Kosmiczny skandal na finale Miss World!

Warszawa - centrum świata!

Sala Kongresowa w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie przypominała oblężoną twierdzę. Zasieki, bramki, wyłączone z ruchu drogi dojazdowe na Plac Defilad. Widziałem w życiu różne „blokady”, ale tym razem to był jakiś obłęd. Trudno się zresztą dziwić, bo taka impreza jak wybory Miss World ma wymiar światowy, a to - jak wiadomo - może przyciągnąć różnej maści terrorystów. Trzymając w ręku zaproszenie na imprezę przedarłem się przez kordon policji i grupę oszalałych fotoreporterów, którzy czekali na przybycie VIP-ów. Za każde zdjęcie znanej postaci gazety czy tygodniki płacą przyzwoite pieniądze, ale konkurencja w tej grupie zawodowej jest większa niż w stadzie głodnych lwów...

Na szczęście wszystko się udało i mogłem pokazać mój bilet ochroniarzom obsługującym magnetyczną bramkę. Przed przejściem przez nią musiałem wyjąć wszystkie metalowe przedmioty. Kilka razy próbowałem ją przekroczyć i za każdym razem rozlegało się niemiłosierne dzwonienie. Kluczyki od samochodu, zegarek, aparat fotograficzny, komórka, pasek od spodni – aby zobaczyć najpiękniejsze kobiety świata byłem gotowy pozbyć się na zawsze każdego metalowego przedmiotu, który miałem... i wtedy usłyszałem znajomy mi głos.
- Cześć Robert!

Problem polegał na tym, że nie byłem w stanie pojąć, kto wypowiedział te słowa. Dopiero po dłuższej chwili dotarło do mnie, że w ten sposób wita mnie to wysokie monstrum o nieokreślonej płci. To „coś” było wyraźnie rozbawione sytuacją i żeby jeszcze bardziej mnie pognębić powiedziało: - Tak Robert, to ja.... kompletny skandal bracie... nie wpuścili mnie na salę!
Przez chwilę stałem jak oszołomiony, kompletnie nie mogłem rozpoznać osoby przebranej za strój divy operowej z filmu „Piąty Element”, aż nagle... doznałem olśnienia! Znam ten głos, to przecież mój kolega z dawnych lat, jeszcze z czasów Radia Zet... Szymon Majewski! On tak niesamowicie wyglądał w przebraniu, że w pierwszej chwili mimowolnie przeżegnałem się, czym wzbudziłem wesołość ochroniarzy. Szymon natychmiast wyjaśnił mi, co się stało.

Masz bilet, owszem, ale... nie wejdziesz!

Trzeba przyznać, że pomysł był naprawdę znakomity. Producenci programu „Szymon Majewski Show” wymyślili, że główny bohater przebierze się za cudaczny strój śpiewaczki, która stworzyła niezapomnianą kreację w naprawdę znakomitym filmie science fiction „Piąty Element”. Bóg jeden raczy wiedzieć, jakim sposobem zdobyli ten strój. Majewski jest raczej wysoki i ma pociągłą twarz, więc ubrany w ten kostium wyglądał po prostu kosmicznie. I taki był chyba zamysł pomysłodawców, bo przepasany był szarfą „Miss Kosmos”. Gdyby w tym stroju dostał się na widownię, wybory Miss World zeszły by na dalszy plan. Jestem pewien, że fotoreporterzy całego świata fotografowali by cudaka wszech czasów, za którego przebrał się Majewski. Wszystko szło dobrze do czasu, kiedy Szymon przeszedł pomyślnie pierwszą bramkę i chciał wejść na główną salę. Organizatorzy konkursu po krótkiej naradzie uznali, że Szymon na widowni w stroju typu "Kosmos" zakłóciłby przebieg konkursu. Majewski był tym faktem naprawdę rozżalony.
- Robert, mam nawet bilet i to za kilka tysięcy euro! Wyobrażasz sobie? A oni mnie nie wpuścili... po prostu skandal!

Patrzyłem na Szymona Majewskiego i nie mogłem uwierzyć, że strój aż tak bardzo może zmienić człowieka. Gdyby nie to, że Szymon sam nie zdecydował się do mnie powiedzieć kilku słów, nigdy bym się nie zorientował, że to jest właśnie on... Cały chytry pomysł na świetny gag w programie „Szymon Majewski Show” legnął w gruzach, a zniweczył go upór organizatorów finału wyboru „Miss World”. Widocznie nie chcieli, żeby ktoś tak dziwacznie ubrany na widowni odwrócił uwagę widzów od najpiękniejszych kobiet świata. Powiem szczerze, że ich rozumiem.

Show dla miliarda ludzi

Dziewczyny były piękne – bez dwóch zdań. A jednak o wiele większe wrażenie zrobiła na mnie realizacja tego gigantycznego planetarnego show, jakim jest finał Miss World. Wszystko przypominało koncert orkiestry, w której każdy z muzyków miał napisaną szczegółowo własną partyturę. Zaskoczyła mnie widownia.

Spodziewałem się grubych prezesów polskich banków z ich żonami, jakiś polityków, a tymczasem... cała widownia składała się z rodzin i przyjaciół finalistek, którzy kibicowali im trzymając w rękach transparenty z hasłami typu „Lisa is the best” albo po prostu flagi państw. Najgłośniejszą grupą byli chyba Meksykanie i ekipa z Cypru, choć zaskoczyła mnie kondycja kibiców finalistki z Izraela. Nie przestali machać flagami nawet po tym, jak ich faworytka przepadła już na początku finału. Widownia była zresztą bez znaczenia i był to jedynie dodatek do telewizyjnego show. Zaplanowane były nawet oklaski, a znak do tego, kiedy trzeba robić „klakę” dawało kilku gości stojących tuż przy scenie.

Ze zdumieniem zauważyłem, że prowadzący konkurs nie wygłaszają kwestii „z głowy”, a wszystko mają napisane na kartkach, które bardzo sprytnie były podczepione do kamer. Każde słowo, każdy gest, każdy ruch kamerą – wszystko było zaplanowane wcześniej. Grupa finalistek z Europy stoi na scenie, prowadzący odczytuje z kartki, które dwie przechodzą do następnego etapu. Cięcie – dżingiel – start materiału filmowego „dziewczyny na starówce”. Na scenie bezceremonialnie pojawiają się faceci w czarnych strojach i machają rękami w stronę dziewczyn dając im jasny sygnał „schodzić szybko, zaraz będzie piosenka, wasz czas już minął!”

Czy to jest ten słynny Robin Gibb?

W pewnym momencie zauważyłem, że od dłuższego czasu pośrodku sceny stoi jakiś chłopak. Drobniutki, szczuplutki, w okularkach. Nie miałem lornetki i stąd nie wiedziałem, że w Sali Kongresowej pojawił się Robin Gibb, członek legendarnego zespołu Bee Gees. Nie mogłem się nadziwić, że posiadając prawdziwie magnacką fortunę Robin jedzie do dalekiej Warszawy, aby przez kilka minut poruszać ustami do swojej piosenki emitowanej z CD... Żeby zarobić kolejny milion? Nie rozumiem bogatych ludzi.

Finał zbliża się do końca. Po scenie biegają na czarno ubrani ludzie ze szczegółowymi scenariuszami w rękach, ustawiają dziewczyny, pokazują, gdzie mają stanąć prowadzący. Mam szacunek do widowiska typu „Festiwal w Sopocie”, ale finał Miss World to zupełnie inna liga. Siedzący obok mnie japoński dziennikarz po raz kolejny przekonuje mnie, że najładniejsza jest Czeszka i na pewno wygra. Wtóruje mu latynos o niewiadomej narodowości. Okazuje się, że uroda kobieca jest dla mężczyzn niczym międzynarodowe esperanto – w Sali Kongresowej w pełni realizuje się wizja społeczeństwa globalistycznego. Prowadzący sprzedaje kolejne żarty i anegdoty, wszystkie wcześniej starannie zaplanowane i przećwiczone. Finał, wnoszą tron, nowa Miss World dyskretnie obciera z policzka łzę, podziękowanie, Robin śpiewa swój hit, światła gasną – koniec transmisji. Czyli... to wszystko tak wygląda? Z Sali Kongresowej wyszedłem w wielkiej zadumie nad magią współczesnego widowiska telewizyjnego, które jednak jest zupełnie inne „od kuchni”.
A ta nowa Miss World, 18-letnia Czeszka Tatiana Kucharova to bardzo ładna dziewczyna. Naprawdę...