"Łuskanie światła. Reportaże rosyjskie" Jędrzeja Morawieckiego, dziennikarza, socjologa i filologa słowiańskiego, to kolejna książka o mieszkańcach współczesnej Rosji. Wcześniej do rąk czytelników trafiły dwa jego dzieła: "Mały człowiek. O współczesnym reportażu w Rosji" i "Syberyjska sekta wissarionowców jako fenomen społeczno-religijny".
Najnowsza książka Morawieckiego pokazuje ludzi poszukujących własnej tożsamości, szczęścia, sensu życia i duchowości w XX wieku. Indywidualnie nie udawało im się tego osiągnąć. Uważali, że jedynie sekta wissarionowców, z syberyjskiej Zony, której przewodził Wissarion, da im tę możliwość.
Kim był i skąd się wziął człowiek, który uważał się za Chrystusa? Oto co na ten temat mówi Wikiepdia: Wissarion (en. Vissarion, ros. Виссарион, pol. Dający Życie), właściwie Siergiej Anatoljewicz Torop (ur. 14 stycznia 1961 w Krasnodarze) - rosyjski mistyk, założyciel i głowa Kościoła Ostatniego Testamentu. Ogłosił się inkarnacją Jezusa i za takiego uważany jest przez wyznawców. Głosi wegetarianizm, wiarę w reinkarnację oraz rychłe nastąpienie końca świata. Objawienia miał otrzymać w maju 1990 roku [w czasie podróży trolejbusem - przyp. autorki], a ogłosił je 18 sierpnia 1991 w Minusińsku. Jego nauki są swoistą mieszanką prawosławia i buddyzmu.
Ten były milicjant dosyć szybko znalazł uczniów. Byli to najczęściej ludzie mający trudności z odnalezieniem się w morzu przemian zachodzących w kraju sowieckim. Często nieprzystosowani, nie rozumieni przez bliskich i bezskutecznie szukający pomocy w swoim otoczeniu. Tam jej nie znaleźli, ale sądzili, że nowy Chrystus da im wszystko czego potrzebują. Wybudowali więc Miasto Słońca, stolicę nowej uświęconej przez Boga cywilizacji, w syberyjskiej tajdze, nad jeziorem Tiberkut.