Kto wymordował 1o tysięcy Chińczyków w Indonezji

Dodał(a): Piotr Śmieszek
2011-02-17 15:40
Odsłon: 3279
Komentarzy: 1

Tagi:

Kończące się właśnie 15-dniowe obchody chińskiego nowego roku mają swoje miejsce w każdym zakątku Republiki Indonezji. A więc kilka refleksji o "narodzie wybranym wśród Azjatów" i ich indonezyjskiej epopei.

Piec do spalania kartek modlitewnych w chińskiej świątyni / Fot. Piotr Śmieszek

Kończące się dzisiaj 15-dniowe chińskie świętowanie nowego roku skłoniło mnie do kilku refleksji na temat tak zwanej „kwestii chińskiej” w Republice Indonezji.

Obywatele indonezyjscy chińskiego pochodzenia, podczas oficjalnych krajowych obchodów rozpoczęcia Roku Królika, zorganizowanych w stolicy Małych Wysp Sundajskich, Mataram na wyspie Lombok, wyrazili głębokie przekonanie, iż ich obecny status oraz tolerancja i poszanowanie dla chińskiej kultury, pozostaną wartościami trwałymi w Republice Indonezji.
Wyrazili też nadzieję, iż już nigdy nie wrócą mroczne czasy krwawych pogromów sprzed kilkunastu, oraz ponad dwustu lat.

W okresie rządów prezydenta Suharto obywatele Republiki Indonezji chińskiego pochodzenia byli prześladowani oraz dyskryminowani z powodu swojej „domniemanej” postawy prokomunistycznej oraz wmawianych im lewicowych tendencji. Punktem kulminacyjnym tej z wyrachowaniem stosowanej propagandy nienawiści, będącej

wnętrze chińskiej świątyni / Fot. piotr śmieszek

klasycznym odwracaniem uwagi społeczeństwa od faktycznych problemów państwa, była fala krwawych aktów antychińskiej przemocy, jaka przelała się przez Indonezję od Medan na Sumatrze po Mataram na Lombok. Głównie w jawajskiej Dżakarcie dni bezpodstawnego gniewu ulicy okupione zostały wieloma niewinnymi ofiarami spośród stołecznych Chińczyków.

Historia chińska na obszarach dzisiejszej Indonezji jest stara, jak historia całego archipelagu (udokumentowana) i zaczyna się już od V wieku naszej ery. Mimo tak długiego współistnienia z ludnością wyspiarską, tutejsi Chińczycy wielokrotnie na przestrzeni wieków doświadczali przykrości oraz cierpień z powodu swojej odmienności kulturowej i religijnej.