"Języki węży" Naomi Novik. Co może spotkać smoka w Australii?

Dodał(a): Urszula Agata Marczewska
2011-01-31 21:56
Odsłon: 2045
Komentarzy: 1

Tagi:

Tym, którzy w literaturze poszukują intelektualnych wyzwań, polecam sięgnięcie po inną pozycję, zaś książki Naomi Novik warto wpisać na listę ewentualnych prezentów dla młodszych czytelników.

"Języki węży" to kolejny tom cyklu Naomi Novik przedstawiający losy smoka Temeraire'a. Przygody baśniowego stwora to nie tylko gratka dla tych, którzy lubią fantastyczne opowieści i ciekawe przygody. To również wyprawa w klimat minionych wieków, okazja do przeczytania o świecie takim, jakiego nikt z nas już nie pamięta.

Temeraire i kapitan Laurence, w wyniku niefortunnych zdarzeń opisanych w poprzedniej części cyklu, zostają karnie zesłani do Australii. Antypody w świecie przełomu XVIII i XIX wieku nie są jednak tym, z czym kojarzyć się mogą teraz: fascynującym celem wyprawy, o którym marzy wielu europejskich turystów. Sydney jest tutaj mało interesującą miejscowością, nieco niebezpieczną, a samo znalezienie się w tej części świata stanowi zazwyczaj rodzaj zesłania. No bo kto przy zdrowych zmysłach chciałby mieszkać w miejscu, w którym na list z Londynu trzeba czekać aż osiem miesięcy?

Również grupa głównych bohaterów nie pała zbytnim entuzjazmem do wizji osiedlenia się w tym upalnym kraju rzuconym na koniec świata. Na domiar złego, znaleźli się tu w dość konfliktowym momencie: grupa kolonistów w drodze buntu odsunęła od władzy gubernatora oficjalnie zarządzającego terenem i powołała własne władze. Laurence i jego smok siłą rzeczy są wciągani w panujący spór. Niespodziewanie spada na nich dodatkowe nieszczęście: ktoś kradnie jedno z cennych smoczych jaj, które przybyły wraz z nimi z Europy i które mają zapoczątkować hodowlę smoków w Australii. Bohaterom nie pozostaje nic innego, jak ruszyć w pościg.

Książka napisana jest żywym językiem, a przygodowy charakter fabuły sprzyja przyjemniej lekturze. Aby jednak nie pozwolić na zbytnią wzniosłość: "Języki węży" trudno uznać za pozycję ambitną. W trakcie lektury doszłam do wniosku, że chętnie przeczytałabym ją mając mniej więcej czternaście czy piętnaście lat. Nie znaczy to jednak, że książka mnie rozczarowała - jest ciekawa, a bohaterowie zostali przedstawieni w sposób sympatyczny. Temeraire to bardzo ciekawa postać - nawet ci, którzy nie przepadają za mieszaniem do fabuły istot ze świata baśni, powinni go polubić.

Tym, którzy w literaturze poszukują intelektualnych wyzwań, polecam sięgnięcie po inną pozycję, zaś książki Naomi Novik warto wpisać na listę ewentualnych prezentów dla młodszych czytelników.

Zobacz także: