Kropiwnicki Belki się chwyta?

Dodał(a): Krzysztof Masłowski
2010-09-12 20:03
Odsłon: 943
Komentarzy: 0

Tagi:

Popularny kiedyś, a dziś już trochę zapomniany polityk, otrzymuje szansę powrotu do służby państwowej. Nominacja może wydawać się trochę zaskakująca zważywszy na kontrowersyjność samego polityka i niejednoznaczność ocen jego działalności.

Działacz opozycyjny w PRL, założyciel, założyciel „Solidarności” na Uniwersytecie Łódzkim, członek władz regionu i Komisji Krajowej NSZZ Solidarność, więzień sumienia w stanie wojennym, współzałożyciel Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego w 1989, poseł na sejm kadencji 1991-1993 i 1997-2001, minister pracy i polityki socjalnej w rządzie Jana Olszewskiego, szef centralnego Urzędu planowania w rządzie Hanny Suchockiej oraz kierownik Centrum Studiów Strategicznych w rządzie Jerzego Buzka. Tak w skrócie można by opowiedzieć o losach Jerzego Kropiwnickiego do roku 2002.

Od tamtego czasu w życiu polityka przyszedł czas na działalność samorządową. Kropiwnicki startuje w wyborach na prezydenta miasta Łodzi i wybory te wygrywa. Sytuację miał dobrą, bo po fatalnych rządach SLD łatwo było w Łodzi o sukces.
Popierany w wyborach przez PiS, oficjalnie był prezydentem niewielkiego Łódzkiego Porozumienia Obywatelskiego, komitetu zrzeszającego prawicowych samorządowców. Łodzianie patrzyli na niego z nadzieją.

W pierwszej kadencji Kropiwnicki rozpoczął przebudowę lotniska, w mieście pojawiło się wielu zagranicznych inwestorów. Ukoronowaniem było przyciągnięcie do Łodzi superinwestora – światowego koncernu Dell. Współpraca z kolegami z jednej katedry Uniwersytetu Łódzkiego: premierem Markiem Belką i wojewodą Stefanem Krajewskim, przynosiła dobre efekty w tworzeniu nowych miejsc pracy. Bezrobocie w końcu zaczęło szybko spadać. O Łodzi mówiło się w Polsce jako o mieście, które odnosi sukces gospodarczy. Prezydent był wtedy z łodzianami w trudnych i dobrych chwilach.

Zobacz także: