Kobieta w środowisku i kulturze romskiej - część 2

Źródło: Gość dnia
2011-03-08 17:09
Odsłon: 2053
Komentarzy: 1

Tagi:

Jaka jest pozycja i miejsce kobiet w społeczności romskiej? Według badań etnosocjologicznych kobiety młodsze mają inne zdanie aniżeli przedstawicielki pokolenia starszego, dlatego ich odpowiedzi różnią się.

Jak już wspomniałam w części pierwszej, dzisiejsze romskie kobiety żyją w zupełnie innej rzeczywistości niż ich babcie i matki (osiadły tryb życia, likwidacja taborów, praca zawodowa, kontakty z członkami większości etnicznej). Przyswajają w dużym stopniu kulturę polską, co nie oznacza przepaści międzypokoleniowej. Większość kobiet romskich żyje zgodnie z tradycyjnymi normami, z uwzględnieniem swojej pozycji w klanie.

Jednak istnieje i taka grupa kobiet, która chce z tego kanonu wyłamać się i żyć inaczej, dążąc do osiągnięcia własnego szczęścia osobistego, i jest to dla nich ważniejsze niż podporządkowanie się regułom grupy. Jednak procesy emancypacyjne mają charakter nieco inny i nie polegają na całkowitym zrównaniu pozycji kobiet z mężczyznami. Polegają na uelastycznieniu sztywnych zasad i negowaniu norm najbardziej uciążliwych, które nie godzą się ze współczesnymi realiami. Kobiety romskie wszystkich generacji przywiązują ogromną wagę do rodziny, która, jak już wiemy, jest najwyższą wartością. Gwarantuje ona przekazywanie tradycji, kultury języka, a jednocześnie stanowi zaporę przed asymilacją i rozmyciu się Romów wśród dominującej społeczności i utracie tożsamości.

Małżeństwa romskie opierają się na związkach monogamicznych i są patrylokalne, co oznacza, że mieszkają w pobliżu rodziny męża lub wraz z jego rodziną oraz funkcjonują w ramach struktury rodowej. Głową rodziny zawsze jest mężczyzna. Przyczynia się to do podporządkowania kobiet mężczyznom. Pozycja i rola kobiety Romki jest determinowana niepisaną tradycją, której filarem jest nierówność w traktowani płci. Magaripen, to wykształcony przez wielowiekową tradycję zbiór zasad współżycia, stanowiących podstawę praw i obowiązków Roma wobec grupy. Niższa pozycja kobiety romskiej względem mężczyzny jest sankcjonowana w dużym stopniu właśnie przez kodeks magaripen, i nie przestrzeganie jego prowadzi do czasowego lub nawet do całkowitego z niej wykluczenia.

Magaripen to kodeks zamknięty, który nie wykracza poza wspólnoty romskie. Zakłada również, że kobieta z samej swojej istoty jest istotą nieczystą i z tego względu stawia ją na pozycji bardziej upośledzonej w stosunku do mężczyzny. Istnieje cała gama, sfera zakazów i nakazów związanych z kobiecym ciałem i jej atrybutami, których nieprzestrzeganie powoduje skalanie. Do najcięższych skalań należą :
- Dżuvlitko Mageripen, jest to skalanie kobiece dotyczące intymnej sfery życia związanej z seksem, np. całowanie nieczystych części ciała żony jest zabronione
-Terachitko Magaripen, jest to trzewikowe skalanie, które jest w momencie po celowym uderzeniu mężczyzny butem kobiety
- Maminko Mageripen, to skalanie dotyczące wzmożonej kalającej nieczystości podczas porodu i w czasie menstruacji. Wymienione skalania należą do kategorii „dużych” .Inne skalania objęte są również takie czynności jak: ale to w części 3.

Czytaj też: Kobieta w kulturze i środowisku romskim. Część I

cd. nastąpi
Jolanta-Maria Budniak

Materiały pochodzą :/źródło „Jednota” /czasopismo religjno-społeczne

Zobacz także: