Wiadomości24 > Wydarzenia > Ludzie > Laurka dla nauczyciela

Pozycja materiału w rankingach:

#24246 wg odsłon (miesięczny)

24246 miejsce

Dział: Ludzie

Ocena: 52pkt

Oceń:

Laurka dla nauczyciela

Dodał(a): Jolanta Paczkowska
2006-10-12 15:56
Odsłon: 16702
Komentarzy: 12

Tagi:

Rok temu przed Dniem Edukacji Narodowej dziennikarka z lokalnej gazety przeprowadziła ze mną wywiad, zrobiła zdjęcie i napisała dwa czy trzy zdania. A ja miałabym jeszcze tyle do powiedzenia! Właściwie to nie o sobie, ale o moich uczniach.

Uczniowie moi, uczenniczki drogie, (...)
com was uczył lat kilka, stracił nerwy swoje,
i wam niechaj poświęcę kilka wspomnień świętych.
Jan Twardowski

Ola
Rezolutna, zdolna i pracowita dziewczyna. Uwierzyła mi, że warto startować w olimpiadzie polonistycznej, została laureatką na szczeblu wojewódzkim. Jaka to była radość – jej i moja! Byłam wtedy na początku kariery zawodowej.

Marek
Dla kontrastu – leniuch, trochę łobuz. Syn mojej fryzjerki, który poszedł w ślady mamy, choć nie pracują razem. Ma duży talent, zbiera laury na konkursach fryzjerskich. Kiedyś odwiedził mamę w jej zakładzie. Gdy mnie zobaczył, zaproponował, że zajmie się moją głową. Z pewną taką nieśmiałością... zgodziłam się. Opłaciło się zaryzykować. A mama szepnęła mi na ucho, że mogę czuć się wyróżniona, bo w jej zakładzie byłam jedyną jego klientką. Miłe!

Zagubiona Monika
Przyszła do mnie do domu i oznajmiła, że chce u mnie zostać, bo w jej rodzinnym domu dzieje jej się krzywda…

Rafał
Udało mu się. Jest dziennikarzem w znanej w Polsce gazecie. Talent publicystyczny zdradzał już w ósmej klasie. Przygotowywałam go do olimpiady polonistycznej i dla wprawki kazałam pisać wypracowania na zadany przeze mnie temat. Jeden z nich brzmiał: Gdybym był dyrektorem szkoły… Świetnie sobie z nim poradził, ale… na egzaminie wstępnym jego praca na taki sam temat (przypadek) nie znalazła uznania w oczach sprawdzającego. Może to i dobrze. Może nie byłby dziś dziennikarzem?

Łukasz
Stwierdzono u niego mutyzm wybiórczy, w domu rozmawiał, w szkole nie – od zerówki. Gdy był w siódmej klasie, po wielu zmaganiach osiągnęłam sukces – przemówił! I tak już zostało. Dzisiaj przystojny mężczyzna, kłania mi się głośno i wyraźnie, czasem zamieniamy kilka słów.

Ciepła, wrażliwa Agnieszka
Po porażeniu mózgowym. Twierdziła, że dzięki lekcjom polskiego polubiła czytanie. W lekturze „W pustyni i w puszczy”, a raczej w jej głównym bohaterze – Stasiu, zakochała się. Uruchomiła swoją wyobraźnię na tyle, że Staś zamieszkał z nią i jej rodziną! Bardzo jej to pomagało w zmaganiach z różnymi przeciwnościami.

Tomek, nieszczęśliwie zakochany
Przyszedł jeszcze pochwalić się, że zdał do wymarzonej szkoły średniej. W lipcu już go z nami nie było. Straszna tragedia! Długo nie mogłam uwierzyć.

Alina
Już w szkole podstawowej pisała wiersze i publikowała w prasie. Pod pseudonimem Balladyna. Na początku
ukrywała to przede mną. Znalazłam i czytałam. Poprosiłam o wpisanie do mojego notesu, który do dziś przechowuję. A ona gdzieś w świecie. Niedawno znów ją spotkałam, tym razem… w sieci. Szukała pracy. Wczoraj dostałam od niej mejla z informacją, że pracuje. I to gdzie! Cieszę się razem z nią.

Niedowidzący Daniel
Bezduszna komisja (bez okulisty w składzie) orzekła, że ma więcej czytać! Zapisałam go do Biblioteki Centralnej dla Niewidomych – otrzymuje teraz nagrane lektury. Postarałam się o podręczniki ze zwiększoną czcionką. Nie musi przykładać słabowidzącego oka do kartki…

Iza
Skromniutka, sympatyczna dziewczyna. Obecnie studentka IV roku filologii polskiej. W zeszłym roku odwiedziła mnie z okazji Dnia Nauczyciela. Przyniosła indeks. A tam - piątki i czwórki! No i zostawiła mi jeszcze laurkę z sentencją: "Prawdę trzeba wyrażać prostymi słowami", a na odwrocie – wzruszającą dedykację.
Szkoda, że nie mogę napisać o wszystkich…

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Jolanta Paczkowska

Artykuły (136) Galerie (148) Średnia ocen (4.83)

Miejscowość: Nowa Sól | Kraj: Polska

O mnie: Dziennikarka z zamiłowania, pedagog i polonistka z wykształcenia. Nominowana przez Autorów i Redakcję Wiadomości24.pl do tytułu Dziennikarza Roku 2009 miesięcznika Press. Dziennikarz Obywatelski 2009 Roku - głosami Kapituły Konkursu. Od sierpnia... więcej

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 12

Sortuj komentarze:

Jolanta Paczkowska 14.10.2009 12:37

Ocena:

Bardzo dziękuję z miłe słowa. :) Cały czas otrzymuję nowe wiadomości na temat moich byłych wychowanków.
Niedawno dowiedziałam się, że jeszcze dwóch uczniów z klasy, do której chodziła wspominana wyżej Iza - Łukasz i Mariusz - też są polonistami (pozdrawiam całą trójkę :)) Czy może być lepsza nagroda dla nauczyciela?

Komentarz został ukrytyrozwiń

Beata Szczurzewska 14.10.2009 11:51

Ocena:

Miło mi się czyta takie "laurki" :))) Dziś Jolu Twoje święto - wszystkiego najlepszego :)))

Komentarz został ukrytyrozwiń

Roman Woźniak 14.10.2009 10:34

Ocena:

Jola zasłużona laurka. Jola to nie tylko nauczyciel, głównie PEDAGOG. Moim zdaniem nauczycielem jest się z wykształcenia a pedagogiem z serca.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Ewa Krzysiak 14.10.2009 09:45

Ocena:

Jolu..pięknie napisane. Widać w tych słowach niezwykłe ciepło i traktowanie ucznia jak człowieka a nie jak numerek w dzienniku.

Komentarz został ukrytyrozwiń

S. Korn. 20.09.2009 20:22

Ocena:

Komentarz został ukrytyrozwiń

S. Korn. 20.09.2009 20:22

Ocena:

Jolu, to bardzo piękna laurka. Utwierdza mnie w przekonaniu, że nauczyciel jest także wychowawcą na równi z rodzicami. Ile w tym co piszesz o swoich podopiecznych jest ciepła, ile troski, ile zachowanych wspomnień. Ile takich sytuacji przypominam ja sobie, że przecież moi nauczyciele nie musieli czynić czegoś dla nas ; robili to z potrzeby serca albo dlatego, że tak by postąpili w stosunku do własnych dzieci. W pracy nauczyciela trudno jest postawić krechę pomiędzy tym co służbowe, a tym co rodzicielskie. Jesteś jedną z tych, które traktują zawód nauczyciela jako posłannictwo :) . I tak być powinno .

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jolanta Paczkowska 20.09.2009 08:43

Ocena:

I Iza link jest bardzo dobrą polonistką. Cieszę się razem z nią.
Teraz ma mało czasu, by pisać tutaj, ale zawsze znajdzie chwilkę, by napisać do mnie kilka słów. Czy jest coś, co mogłoby dawać nauczycielowi większą satysfakcję?

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jolanta Paczkowska 04.12.2006 16:12

Ocena:

Poznajcie bliżej Izę:
„Bardzo miło wspominam ten okres praktyk, pomimo moich różnych "wpadek":) Byłam niecały miesiąc w szkole, a już przywiązałam się do tych dzieciaków. Nie wiem, czy to dobrze, czy źle.. Najlepsze, że ciągle mnie pamiętają, widząc na ulicy, uśmiechają się i kłaniają:) Po prostu kochane są! Mam tylko nadzieję, że wynieśli coś z moich lekcji i że ten czas nie poszedł na marne.. Pozdrawiam serdecznie, proszę też pozdrowić Pani klasę ode mnie. Jeszcze raz dziękuję za wszystko:)”

Izo kochana, nic nie poszło na marne. Z pewnością będziesz bardzo dobrą nauczycielką.
Dzieci odwzajemniają pozdrowienia. Pytają, czy jest szansa, że będziesz w naszej szkole uczyć.:-))

Komentarz został ukrytyrozwiń

Katarzyna Szeja 14.10.2006 14:26

Ocena:

Miałam dreszcze czytając Twój artykuł. Tak to jest, że praca nauczyciela, choć niezwykle trudna, daje też wiele w zamian. Ja miałam w życiu szczęście - spotkałam nauczycieli, którzy uczyli z pasją i poświęceniem i wiem, że to oni zmieniali mój świat i lepili we mnie niczym w plastelinie. I jestem im za to dozgonnie wdzięczna. Twoi uczniowie też o Tobie nie zapomną, zresztą... sama o tym dobrze wiesz :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Adam Plona 14.10.2006 12:52

Ocena:

A ja, korzystając z okazji, podziękuję swoim nauczycielom. Kochanej Słomce, dziś już jednej z najlepszych przyjaciółek. Świetnemu A. Hubczakowi za to, że potrafił tak krytykować, aby zmotywować. Prof. Majce Woźnickiej, której lekcje były prawdziwą ucztą intelektu i dobrego humoru. Prof. Brzezińskiemu za najlepsze na świecie lekcje historii. Prof. Małgorzacie Kmieć za to, że zawsze w nas wierzyła.
Jestem Wam bezgranicznie wdzięczny.

Komentarz został ukrytyrozwiń