Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

21761 miejsce

Koniec belle epoque? Ewa Paczoska, "Prawdziwy koniec XIX wieku"

Obserwacja wielu zjawisk w naszej kulturze każe postawić znak zapytania po stwierdzeniu, że nastąpił już koniec wieku XIX.

Ewa Paczoska, Prawdziwy koniec XIX wieku. Śladami nowoczesności, Wydawnictwo PIW, Warszawa 2010. / Fot. Okładka książki.Kiedy się zaczął i jak długo trwał wiek XIX? Podobne pytania stawia się każdemu okresowi w dziejach ludzkości. Często powtarza się formuły o umowności cezur początku i końca epok w cywilizacji, a jednocześnie wyznacza się je dość precyzyjnie. Powszechnie przyjmuje się zatem, że wybuch I wojny światowej diametralnie zakończył pewien etap w rozwoju kultury, zapoczątkował procesy, kończące belle epoque z jej ideami, formami kultury i mitami, organizującymi wyobraźnię. A jednak, jak się okazuje, jeszcze długo potem charakterystyczne dla epoki XIX wieku zjawiska wydają swoje owoce.

Ewa Paczoska, profesor na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, historyk literatury, specjalizujący się w badaniach nad kulturą II połowy XIX wieku podjęła ów problem współistnienia elementów dziewiętnastowiecznego stulecia z kształtami współczesności, a więc zdarzeniami wieku XX i XXI. Wydana w Wydawnictwie PIW książka jej autorstwa „Prawdziwy koniec XIX wieku. Śladami nowoczesności” stanowi owoc przemyśleń autorki na temat przemian, zachodzących w obszarze kultury od momentu określanego jako fin de siécle.

Punktem wyjścia rozważań literaturoznawczych jest przeświadczenie, że zmierzch „wielkiego stulecia Polaków” (mianem tym określiła wiek XIX Alina Witkowska) nie jest dokonany. Nie ma pewności, czy wspomniana epoka skończyła się, czy dobiega finału na naszych oczach. Ewa Paczoska, odwołując się tytułem do formuł, zastosowanych uprzednio przez Ryszarda Przybylskiego (autora książki „Klasycyzm, czyli prawdziwy koniec Królestwa Polskiego”) oraz Andrzeja Romanowskiego (autora studiów „Prawdziwy koniec Rzeczy Pospolitej”), nawiązuje do sygnalizowanego w nich aspektu „długiego trwania”, a więc funkcjonowania danego zjawiska w procesie ponadczasowym.

Autorkę „Prawdziwego końca XIX wieku” interesuje wpływ zjawisk dziewiętnastowiecznych na kształt współczesności. Zjawisko zostało ukazane w dwóch odbiciach – w części pierwszej „Początek i koniec” przedstawione są formy nowoczesne, które miały swój początek u schyłku XIX wieku, zaś w drugiej „Koniec i początek” elementy, jakie stanowiły zapowiedź zjawisk doby współczesnej.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Jeśli chcesz dodawać komentarze, musisz się zalogować.

Najpopularniejsze

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.