Karp - egzotyczny przybysz z Dalekiego Wschodu

Źródło: Słowo Polskie Gazeta Wrocławska
2006-12-23 08:33
Odsłon: 1299
Komentarzy: 0

Tagi:

Gdy ma ciepło, wtedy się rozmnaża. Łatwy w hodowli. Ma smaczne mięso. Wędkarze uważają go za przebiegłą i odważną rybę

Za młodu jest ufny. Z wiekiem robi się płochliwy i ostrożny. Wystarczy, że raz dał się złowić i został wypuszczony. Albo kiedy udało mu się zbiec ze stawu do rzeki lub jeziora razem z powodzią. Wtedy staje się dziki, nabiera ostrożności i chytrości. Omija wszelkie przynęty i rybackie sieci. A jeżeli już nadzieje się na haczyk, to walczy z ogromną siłą, często skutecznie. Zdarzają się tak ostre okazy, że potrafią uciekać z haczykiem w zarośla z niezwykłą prędkością.

A nawet zerwać się z żyłki. Jednak są też karpie, które można pogłaskać. Wyhodowali je Japończycy do ozdoby w oczkach wodnych. Nazywają się koi i występują w wielu barwnych odmianach: białe, z pomarańczowymi, czerwonymi lub czarnymi plamami.

Jego naprawdę dziki przodek, sazan, pływał najpierw w słodkich wodach Chin i Japonii. Potem zasiedlił rzeki zlewisk Morza Kaspijskiego i Czarnego, Dunaj i Cisę. W stanie wolnym żyje i rozmnaża się tam do dziś. W migracji dość mocno pomagali mu kupcy, przewożąc go w beczkach.

W Europie hodowla karpia zaczęła się już w XII-XIII wieku. Dlatego karp często wydaje się naszą rodzimą rybą. Teraz hodowany jest na całym świecie, bo bardzo płodnie się rozmnaża. Musi mieć jednak ciepło. W polskich wodach na pewno mu za chłodno na naturalne amory zakończone wydaniem potomstwa. Może żyć nawet do 20 lat.
Karp jest raczej roślinożerny, ale chętnie połknie owada wodnego. W czasie jedzenia głośno przeżuwa, co przypomina mlaskanie. •

Anna Gabińska

Zobacz także: