Facebook Google+ Twitter

"Klucze do furtki życia". Spektakl poetycki w Gimnazjum Nr 133

Wiersze tych młodych ludzi, świadczą o wrażliwym spojrzeniu na świat i drugiego człowieka, a przez świadome lub nieświadome analogie, świadczą o obcowaniu duchowym z wielką poezją.

 / Fot. archiwum dekoracji Teatru Literackiego„Klucze do furtki życia”

Spektakl poetycki przygotowany przez uczniów Gimnazjum Nr 133 im. Ks. Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Warszawie, na podstawie ich własnej twórczości oraz w ich scenografii.
Wykorzystano wiersze Karoliny Boguckiej, Justyny Ławnickiej, Arlety Stanisławskiej, Dawida Przedpełskiego, Adriana Maniaka, Agnieszki Jaros (opiekun).

W spektaklu udział wzięli: Karolina Bogucka, Agnieszka Jaros, Natalia Kucharska, Justyna Ławnicka, Adrian Maniak, Dawid Przedpełski, Kinga Rękosiewicz, Maria Socha, Arleta Stanisławska, Katarzyna Tomaszuk, Karina Walter, Angelika Wojciechowska.

Uczniowie Gimnazjum Nr 133 od kilku lat przychodzą na spektakle poetyckie do Teatru Literackiego, więc kiedy w maju otrzymałam zaproszenie od Agnieszki Jaros, polonistki i opiekuna spektaklu poetyckiego „Klucze do furtki życia”, przyjęłam je z radością. Obcowanie z wielką poezją Norwida, Szymborskiej, Herberta, Tuwima, Gałczyńskiego, Słowackiego, Broniewskiego, Miłosza, Baczyńskiego, na tyle wyrobiło mi artystyczny smak, że teraz z łatwością odróżniam piękną poezję od słabej.

Ucieszyłam się, że będę mogła wysłuchać poezji młodych autorów, w wykonaniu własnym lub zaprzyjaźnionych kolegów. To, co mnie uderzyło, to szczerość i prostota podawania tekstu, bardzo profesjonalne wykonanie utworów, a także ich dojrzałość. Te teksty były napisane tak, jakby ci młodzi ludzie wiedzieli już wszystko o życiu. Gdyby mi je pokazano wcześniej, uznałabym, że ich autorzy mają po 35 lat!

 / Fot. archiwum dekoracji Teatru LiterackiegoPrzypominały mi się słowa mojego pierwszego dyrektora teatru ze Szczecina, Józefa Grudy (Witolda Kościałkowskiego), bardzo mądrego człowieka, który znał życie i dusze młodych ludzi.

Józef Gruda mawiał tak: „młodzi ludzie nie potrzebują cielesnych przeżyć, aby wiedzieć wszystko o miłości. Przeżycia platoniczne i wyobraźnia sprawiają, że o miłości i życiu ci młodzi ludzie wiedzą wszystko”.

Nie trzeba włożyć ręki w ogień, aby wiedzieć, że ogień parzy, ale wystarczy złe słowo, złe spojrzenie, odtrącenie, aby poznać piekło cierpienia na miarę dojrzałego człowieka. Także piękne przeżycia odciskają się urodą świata w duszach młodych ludzi: cuda przyrody, przyjaźń, dobroć, miłość, zostają zauważone i zaklęte w poezję.

Wiersze tych młodych ludzi, świadczą o wrażliwym spojrzeniu na świat i drugiego człowieka, a przez świadome lub nieświadome analogie, świadczą o obcowaniu duchowym z wielką poezją.
Słuchacze zapoznali się z sześcioma utworami Karoliny Boguckiej: "Muśnięta poezją", "Pióro" -piękna analogia do wiersza Zbigniewa Herberta „Wybrańcy gwiazd”:

„Poeta przesłania oczy
upierzoną dłonią
nie marzy już o locie
ale u upadku
co kreśli jak błyskawica
profil nieskończoności”

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (2):

Sortuj komentarze:

Dawid Przedpełski
  • Dawid Przedpełski
  • 11.06.2011 12:40

Dziękuję mam nadzieje że wszyscy będziemy nadal rozwijali swoje talenty :D

Komentarz został ukrytyrozwiń
JUSTYNA ZIÓŁKOWSKA
  • JUSTYNA ZIÓŁKOWSKA
  • 10.06.2011 17:24

Gratuluję Wam oraz pani Agnieszce i życzę dalszych sukcesów:)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2016 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.