Facebook Google+ Twitter

Kiedy było Czerwone Harcerstwo?

Kiedy było Czerwone Harcerstwo? A może pytanie powinno brzmieć: kiedy harcerstwo było czerwone? Na oba pytania spróbuję odpowiedzieć.

Harcerstwo nigdy w swojej historii nie było jednorodne, bo tworzyli je ludzie o różnych poglądach politycznych. Nie brakowało w nim ludzi lewicowych. I nie jest to specjalność powojenna z lat PRL-u. Czasami znajomi pytają mnie do jakiego harcerstwa należę: czerwonego czy katolickiego? I nie wiem co im odpowiedzieć. Do czerwonego chyba nie, tego słowa nie ma w nazwie mojego związku. Jeżeli słowo „czerwony” ma być synonimem socjalizmu i lewicowości to też nie. W statucie ani w deklaracji ideowej ZHP nie ma ani słowa o tym. Wręcz przeciwnie, deklaruje się, że związek wychowuje w oparciu o wartości chrześcijańskie. Czyżbym zatem należał do harcerstwa katolickiego? Też nie, bo nie ma tego określenia w nazwie, w odróżnieniu od Stowarzyszenia Harcerstwa Katolickiego.

Ale wracając do tytułowego pytania. Jeżeli obecnie nie ma organizacji harcerskiej z kolorem czerwonym w nazwie ani o zdeklarowanym lewicowym/socjalistycznym charakterze, to kiedy taka organizacja istniała?

Jeszcze przed pierwszą wojną światową pod wpływem socjalistów austriackich w Krakowie powstała organizacja „Czerwonych Skautów”. Niestety, niewiele o niej wiem. Być może był to „meteor”, który szybko zgasł.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, w latach dwudziestych XX wieku, gdy najważniejszy cel polskiego skautingu – odzyskanie niepodległości – został osiągnięty, zaczęły ścierać się różne koncepcje i recepty na dalszą działalność ZHP. Do głosu doszli zwolennicy wychowania moralnego. To był zwrot na prawo, jak by to określili politolodzy, ku chadecji.

Właśnie w takich warunkach w 1921 roku, krakowski instruktor Adam Ciołkosz, jednocześnie działacz Polskiej Partii Socjalistycznej, mówił o konieczności odnowy harcerstwa, przywrócenie mu charakteru ruchu oraz likwidacji biurokracji, dogmatyzmu i krępowania indywidualności. Zaproponował decentralizację i ożywianie harcerstwa. Tak narodziło się Wolne Harcerstwo - demokratyczno-lewicowy ruch wewnątrz ZHP, działający wśród harcerzy starszych głównie w środowiskach robotniczych. Ruch ten był przeciwny klerykalizacji i militaryzacji harcerstwa.

W ruchu tym znaleźli się również radykalni instruktorzy o skłonnościach komunistycznych. Następował wewnętrzny rozłam w Wolnym Harcerstwie, aż w końcu przekształcił się on w Zjednoczenie Wolnego Harcerstwa, które w 1923 roku stało się samodzielną organizacją, niezależną od ZHP. Niestety, żywot tej organizacji nie był długi, została ona zdelegalizowana w 1924 roku.

Emblemat Czerwonego Harcerstwa / Fot. Ze zbiorów autoraPrzyroda nie lubi próżni, więc zwolennicy harcerskiej metody wychowawczej o lewicowych poglądach szybko znaleźli pole do działania. Impuls przyszedł z Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (OM TUR), która w 1926 roku postanowiła powołać do życia swoje harcerstwo. Harcerstwo adresowane do młodzieży ze środowisk robotniczych miało organizować działalność kulturalną i sportową oraz miało być nastawione antyklerykalnie, zwalczające antysemityzm. I tak powstało Czerwone Harcerstwo.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (5):

Sortuj komentarze:

Tak Panie Rafale, i żeby było "śmieszniej" wywodzili się ze środowiska uważanego wówczas za lewicowe. Dla odmiany po wojnie, na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych, przez polityków PPR/PZPR oraz włodarzy Polski Ludowej byli plasowani niemal na skrajnej prawicy. To chyba taki relatywizm polityczny.

Komentarz został ukrytyrozwiń

A przecież do harcerstwa należeli Rudy, Alek, Zośka... i dzięki temu zdobyli sprawności użyteczne w walce z okupantem.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Pani Isabello, jest Pani żywym przykładem na to, jak komuchy potrafili obrzydzić szczytne ideały. Pisałem, że OH ZMP harcerska była tylko z nazwy, ale pionierami się nie nazywała. Może chodzi o "Kuroniowe" jakieś pioniery.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Cytuję .... "Drugi kurs krytyki OH ZMP był bardziej radykalny. Wobec braku oczekiwanych rezultatów prób reorganizacji OH ZMP postanowiono stworzyć drużyny młodzieżowe na wzór radzieckiej Organizacji Pionierskiej imienia W. I. Lenina, z ideologią radzieckiego pedagoga Antona Makarenki, z całkowitym odcięciem się od tradycji przedwojennego harcerstwa i skautingu. Tak w 1954 roku powstali Walterowcy, nazywani Kręgiem Walterowskim. To skrajnie lewicowe środowisko kierowane przez m.in. Jacka Kuronia (późniejszego ministra „od zupek”) po odrodzeniu się ZHP utworzyło Hufiec Walterowski. Hufiec ten został rozwiązany dopiero w 1961 roku....

No właśnie ! Należałm do tego harcerstwa - wszyscy musieli należeć. To harcerstwo było bardzo czerwone i nazywało się "Pionierzy", chodziliśmy w białych bluzkach z czerwonymi hustami i śpiewaliśmy rosyjskie piesni.
Reszty nie komentuję, harcerstwa nie lubiłam i dalej nie lubię.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Dziękuję za ten artykuł :) Ode mnie 5 pktów.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.