Pozycja materiału w rankingach:

#75394 wg odsłon (miesięczny)

Ocena: 15pkt

Oceń:

Kvelertak. Brutalnie chwytliwy debiut Norwegów

Dodał(a): Rafał Gdak
2010-08-18 07:16
Odsłon: 3415
Komentarzy: 7

Tagi:

Stary dowcip mówi, że Metallica skończyła się na "Kill'Em All". Albumowi norweskiego zespołu Kvelertak nie brakuje niczego, by nazwać go debiutem na miarę krążka wydanego przez Hetfielda i spółkę w 1983 roku.

Kvelertak "Kvelertak" / Fot. Strona internetowa zespołu

Kvelertak to zespół, który określa swoją muzykę jako "brutalnie chwytliwy punkrock/metal o smaku ciemności". Chyba nie da się lepiej wyrazić klimatu dokonań Norwegów. Po kilkudziesięciu przesłuchaniach ich debiutanckiej płyty, przychodzi mi do głowy jeszcze jedno dopowiedzenie: "z domieszką The Doors". Gdy czyta się przepis na tak wybuchową potrawę, trzeba naprawdę wysilić wyobraźnię. Przypuszczam, że niektórzy czytelnicy popukają się w głowę po jego lekturze, jeżeli wyobraźnia ich zawiedzie. Wystarczy wówczas kupić album o wszystko mówiącym tytule "Kvelertak" i wszystko zacznie układać się w całość.

W normalnych okolicznościach nawet nie spojrzałbym na okładkę wydawnictwa zawierającego tak eklektyczną miksturę. Gdy jednak usłyszałem utwór "Ulvetid" otwierający płytę wiedziałem, że nie da się przejść obok niej obojętnie. Melodyjna, choć w swym korzeniu black metalowa ściana dźwięku i drapieżny wokal o podobnych konotacjach, wgniotą w fotel każdego fana ciężkiego grania. Co najlepsze, to tylko cisza przed burzą, jaka zacznie się w naszej głowie w utworze "Mjød" i zakończy dopiero z ostatnimi dzwiękami płynącymi z krążka. "Mjød" to zresztą kwintesencja stylu Kvelertak i jego wizytówka. W trzecim utworze - "Fossegrim" - przychodzi czas na wspomnianą wyżej domieszkę The Doors. Gdy wybrzmiała z głośników partia klawiszowa à la "Alabama song", od razu stanął mi przed oczyma pochylony nad instrumentem Ray Manzarek. Powiem więcej, to krótkie wtrącenie wręcz mnie rozczuliło.

Nie ma sensu opisywać każdego utworu z albumu "Kvelertak", bo i tak rozbijemy się o mur stu tysięcy skojarzeń. W jednej z recenzji napisano, iż na płycie "zespół gna do przodu jak szalony, nie biorąc jeńców i nie dając wielu chwil do wytchnienia." Jest to chyba stwierdzenie dość dobrze oddające ducha wydawnictwa. Jedno jest pewne: melodyjne riffy i dziwne - jak na norweski metal - chórki nie zmieniają faktu, że Kvelertak nagrał płytę bezkompromisową i pełną młodzieńczej energii. Zespół nie stara się powielać tego co już było, choć czerpie pełną garścią z dorobku szeroko pojętej muzyki rockowej.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Rafał Gdak

Artykuły (773) Galerie (89) Średnia ocen (3.92)

Miejscowość: Lublin | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 7

Sortuj komentarze:

Andrzej Strzelba 31.12.2010 00:00

Ocena:

Posłuchałem tej płyty no i niestety panowie przynudzają, może jeden kawałek at a time jest jeszcze do zdzierżenia, natomiast słuchanie tego samego w ilości, która jest na płycie jest dość męczące.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Rafał Gdak 18.08.2010 10:46

Ocena:

Bardzo niewiele, więc proponuję się nie nastawiać jeżeli jest się fanem Doorsów, niemniej posłuchać warto :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Michał Mazik 18.08.2010 10:23

Ocena:

Brzmi obiecująco - chociaż jestem ciekawy, ile jest tej domieszki "The Doors", bądź co bądź, jednego z moich ulubionych zespołów.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Rafał Gdak 18.08.2010 09:36

Ocena:

raczej szarańcza :P

Komentarz został ukrytyrozwiń

Dominik Tomaszczuk 18.08.2010 09:31

Ocena:

Mucha:))

Komentarz został ukrytyrozwiń

Rafał Gdak 18.08.2010 09:22

Ocena:

Rzeczywiście - spora analogia. Ja mam skojarzenia z Klimtem :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Arkadiusz Filipowski 18.08.2010 09:12

Ocena:

A szata graficzna wspomnianego zespołu bardzo kojarzy mi się z Niebieskim Albumem Baroness

http://bloodandshutter.com/art/baroness-reveal-blue-record-artwork

Czy muzycznie też to wygląda podobnie? sprawdzę, dam znać :)

Komentarz został ukrytyrozwiń