Libiąż. Historia bohatera wojennego zwieńczona spotkaniem rodziny

Dodał(a): Paweł Salawa
2011-06-28 14:40
Odsłon: 1553
Komentarzy: 0

Tagi:

Wyjątkowe wydarzenie związane z Libiążem, w którym splatają się wątki odnalezionej po latach rodziny i losy bohatera wojennego pochodzącego właśnie z Libiąża, miało miejsce 28 czerwca w Urzędzie Miejskim.

Okolicznościowe spotkanie z krewnymi Ludwika Mołaty w UM w Libiążu / Fot. Paweł Salawa

Na zaproszenie burmistrza gościli w mieście potomkowie Ludwika Mołaty, libiążanina urodzonego w 1918 roku, który walczył w czasie drugiej wojny światowej jako pilot lotnictwa polskiego i brytyjskiego.

Ta piękna i zupełnie nieznana historia wyszła na jaw dzięki córce Ludwika Motały, Barbarze Boles -Davis, która goszcząc w Polsce na wakacjach w Zakopanem, postanowiła odszukać rodziny swojego ojca.

- W tym celu przyjechałam do Libiąża i poszukiwania rozpoczęłam w tutejszej parafii. Było to o tyle trudne, że zupełnie nie znałam języka polskiego. Niestety nigdzie w księgach nie widniało nasze rodowe nazwisko. Na szczęście na fotografiach kucharka rozpoznała siostrę naszego ojca - wspomina.

Tak doszło do wzruszającego spotkania ze Stanisławą Koczur, 90-letnią obecnie mieszkanką Libiąża. - Przez wiele lat nie mieliśmy ze sobą kontaktu. Po wojnie Ludwig Mołata tylko raz odwiedził Libiąż w latach sześćdziesiątych. Pierwszym punktem jego wizyty był posterunek SB w Chrzanowie, tak władza ludowa witała wtedy bohaterów wojennych - wspomina wujka także obecny na spotkaniu Ludwig Łapuszek.

Pamiątkowa fotografia przedstawiająca Generała Władysława Sikorskiego osobiście wręczającego odznaczenie Ludwikowi Mołacie / Fot. Archiwum rodzinne

Brata serdecznie wspomina także siostra Stanisława Koczur. - Byliśmy w dzieciństwie bardzo zżyci. Ludwik uczył się bardzo dobrze i bardzo pragnął kształcić się dalej, ale inaczej chcieli rodzice. Razem pracowaliśmy przy sadzeniu lasów. Potem wstąpił on do związku strzeleckiego, a stamtąd był już jeden krok do wojsk lotniczych. Jego jednostką był Kraków, skąd dwukrotnie przeleciał nad Libiążem, raz na tyle nisko, że można go było rozpoznać.