Klemens Maria Dworzak (Hofbauer) - Patron Wiednia i Warszawy

Dodał(a): Kornelius- Benjamin Wyppich
2011-01-18 17:20
Odsłon: 2617
Komentarzy: 1

Tagi:

Pochodzący z Moraw redemptorysta nazywany jest Apostołem dwóch Stolic: Wiednia i Warszawy.

Klemens Maria Hofbauer - płaskorzeźba portretowa / Fot. Michal Maňas, lic. CC 2.5, http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/ed/Clemens_Maria_Hofbauer_plaque_detail.jpg

Jan Dworzak, bo tak się pierwotnie nazywał, na świat przyszedł 26 grudnia 1751 r. we wsi Tasovice na Morawach. W 1771 roku wstąpił do klasztoru, gdzie otrzymał imiona zakonne Klemensa Maria - pierwsze na pamiątkę biskupa Ancyrii w Azji, drugie dla uczczenia Maryi, Matki Jezusa.

W uroczystość świętego Józefa, 19 marca 1785 złożył publiczne śluby ubóstwa, czystości oraz posłuszeństwa i został redemptorystą, po dziesięciu dniach zaś w altarskiej katedrze przyjął święcenia kapłańskie. Kilka miesięcy później został wezwany przez generała zakonu ojca de Paola i wysłany do Warszawy. W tym nowym dla siebie mieście Klemens nie wiedział gdzie się podziać; ostatnie trzy srebrne monety oddał żebrakowi.

W Warszawie przypadkowo spotkał jednak delegata apostolskiego, arcybiskupa Saluzzo, który oddał mu pod opiekę kościół św. Benona na Nowym Mieście i polecił pracę duszpasterską z ludnością niemieckojęzyczną. Gdy nauczył się języka polskiego, objął apostolatem także osoby mieszkające w okolicach kościoła. Wreszcie - otworzył również Sierociniec pw. Dzieciątka Jezus. Aby zapewnić wyżywienie podopiecznym, Klemens codziennie wychodził na ulicę i żebrał.

Kościół św. Benona w Warszawie / Fot. MM, lic. Public Domain, http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d8/VarsaviaSanBenonRetro.jpg

Jak legenda mówi, pewnego razu Klemens poszedł do piekarni. Jej właściciel podzielił się z duchownym swoją troską - brakiem pomocnika. Zakonnik zakasał więc rękawy i przez dwa dni nie opuszczał piekarni, pomagając piekarzowi. W zamian piekarz obiecał codziennie przekazywać do sierocińca świeży chleb.

Klemens Maria Dworzak był założycielem kilku bractw kościelnych, przytułków dla sierot oraz drukarni i wydawnictwa publikującego książki religijne i szkolne. W kościele świętego Benona z inicjatywy Klemensa wspólnota pięciu redemptorystów oraz trzech braci świeckich rozpoczęła tzw. stałe misje. Zamiast jednej porannej mszy św. w ciągu tygodnia, codziennie przez cały rok odprawiali pełne msze św. z kazaniami po polsku i po niemiecku.