Kerretta "Saansilo" - postgranie z Nowej Zelandii

Dodał(a): Natalia Skoczylas
2011-09-25 16:16
Odsłon: 566
Komentarzy: 0

Tagi:

Nowa płyta zespołu z Auckland raduje uszy - o ile lubi się je nastawiać na dużą ilość przesterów i eksplozji gitarowych.

Kerretta zadebiutowała nieco dwa lata temu świetnie przyjętym, ciężkim albumem "Vilayer". Nie kazali na siebie czekać długo - zdobyli trochę sławy i uznania, poustawiano ich na scenach ramię w ramię z wielkimi zaiste zespołami pokroju Explosions in the Sky i Jakob, i wrócili do studia. Klątwa drugiego albumu zdecydowanie ich nie dotknęła, trudno cokolwiek zarzucić tej płycie - no, może poza tym, że zespołów grających w tym stylu jest więcej. O ile jednak gra się to dobrze, dla mnie ta wtórność jest do przyjęcia.

Największą zaletą "Saansilo" jest bardzo twórcze pojęcie do czegoś, co nazywa się dość zgodnie post-rockiem i post-metalem, z drobnym zacięciem do stonerowej stylistyki. Dzięki temu na płycie nie tylko roi się od przejść i zmian tempa, które pojawić się muszą, ale także przewijają się interesujące ambientowe klawisze i intrygujące przeszkadzajki.

W album wchodzisz jak w alternatywną rzeczywistość, która z każdym utworem otwiera przed nami nowe widoki: "A Ways to Uprise" dość niewinnie się zaczyna, lecz wkrótce z monotonnej gitary wykluwa się fascynująco ciężka melodia. Również przy kolejnym utworze dają nam kilka chwil, zanim z repetycji przejdą na wysokie rejestry, a potem dołożą do nich ciężką perkusję i kakofonię gitar, wyśmienicie zespolonych. I choć "Halls to Wherever", bo taki tytuł nosi drugi utwór, jest wyjątkowo zawrotny, następna kompozycja - "Bloodlines" - to majstersztyk, podbity wibrującym syntezatorem, który prowadzi do najintensywniejszej kulminacji na całej płycie z iście plemienną rytmiką.

Czytaj więcej -->

Zobacz także: