Wiadomości24 > Moje Trzy Grosze > Lekcja Michaela

Pozycja materiału w rankingach:

#49891 wg odsłon (miesięczny)

49891 miejsce

Dział: Moje Trzy Grosze

Ocena: 41pkt

Oceń:

Lekcja Michaela

Dodał(a): Natalia Klimczak
2009-06-28 08:07
Odsłon: 7307
Komentarzy: 17

Tagi:

Michael Jackson nie żyje. Świat zalał się łzami. Ten sam świat, który opluwał go, wyśmiewał a jednocześnie tańczył w rytm jego muzyki.

Bliższy niż można sobie wyobrazić

Michael Jackson wydaje nam się być bliski, bo właśnie taki był. W tym destruktywnym świecie, w którym nie liczy się dla wielu nic poza własnym zyskiem, żył przez chwilę człowiek widzący więcej. Z naiwnością dziecka marzył o tym by ni było wojen, cierpienia, zła. Kochał ludzi, zwierzęta, przyrodę. Kumulował w sobie i swojej twórczości mnóstwo emocji, których wstydzimy się sami przed sobą. W dobie konsumpcjonizmu zapominamy o tym co najważniejsze. Zdecydowanie łatwiej jest odrzucić, nie próbować zrozumieć, nawet nienawidzić. Trudniej zaś
zatrzymać się i zadbać o to co nas otacza.

Michaela zniszczyły media i brak zrozumienia. Zastanawiam się dziś jak potoczyłaby się ta historia, gdyby spróbowano mu pomóc zanim Lisa Marie Presley podjęła swoją rozpaczliwą walkę o niego. Co by było gdybyśmy bardziej troszczyli się o ludzi nas otaczających, przykładali większą wagę do naszego środowiska. Myślę, że nasz świat mógłby wyglądać lepiej, być pełniejszy. Może przesłanie z piosenki „Heal the world” i całe życie gwiazdora, powinniśmy potraktować jako „Lekcję Michaela”?

Sądzę, że kiedy pierwszy szok i smutek opadną, powinniśmy bardziej docenić, że przyszło nam żyć w czasach, w których żył król popu. Człowiek o wyjątkowej wrażliwości, nadzwyczajnym talencie. O darze, którego nie można nawet określić jako jeden na milion. To jeden na kilka pokoleń. Oszczerstwa, pozwy, sprawy sądowe, które złamały serce temu mężczyźnie o psychice dziecka, wkrótce będą zapomniane. Zostaną jego płyty, zarejestrowane koncerty. Zostanie pamięć o nim i niezliczona ilość zdjęć.

Kiedy umarł, w Apollo Theater zebrali się ludzie, którzy płacząc tańczyli żeby świętować fakt, że świat dostał w darze Michaela Jacksona, który żył aż 50 lat. To prawdopodobnie najpiękniejszy gest jaki można w jego stronę wykonać. Celebrować jego istnienie poprzez słuchanie jego utworów. Michael wierzył, że to właśnie jego muzyka zapewni mu nieśmiertelność. Czy można mu się dziwić?

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Natalia Klimczak

Artykuły (109) Galerie (2) Średnia ocen (4.48)

Wiek: 3 | Miejscowość: Gdańsk | Kraj: Polska

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (104)

Dodaj do

Komentarze: 17

Sortuj komentarze:

Dawid Was 29.06.2009 00:26

Ocena:

Nigdy nie rozumiałem ludzi, którzy najpierw oskarżali o wszystko Jacksona, a teraz, po jego śmierci strasznie piszą w internecie jaki to był świetny człowiek, który zrewolucjonizował przemysł muzyczny. To samo jest z mediami... Ciągłe nagonki, oskarżenia, plotki. Dopiero teraz się zaczną reportaże o tym, że Michael chorował na vitiligo, że był niewinny wszystkich skandali... Nie można było tak od razu? Najpierw trzeba przecież człowieka wykończyć, ważna przecież jest tylko sensacja.

Natalio gratuluję Ci świetnego tekstu! Michael był i nadal jest wielkim człowiekiem. I takim pozostanie.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Alicja Pływaczyk 28.06.2009 23:34

Ocena:

Trudno zrozumieć Kogoś, kogo zna się tylko z mediów i nagranych koncertów, zwłaszcza jeżeli media tworzą życiorys pod zgłodniałą sensacji publikę - w tym tekście przebija jednak duża dawka zrozumienia, a to coś więcej niż tylko tekst słów poskładanych na okoliczność. To treść zdyscyplinowanych emocji, nie poddających się presji prowokatorów emocji i sensacji.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 28.06.2009 21:18

Ocena:

Komentarz został ukrytyrozwiń

Jacek Zawada 28.06.2009 21:03

Ocena:

też tak sądzę

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 28.06.2009 20:39

Ocena:

Zdania na temat Jacksona są podzielone. Tekst jest świetny...

Komentarz został ukrytyrozwiń

Michał Padiasek 28.06.2009 16:23

Ocena:

"Celebrować jego istnienie poprzez słuchanie jego utworów. Michael wierzył, że to właśnie jego muzyka zapewni mu nieśmiertelność."
Wierzył i miał rację. Bo jego muzyka zapewni mu nieśmiertelność. Jego utworów będą słuchały pokolenia ...

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 28.06.2009 16:15

Ocena:

Podobał mi się ten artykuł:) Wyważony, dobrze napisany stylistycznie, bez zbędnych dygresji. Jeden z lepszych na temat tych wydarzeń i samego artysty jaki ostatnio czytałam:)

"(...) Śpiewał i tańczył całym sobą, każdym mięśniem, nerwem, zmysłem. "
I to było widać. Nawet podczas koncertu w Madison Square Garden z okazji 30-lecia kariery w 2001 roku pokazał, że mimo wieku nadal świetnie sobie radzi na scenie.

Zgadzam się z panią Kukulską - dla mnie,jako fanki, nie miało znaczenia jaki kolor skóry miał. Był fantastycznym artystą inspirującym całe pokolenie. Dla mnie stoi w jednym szeregu z Elvisem czy Beatelsami. Chyba nikt nie tańczył, śpiewał i nie robił takiego show jak Mike. Do dziś mam w pamięci chwilę, w której zobaczyłam po raz pierwszy teledysk Jacksona (notabene, "Black or White") - stałam jak zaczarowana przed ekranem telewizora.

Komentarz został ukrytyrozwiń

Anna Kusak 28.06.2009 14:46

Ocena:

Dobry tekst Natalio!

Komentarz został ukrytyrozwiń

BARBARA Romer Kukulska 28.06.2009 14:25

Ocena:

To dla Czarnych i Kolorowych jego fanów było ważne, ba! niezmiernie istotne, czy jego wybielenie było wynikiem choroby, czy też umyślnego działania. Dla mnie, nie jest ważny kolor skóry Michaela J. i jakie są informacje na ten temat, gdyż to jest jak kwstia wiary w mediallną papkę urabiającą opinię publiczną.

Komentarz został ukrytyrozwiń