Wiadomości24 > Moje Trzy Grosze > Na luzie > Komu naprawdę zależy na lustracji?

Pozycja materiału w rankingach:

#87029 wg odsłon (miesięczny)

87029 miejsce

Dział: Na luzie

Ocena: 10pkt

Oceń:

Komu naprawdę zależy na lustracji?

Dodał(a): Tomek Saliński
2007-02-22 15:20
Odsłon: 2541
Komentarzy: 5

Tagi:

Raport goni raport. Każdy każdego lustruje. Wszyscy donoszą. Na Polaków padł blady strach. Kamera Wiadomości24.pl zbadała, jak wygląda lustracja od kuchni.

Obejrzyj wideo

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Tomek Saliński

Artykuły (30) Galerie (0) Średnia ocen (4.84)

Miejscowość: Warszawa | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (1014)

Dodaj do

Komentarze: 5

Sortuj komentarze:

Katarzyna Pawlińska 23.02.2007 21:41

Ocena:

totalny surreal!

Komentarz został ukrytyrozwiń

Tomek Saliński 23.02.2007 00:11

Ocena:

:-)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Marcin Nowak 22.02.2007 18:26

Ocena:

:):):) + Przypomniał mi sie mój ulubiony wiersz Gałczyńskiego

Ballada o szklarzach

Byli szklarze. Tu punkt kładę:
jeden Kostek, drugi Tadek,
tu przecinek albo średnik,
więc ci szklarze byli biedni,
bo gdy przyszła wojna zła,
to nagle zabrakło szkła,
a po wojnie były nici,
czyli nie było czym szklić i
szklarzy dwóch jak jeden mąż
drapało się w głowę wciąż.
A mrozik był jak cholera,
cholera poniżej zera,
papierosów nie ma, aż
klął ze szklarzy każdy szklarz;
więc już chcieli robić bunt,
ale - tego. Tutaj punkt.
A właściwie o to szło,
jak by piasek stopić w szkło,
żeby nie marzł Wacio, Miecio,
żeby ciepło było dzieciom,
żonom, mężom, z dziećmi pannom,
uciekinierom, ewakuantom,
żeby, słowem, jasny gwint!
nie sczezł das polnische Kind.
Właśnie szedł przez drogę gość
z gębą, jakby połknął ość,
z nerką w dole, z głową w ziemi,
pół filozof i pół chemik.
Krzyknie Tadek: - Panie pań,
umiesz pań pocierać chrzan?
- Nie, niestety. Chrzan przeminie.
Jam jest Trrąpalski, inżynier.
- Ach, inżynier? No, to lu!
właśnie ma się sprawa ku
szkłu do okien, szkłu w oborze,
do roboty, profesorze!
Zatrzymali jeszcze trzech,
jeszcze sześciu. Kostek w śmiech
z tej radości, że tak szło,
że powstanie polskie szkło
bez tych cudów, bez hałasu,
bez annaszu, sasu-lasu,
bez kaifaszu, bez pieczęci,
wprost: jak lepią garnki święci.
A gdy już pod wiosnę szło,
walcowali polskie szkło
Tadek z Kostkiem, Kostek z Tadkiem,
szkło im wychodziło gładkie,
bo i oni byli mili -
no i szklili, szklili, szklili
szkłem takim szklanym i czystym
i diamentem promienistym.
A że chodzili w pokorze
(widzisz serce szklarzy, Boże),
to się okazało, że
jakiś sekret był w ich szkle:
świat przez nie, jak proste dziwy,
wesoły był i uczciwy
i nie bogaty, lecz nasz,
jak Kostek szklarz, Tadek szklarz.
Tylko złośliwi mówili:
- Mszą... Matkę Boską... kupili,
stąd przez szyby... pawie'pióra,
korony i inna bzdura.
Ja tam ich lubię i marzę:
Tadek i Kostek. Dwaj szklarze.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Tomek Saliński 22.02.2007 17:18

Ocena:

Droga Alicjo K. Panowie szklarze nie wypowiadają sie na temat historii, tylko teraźniejszości :-) Życze miłego popołudnia i odrobiny poczucia humoru.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Alicja Karłowska 22.02.2007 15:54

Ocena:

Panowie szklarze to może i dobrzy są w czarowaniu szybkami, ale o historii lepiej, żeby sie nie wypowiadali... no chyba że założą amatorski kabaret po godzinach...

Komentarz został ukrytyrozwiń