Letnie anioły nad Linköping, czyli "Śmierć letnią porą"

Dodał(a): Judyta Rykowska
2011-01-11 22:37
Odsłon: 1789
Komentarzy: 1

Tagi:

Lato. Gorąco. Strasznie gorąco. Wokół miasta szaleją pożary. Pot lepi się do skóry. Człowiek nie może normalnie funkcjonować. W powietrzu czai się zło. Atakuje młode dziewczyny. Staje się coraz bardziej natrętne. W końcu zabija. Malin Fors znów na posterunku. Najnowsza książka Kallentofta już w księgarniach.

Okładka książki "Śmierć letnią porą". / Fot. materiały prasowe

"Śmierć letnią porą" opowiada o upalnym lecie w Linköping. Wysokie temperatury wywołują pożary w pobliskich lasach. W mieście unosi się swąd spalenizny. Większość mieszkańców ucieka na urlopy. Ci co zostali muszą zmierzyć się z paraliżującą falą zabójstw. Nastoletnie dziewczynki giną w niewyjaśnionych okolicznościach. Sprawa posiada podtekst seksualny. Na tropie mordercy jest nieustępliwa Malin i jej równie uparty partner Zeke. Niestety czas pędzi nieubłaganie, a w niebezpieczeństwie znajduje się Tove - córka pani komisarz.

Przejmująca, wiarygodna i trzymająca w napięciu książka. Dużo ciekawsza niż pierwsza część z serii o komisarz Fors "Ofiara w środku zimy". Tym razem zamiast najmroźniejszej zimy, upalne lato. W przygotowaniu "Jesienna sonata". Czyżby Mons chciał wygrać słowem "Cztery pory roku"?

Dotychczasowe historie nie mają ze sobą większego związku. Kallentoft umiejętnie operuje słowem, miejscami wtrąca hasła odsyłające do pierwszej części. Jednak kto jej nie czytał, nie będzie czuł się niedoinformowany. Wszystko ładnie, zgrabnie, fajnie. W mroczne tajemnice wplatane poetyckie opisy osób pozbawionych życia. Ciekawe. Na przykład to: A kto miałby być martwy? Nie ja, ja mam czternaście lat, słyszycie? Nie wypowiada się słów takich jak "martwa" o kimś, kto ma tylko czternaście lat. Mam jeszcze przed sobą wiele lat życia, co najmniej siedemdziesiąt, i chcę ich. Chcę ich z powrotem. Daj mi je, tato. Nie zgadzam się. Nie zgadzam się.

Wciągające. Letnie anioły unoszące się nad miastem. Ten upał i te morderstwa. Sprawa nie jest taka prosta. Autor zgrabnie, ale nie nachalnie prowadzi czytelnika za rączkę. Przekartkowywanie stron, historia nabiera tempa. Przy końcówce nie można się od niej oderwać. Tove... czy Ciebie też sięgną paskudne ręce zwyrodnialca? Tak jak Malin i nam na właściwy trop wpaść nie jest tak łatwo.

W tej części znajdujemy więcej informacji o Fors. Znamy ją coraz lepiej. Jej myśli, jej pragnienia. Nie wszystko jednak podane na tacy. Kallentoft daje pstryczka w nos - ej czytelniku, wejdź w jej skórę, nie bądź taki bierny. Zatrać się w nowej historii, a nie pożałujesz. I ma rację, bo książka zasługuje na uwagę. Wciągająca fabuła, wartka akcja, trafne opisy i ciekawe charaktery, czegóż chcieć więcej?

Kto sięgnął po pierwszą część, także obecnie nie będzie zawiedziony. Apetyt rośnie w miarę czytania, wymagania również. Czym teraz nas uraczysz panie Mons?

"Śmierć letnią porą" Mons Kallentoft Wydawnictwo Rebis

Recenzję z pierwszej części cyklu znajdziesz tutaj

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Judyta Rykowska

Artykuły (128) Galerie (46) Średnia ocen (4.43)

Wiek: 25 | Miejscowość: Poznań | Kraj: Polska

O mnie: Długopisowa kleptomanka. Pożeraczka książek i filmów. Otwarta na każdą muzykę i nowe doznania. Z głową pełną poezji podąża przez świat. Uzależniona od miłości, kota i internetu.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Dodaj do

Komentarze: 1

Sortuj komentarze:

sowa 20.09.2011 11:03

Ocena:

wątek z zagrożeniem Tove trochę naciągany, co do czterech pór roku - czterech powieści to oficjalny zamysł pisarza, o którym wiadomo nie od dziś, b spłaszczona recenzja, jak na kryminał stwierdzenie: wszystko ładnie, zgrabnie, fajnie trąci infantylizmem - to nie romansidło, ani powiesc przygodowa, tylko kryminał o wynaturzonych zbrodniach i złu jakie czaić się może w człowieku, a że fajnie się czyta - to za sprawą narracji no i tempa akcji, jakie w przypadku tego nurtu jest nieodzowne, bardzo dziecinnie potraktowany temat, cięzko mi nazawać historie o seryjnych morderach - fajnymi :\ blad w ostatnim pyt. retorycznym powinno być raczej Panie Kallentoft :) zycze większego namysłu nad nastepnymi recenzowanymi pozycjami, powodzenia, pozdrawiam :)

Komentarz został ukrytyrozwiń