Facebook Google+ Twitter

Pozycja materiału w rankingach:

145025 miejsce

Liberatura - przekraczanie granic literatury

W typowej książce, po którą sięgamy liczy się treść. W liberaturze jest tylko jednym z wielu elementów, które tworzą sens dzieła.

W literaturze, jak w każdej dziedzinie sztuki, aby wzbudzić jak największe zainteresowanie trzeba stworzyć coś, czego jeszcze nie było. Czasami zwykły tekst to za mało, aby całkowicie przekazać, co miało się na myśli, dlatego niektórzy autorzy książek uciekają się do wykorzystania innych środków wyrazu, aby stworzyć książkę oddziałującą całą sobą. Tak zwaną liberaturę.

Liberatura to pojęcie, które w literaturoznawstwie pojawiło się całkiem niedawno. Wprowadzone zostało przez Zenona Fajfera, autora dwóch najbardziej znanych książek liberackich czyli "Oka-leczenia" i "(O)patrzenie" w publikowanym na łamach "Dekad literackich" w 1999 roku artykule "Liberatura. Aneks do słownika terminów literackich", gdzie określił literaturę mianem czwartego rodzaju literackiego, gdyż swoją formą wykracza ona poza trzy zdefiniowane dotychczas.

Chociaż samo słowo jest młode, zjawisko liberatury było znane dużo wcześniej. Jako przykłady wcześniejszych książek liberackich podawane są między innymi "Dzieje i życie JW Pana Tristrama Shandy" Sterne'a czy "Rzut kośćmi nie zniesie przypadku" Malarmego.

Liberatura charakteryzuje się ścisłym powiązaniem tekstu z przestrzenią i formą książki. W książkach literackich znaczenia nabierają nie tylko słowa, ale także ich układ na stronie, czcionka, ilustracje czy sam kształt książki. W przeciwieństwie do książki artystycznej, gdzie jej wizualność ma funkcję estetyczną, tutaj mamy do czynienia z konkretnym przekazem.
Współcześni twórcy uciekają się do coraz to nowych form sztuki, nie bojąc się innowacyjności. Oprócz wspomnianych wcześniej książek Fajfera (które tworzył ze swoją żoną Katarzyną Bazarnik) powstaje coraz więcej tego typu dzieł. Z polskiego świata artystycznego podać można przykłady "Ulicy Sienkiewicza" Radosława Nowakowskiego, "Świątyni Kamienia" Andrzeja Bednarczyka. Książka Nowakowskiego ma długość 10,5 metra, a jej przeczytanie zajmuje tyle czasu, ile spacer po ul.Sienkiewicza w Kielcach. W książce Bednarczyka zaś umieszczony w środku kamień stanowi część tekstu.

Aby zrozumieć liberaturę trzeba być uważnym czytelnikiem i analizować każdy szczegół. Książka literacka napisana jest pewnego rodzaju szyfrem, do którego należy dotrzeć, aby poznać całkowicie jej przekaz. Na pewno jest to wyzwanie, ale dzięki temu książki te można czytać wiele razy przekopując się przez kolejne warstwy symboli i znaczeń.

Wybrane dla Ciebie:




Komentarze (0):

Dziękujemy za Twoją aktywność w serwisie wiadomosci24. Do zobaczenia niebawem w innym miejscu.

Copyright 2017 Wiadomosci24.pl
#PRZEPROWADZKA: Dowiedz się więcej

Korzystamy z cookies i local storage.

Bez zmiany ustawień pliki są zapisywane na urządzeniu. Więcej przeczytasz tutaj.