Wiadomości24 > Kultura > Kino i TV > John Kent Harrison - po premierze "Dzieci Ireny Sendlerowej"

Pozycja materiału w rankingach:

#16911 wg odsłon (miesięczny)

16911 miejsce

Dział: Kino i TV

Ocena: 59pkt

Oceń:

John Kent Harrison - po premierze "Dzieci Ireny Sendlerowej"

Dodał(a): Agnieszka Wojewoda
2009-09-02 11:50
Odsłon: 7341
Komentarzy: 11

Tagi:

"Starałem się zrobić film tak wiernie, jak to tylko możliwe w przypadku filmu fabularnego" - John Kent Harrison, reżyser filmu "Dzieci Ireny Sendlerowej".

A.W.: Zatem, dlaczego? Przecież Amerykanie są przyzwyczajeni do przemocy?
J.K.H.: Tak, i to w zasadzie nie byłoby problemem w przypadku telewizji kablowej. Telewizja publiczna natomiast ma bardzo restrykcyjne standardy co do przemocy na ekranie. Nie jest łatwo im sprostać, niekiedy przypomina to intrygę Huckelberry’ego Finna, który zjawił się na własnym pogrzebie. Chcąc uniknąć późniejszego przerabiania filmu, sam zastosowałem ograniczenia, o których mówimy.

A.W.: Co pan myśli o recenzjach filmu? Jedna z nich była bardzo negatywna. Co mogło być tego powodem?
J.K.H.: Myślę, że nie była zbyt dogłębna. Czy czytała pani tę w "Wall Street Journal"?
Autorka napisała książkę o Holokauście, jest naprawdę bardzo dobrze poinformowana jeżeli chodzi o te tematykę, w zasadzie można nazwać ją ekspertem. Te negatywne zarzucały głównie niedostatek przemocy, ale przecież, jak już mówiłem, nie to chciałem pokazać w filmie.

A.W.: Irena Sendler prawie natychmiast po uwolnieniu z rąk Gestapo podjęła na nowo działalność konspiracyjną. Pan natomiast kończy film bardzo hollywoodzką w stylu sceną.
J.K.H.: Tak, typowy happy-ending…

A.W.: Dlaczego pan zdecydował się to zrobić?
J.K.H.: Znowu - pamiętajmy o publiczności. Chciałem, by mieli pozytywne wrażenie po seansie. Rozumie pani - taka ilustracja zasady, że jeżeli czynisz dobro, to dobro do ciebie wraca.

A.W.: W przypadku naszej bohaterki zasada ta nie zawsze się sprawdzała. Czy zna Pan jej powojenne losy?
J.K.H.: Tak, wiem, że była prześladowana przez powojenne władze polskie. To dramatyczne. Ale ja nie myślałem o filmowej kontynuacji. Moja historia kończy się tu.

A.W.: Czy pańskim zdaniem film ten choć trochę zmniejszy przejawianą przez wielu ignorancję co do Holokaustu?
J.K.H.: Mam taką nadzieję. Mówi się, że kamera kłamie, że jak zaczynasz robić film, to kłamiesz. Dlatego ja starałem się zrobić film tak wiernie, chwilami paradokumentalnie, jak to tylko możliwe w przypadku filmu fabularnego. Chciałbym, by zwłaszcza młodzi widzowie mogli zrozumieć, co się wtedy stało.

A.W.: Jak się panu współpracowało z polskimi aktorami?
J.K.H.: To było fantastyczne doświadczenie. Polscy aktorzy są świetnie wyszkoleni.
Praktycznie z takim zespołem mogłem zrobić wszystko. Wiadomo, że czasami angielski był problemem, ale co do umiejętności - były doskonałe.

A.W.: Słyszałam, że bardzo pozytywnie ocenia pan grę Danuty Stenki, porównując ją nawet do Meryl Streep. Ile w tym kurtuazji, a ile rzeczywistego docenienia jej talentu?
J.K.H.: To tylko i wyłącznie prawda. W Danucie zdumiewa i niesamowicie imponuje jej wszechstronność. Jest świetną aktorką komediową, równie dobrze gra role romantyczne jak i te najbardziej wyczerpujące, bo pokazujące niebywałe cierpienie, takie na granicy ludzkiej wytrzymałości. To wielki talent.

A.W.: W Polsce jest pan postrzegany nieco jako swoisty kolekcjoner niezwykłych osobowości - Jan Paweł II, Irena Sendler. Kto następny?
J.K.H.: Helena Rubinstein. Być może z takiego powodu, że kosmetyki są dostatecznie daleko od Holokaustu…

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Agnieszka Wojewoda

Artykuły (35) Galerie (2) Średnia ocen (3.77)

Miejscowość: Słupsk | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (514)

Dodaj do

Zobacz inne materiały

Danuta Stenka o pracy na planie filmowym

Komentarze: 11

Sortuj komentarze:

Krzysztof Krzak 07.09.2009 09:40

Ocena:

Super profesjonalne!

Komentarz został ukrytyrozwiń

Alicja Pływaczyk 02.09.2009 23:52

Ocena:

***** !!!
Za kulturę, której nie umniejszyła dociekliwość pytań.
Wspaniale, ciekawie i we właściwym czasie premiery filmu.

Komentarz został ukrytyrozwiń

S. Korn. 02.09.2009 16:53

Ocena:

Agnieszko, napisałam - na granicy dociekliwości i dobrego smaku :-) . Może chodzi o ten "pazur" taki prowokujący i ostry / zważ , że czytając Twoje pytanie nie słyszę tembru głosu i nie widzę uśmiechu na twarzy / . Nie rzecz w konkretnym pytaniu - w komentarzu zawarłam moje pierwsze odczucie po przeczytaniu całości i niech tak zostanie ... :) To nie jest atak, z szacunkiem dla merytorycznych uwag i treści :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Mateusz Aleksandrowicz 02.09.2009 16:47

Ocena:

A ja krótko: Agnieszko, świetna robota, dziękuję za wytrwałość i dziennikarski upór, mimo przeciwności, które co rusz się pojawiały przy okazji załatwiania wywiadu. :)

Praca z Tobą to ogromna przjemność. Kłaniam się.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Anna M. Kowalska 02.09.2009 15:55

Ocena:

Brawo za całokształt, a w szczególności za to, że wywiad jest opublikowany po polsku.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jadwiga Kowalczyk 02.09.2009 15:17

Ocena:

Czy mozna przeprowadzic dobry wywiad bez "agresji pytań"? Może lepiej wogóle o nic nie pytać?

Komentarz został ukrytyrozwiń

Agnieszka Wojewoda 02.09.2009 14:46

Ocena:

:)
Bardzo dziekuje za docenienie wywiadu,
do Slawy - ktore to pytania sa na granicy dobrego smaku?

Komentarz został ukrytyrozwiń

S. Korn. 02.09.2009 14:35

Ocena:

Pytania celne merytorycznie, ale natarczywe, zadawane lekko na granicy dociekliwości i dobrego smaku , to powoduje, iż wywiad ten nie jest lekki w odbiorze pomimo tego, iż odpowiedzi są niezwykle stonowane, spokojne i kulturalne i równoważą "agresję" pytań ... całość 5*

Komentarz został ukrytyrozwiń