Robiąc zakupy chyba nikt nie zastanawia się nad ilością śmieci, jakie w rezultacie wygenerują plastikowe siatki. Mimo iż opakowanie produktów wydaje się być niezbędne, materiały, z jakich są wykonane, na dłuższą metę mogą stać się powodem klęski ekologicznej. Polietylen to substancja ropopochodna, z której wyprodukowane są wszelkiego rodzaju przezroczyste folie, pudełka i inne opakowania spożywcze, ale przede wszystkim bezpłatne torby rozdawane klientom przy kasie, czyli tzw. reklamówki.
Dwadzieścia minut po zapakowaniu zakupów do bagażnika, zawiezienia do domu i rozpakowania, plastikowe woreczki kończą życie w koszu na śmieci. Nic bardziej błędnego. Polietylen jest prawie nieśmiertelny – rozkłada się dopiero po 400 latach! Wyobraźmy sobie drzewa pokryte furgoczącymi strzępami kolorowych woreczków albo łąkę, po której wiatr przegania stado nadmuchanych reklamówek czy morze wyrzucające na brzeg ławicę "plastikowej fauny i flory". To nie jest najnowszy happening zwariowanego artysty - to rzeczywistość. Niedawno mieszkańcy podmarsylskiej gminy obudzili się w takim plastikowym ogrodzie. Ich oczom ukazał się kosmiczny pejzaż. Setki tysięcy plastikowych worków zaczepionych w konarach drzew nadmuchiwanych przez porywisty wiatr przypomniało im o istnieniu pobliskiego wysypiska śmieci.

Od dziś robimy zakupy z tradycyjną siatką lub kupujemy ekologiczną reklamówkę z… kukurydzy

Rząd francuski pod silnym naciskiem licznych stowarzyszeń ekologicznych podjął stanowcze kroki.
Francja wprowadziła zakaz wydawania plastikowych toreb w supermarketach wychodząc tym samym naprzeciw narastającej inwazji plastikowych śmieci. Stosowna ustawa wchodzi w życie w 2009 roku. Ustawa zakaże zarówno produkowania, jak i używania sklepowych siatek produkowanych z tworzyw pochodzących z ropy naftowej. Ma to pomóc w ograniczaniu odpadów niebezpiecznych dla środowiska, zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych i w ten sposób pomóc spełnić wymagania Protokołu z Kioto, który zobowiązuje Unię Europejską do redukcji emisji gazów cieplarnianych o 8 procent w okresie od 1990 do 2008-2012.
Jak to wygląda w praktyce? Sprawdziłam osobiście.
Ze sklepów sieciowych i supermarketów znikają torby polietylenowe. Zamiast nich można kupić za symboliczne euro solidną torbę wielokrotnego użytku lub dostać jednorazowy woreczek z biodegradowalnego plastiku tzw. biopolimeru, który otrzymywany jest z kukurydzy. Kukurydziana reklamówka jest miękka w dotyku, ma kremowy kolor, no i oczywiście nie pachnie płatkami śniadaniowymi. Najważniejszy argument przemawiający za użyciem tego drogiego jak na razie materiału to fakt, że po zakopaniu w ziemi rozkłada się on całkowicie po zaledwie 2 miesiącach!

Niedawno oglądałam telewizję późnym wieczorem. Jedna z kulturalnych stacji nadawała film dokumentarny, którego głównym bohaterem był niewidomy mieszkaniec rosyjskiej prowincji. Jedynym zajęciem, które wypełniało jego życie, było wiązanie siatek na zakupy ze sznurka. Takich jak dawniej używały nasze babcie. Mężczyzna stał na ulicy i proponował swe wyroby przechodniom. Za darmo .
Nikt z przechadzających nie zwracał na niego uwagi. Większość wracała z zakupów obładowana plastikowymi workami. Ot nowoczesność!?

Następnym razem, gdy pójdziecie na zakupy… z tradycyjną, materiałową siatką - zrobicie pierwszy krok w stronę czystej natury - i będziecie nowocześni.