Facebook Google+ Twitter

Konferencja "System obrony powietrznej Polski"

Obrona powietrzna musi odpowiadać aktualnym zagrożeniom, w jej budowie największy udział powinny mieć krajowe firmy i ośrodki badawcze, trzeba przy tym uwzględniać możliwości finansowe państwa i ramy prawne.

Zorganizowana przez Akademię Obrony Powietrznej, Wojskową Akademię Techniczną i Polskie Lobby Przemysłowe im. Eugeniusza Kwiatkowskiego konferencja naukowa odbyła się w dniach 14-15 maja 2013 roku. Wśród przybyłych na konferencję gości znaleźli się przedstawiciele rodzajów Sił Zbrojnych m.in. Dowódca Sił Powietrznych gen. broni Lech Majewski, admirał floty Ryszard Łukasik – Radca Ministra Obrony Narodowej, Szef OPL MON gen. bryg. Jan Gabryś, Ambsador Stanów Zjednoczonych Stephen Mull, Attache Obrony przy Ambasadzie Francji płk Etienne Champeaux, przedstawiciele MSZ, dyrektorzy departamentów MON, Sztabu Generalnego WP, Żandarmerii Wojskowej oraz polskiego i zagranicznego przemysłu obronnego.

Z wykładami wystąpili m.in. Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego Gen. prof. Stanisław Koziej, Podsekretarz Stanu ds. Polityki Obronnej MON dr hab. Robert Kupiecki, Szef Departamentu Polityki Zbrojeniowej gen. dyw. pil. dr Leszek Cwojdziński, Prezes Zarządu Bumaru Krzysztof Krystowski, Szef Wojsk OPL Wojsk Lądowych płk Jerzy Pałubiak, gen. dyw. dr hab. Bogusław PACEK, Rektor – Komendant Akademii Obrony Narodowej, gen. bryg. prof. dr hab. inż. Zygmunt Mierczyk, Rektor – Komendant Wojskowej Akademii Technicznej oraz prof. nadzw. dr hab. Paweł Soroka - koordynator Polskiego Lobby Przemysłowego i przedstawiciele polskiego przemysłu obronnego w tym Bumar Elektronika S.A.

Występujący na Konferencji Szef BBN Gen. prof. Stanisław Koziej stwierdził, że obrona powietrzna to najważniejszy z priorytetów wskazanych przez prezydenta Bronisława Komorowskiego w kierunkach rozwoju sił zbrojnych. 12 kwietnia br. prezydent Komorowski podpisał nowelizację ustawy o modernizacji technicznej i finansowaniu sił zbrojnych. Ustawa zakłada, że w latach 2014-23 na obronę powietrzną będą przekazywane kwoty wynikające ze wzrostu gospodarczego i że będzie to co najmniej 4-5 proc. całego budżetu MON - jedna piąta corocznych nakładów na modernizację techniczną Według Ministra Stanisława Kozieja system powinien przede wszystkim zapewniać osłonę przed rakietami najkrótszego, krótkiego i średniego zasięgu, zagrażającym terytorium Polski. Powinien spełniać wymóg integracji z systemami budowanymi przez USA i innych sojuszników z NATO, zarazem musi być gotowy "do autonomicznego użycia, gdyby zaszła taka konieczność".

Poza tym doskonalenie systemu powinno odbywać się drogą przeskoku generacyjnego, który w tym rozumieniu oznacza nie przeznaczanie środków finansowych na zakup lub modernizację systemów przestarzałych oraz eliminowanie propozycji, które są dopiero w fazie projektów początkowych. Jego zdaniem, system należy tak projektować, by w jego budowie, eksploatacji i rozwijaniu jego kolejnych zdolności w jak największym stopniu uczestniczył rodzimy potencjał naukowy, badawczy i produkcyjny. W perspektywie 10 lat są to duże pieniądze, dlatego powinny być wykorzystane nie tylko do zwiększenia zdolności obronnych, ale i rozwoju przemysłu obronnego - podkreślił Koziej. Na ten aspekt zwrócił również uwagę Prezes Grupy Bumar Krzysztof Krystowski, który powiedział, że im większy będzie udział krajowego przemysłu w budowie systemu, tym większy będzie także stopień zwrotu do budżetu, a co za tym idzie niższa cena.

Zdaniem prof. dr hab. Pawła Soroki i dr hab. Zbigniewa Klimiuka z Polskiego Lobby Przemysłowego nawet jeśli nie jest to przedsięwzięcie na miarę programów zbrojeniowych z końca lat trzydziestych II Rzeczpospolitej zagrożonej wybuchem wojny, którego efektem i podstawą była budowa Centralnego Okręgu Przemysłowego, to nie będzie zatem przesadą stwierdzenie, że konsekwentna i pełna realizacja projektu budowy Systemu Obrony Powietrznej Polski będzie, oby nie zmarnowaną, szansą na modernizacje i rozbudowę polskiego przemysłu opartego na najnowszych technologiach, którą określić można jako COP bis. W pierwszym rzędzie przemysłu obronnego i jego zaplecza badawczo-rozwojowego, uczestniczących w realizacji programu budowy systemu obrony powietrznej i innych programów modernizacyjnych Sił Zbrojnych, planowanych bądź już realizowanych przez Ministerstwo Obrony Narodowej.

Podstawowym, wyrażanym powszechnie podczas Konferencji założeniem było, że obrona powietrzna tworzona przez Siły Zbrojne RP (dziś ich rodzaje: Wojska Lądowe, Siły Powietrzne i Marynarkę Wojenną oraz Wojska Specjalne, a w przyszłości przez inspektoraty WL, SP i MW) ma spełniać podstawową funkcję obronną państwa, a jedynie w razie potrzeby powinna być zdolna do wykorzystania w sytuacjach kryzysowych poza obszarem kraju, czyli w działaniach traktatowych sojuszu. W wystąpieniach zwracano uwagę, że jako państwo demokratyczne, Polska musi tworzyć system obrony powietrznej funkcjonujący w granicach prawa, tymczasem obecnie termin "system obrony powietrznej" wprawdzie pojawia się w kilku ustawach, w żadnej jednak nie został zdefiniowany.

Założenie, że system obrony powietrznej powinien służyć do budowy parasola powietrznego przede wszystkim w kraju, wymaga zdefiniowania i ustalenia powietrznych zagrożeń teryorium RP i jej potencjałów (militarnego, przemysłowego, surowcowego, itp.). Na konferencji takie zagrożenia wskazano. Autorzy referatów zwracali m.in. uwagę, że obok klasycznych środków napadu powietrznego, samolotów i rakiet, coraz większe zagrożenie w przestrzeni powietrznej może się wiązać z użyciem np. miniaturowych statków powietrznych czy sterowanych radiowo modeli.

Inną przesłanką uzasadniającą szybką i kompleksową modernizację systemu obrony powietrznej Polski jest konieczność udziału w budowie sojuszniczego systemu obrony przeciwrakietowej. Podkreślano, że racji naszego granicznego położenia Polska jest szczególnie zainteresowana terminową i pełną realizacją tego sojuszniczego zadania, jednak aby móc korzystać z systemu sojuszniczego, trzeba w nim uczestniczyć i wnieść do niego swój realny wkład w postaci narodowego potencjału przeciwrakietowego.

Drugi dzień Konferencji poświecony był zagadnieniom kierowania projektem budowy Systemu Obrony Powietrznej Polski oraz technologicznym i przemysłowym aspektom jego budowy. Referaty na ten temat wygłosili przedstawiciele Wojskowej Akademii Technicznej oraz polskich przedsiębiorstw zbrojeniowych skupionych w powstałym w kwietniu 2013 roku konsorcjum (oprócz Bumar sp. z o.o. i spółek Grupy Bumar: Bumar Elektronika S.A., Bumar Amunicja S.A., Bumar PCO S.A., ZM Tarnów S.A., w skład konsorcjum weszły również: Huta Stalowa Wola S.A., Wojskowe Zakłady Elektroniczne S.A., Wojskowe Zakłady Łączności nr 1 S.A., Wojskowe Zakłady Uzbrojenia S.A., Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Centrum Techniki Morskiej S.A. i Jelcz Komponenty). Celem konsorcjum jest modernizacja systemu OPL zgodnie z zapotrzebowaniem Sił Zbrojnych RP we współpracy z partnerami zagranicznymi, zwłaszcza jeśli chodzi o zbudowanie elementów obrony przeciwrakietowej. Ponadto referaty wygłosili przedstawiciele Instytutu Technicznego Wojsk Lotniczych, Wojskowe Instytutu Technicznego Uzbrojenia i prywatnej ,rosnącej w siłę, firmy WB Electronics S.A.

Warto dodać, iż z okazji Konferencji wydana została obszerna publikacja książkowa, zawierająca referaty wygłoszone podczas niej. Stanowi ona swoiste kompendium wiedzy na temat strategicznych i międzynarodowych, wojskowych, gospodarczo-finansowych i technologiczno-przemysłowych aspektów budowy nowoczesnego systemu obrony powietrznej Polski.

Bogdan Węgrzynek

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.