sam pisarz ciężko chorował, przez co zapłacił za wszystko swoim życiem.

Również w Polsce nie było mu łatwo. Wszechobecny antysemityzm nie pozwalał mu rozwijać swoich pasji i pogłębiać wiedzy. Jednak nigdy nie zwątpił w Polskę i nie przestał jej kochać.

Sam do końca swojego życia czytał wiele książek. Lubił różnorodną tematykę. Począwszy od powieści, kończąc na książkach filozoficznych. Przede wszystkim najczęściej sięgał po Platona i Kanta. W końcu "spotykał się" z nimi studiując na Uniwersytecie Jagiellońskim - filozofię.

Proza Lipskiego porównywana była do Becketta lub do Kafki, jednak pisarz twierdził, że nie można go do nikogo innego porównać. Nie oznaczało to, że jest lepszym od innych, tylko innym. Po prostu sobą.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Dziękujemy za Twoją aktywność w serwisie wiadomosci24. Do zobaczenia niebawem w innym miejscu.

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl
#PRZEPROWADZKA: Dowiedz się więcej

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.