Pozycja materiału w rankingach:

#34903 wg odsłon (miesięczny)

Ocena: 25pkt

Oceń:

Magia beskidzkich wsi

Dodał(a): Lucyna Rozlatowska
2008-03-10 07:32
Odsłon: 4453
Komentarzy: 6

Tagi:

"Opowieści galicyjskie" to zbiór metafizycznych opowiadań o mieszkańcach popegeerowskich wsi. Czytelnika zachwyca czułość i tęsknota, z jakimi pisarz portretuje swoją „małą ojczyznę".

"Opowieści galicyjskie" Andrzeja Stasiuka / Fot. skan książki

Stasiuk w fascynujący sposób pokazuje ich codzienność. Za pomocą obrazowych reportaży przedstawia świat, w którym zderza się dawne myślenie z napływem nowoczesności. Bohaterowie beskidzkich wsi różnie odnoszą się do przemian. Niektórzy z uporem pozostają przy starym, jak "ostatni traktorzysta w PGR", "gumowy szewc" czy kowal. Inni zaś porwani prądem współczesności wprowadzają wieś w erę konsumpcjonizmu, tak jak Władek, który otwiera sklep, którego witryna jest "najbarwniejszym miejscem w promieniu piętnastu kilometrów". W nowej rzeczywistości także z łatwością odnajduje się Janek, odbywający wojaże do Szwecji, by stamtąd przywozić dżinsy, adidasy czy dresy.

Pisarz maluje obraz wsi przesiąkniętej nienaturalnym spokojem, graniczącym z zobojętnieniem. Mieszkańcy nie oczekują już od życia niczego i czas najchętniej spędzają przy wódce w miejscowej knajpie. Trunek stanowi dla tutejszych mężczyzn jedyny sposób na osiągnięcie stanu niezmąconej radości.

Andrzej Stasiuk; http://commons.wikimedia.org/wiki/Image:Stasiuk1.jpg / Fot. Michał Kobyliński; zdjęcie na licencji CC

Pomimo szczypty magii i bardzo poetyckiego, wymuskanego wręcz języka, opowiadania Stasiuka stanowią cenne źródło informacji o życiu polskiej wsi przełomu XX i XXI wieku. Realizm opisów daje możliwość wniknięcia w mentalność i zachowania mieszkańców popegeerowskich prowincji i uzmysłowienia sobie, że pod twardą skorupą obojętności drzemią bardzo gorące emocje, prowadzące nierzadko do tragicznych w skutkach działań. Przykładem takiej nieszczęśliwej postaci jest Kościejny, który w afekcie zabija kochanka swojej żony.

Jim Jarmusch wkłada w usta bohatera „Nieustających wakacji" następujące słowa: „Czym jest opowiadanie, jeśli nie łączeniem linią kropek, z których w końcu powstaje rysunek?". Odnosząc się do zbioru Stasiuka, można powiedzieć, że powstał obraz napełniony różnymi barwami, niezwykle prawdziwy w swojej wymowie. Czytelnicy z innych krajów na pewno odnajdą w nim fascynujący kawałek nieznanej im polskiej rzeczywistości, odkryją istnienie w naszej ojczyźnie miejsc, w których zdawałoby się, że czas stanął w miejscu. „Opowieści galicyjskie" to także interesująca lektura z perspektywy społeczno-historycznej. Oczami narratora oglądamy zachodzące przemiany, w wyniku których bezpowrotnie zanika specyficzny klimat beskidzkich wsi.

Zobacz także:

OFFline profil autora

Autor: Lucyna Rozlatowska

Artykuły (122) Galerie (18) Średnia ocen (4.87)

Wiek: 26 | Miejscowość: Warszawa | Kraj: Polska

O mnie: Moje trzy pasje to kino, fotografia i pisanie recenzji. Niestety moja praca nie ma nic wspólnego z żadną z tych dziedzin.

Ostatnie artykuły autora:

Pozycja autora w rankingach:

Największa liczba odsłon (154)
Najwyżej oceniane (490)

Dodaj do

Komentarze: 6

Sortuj komentarze:

Zbigniew Kowalewski 10.03.2008 22:16

Ocena:

Stasiuk jako podmiot epicki, kojarzy mi się z martwym bohaterem "Pillow Book" Grenawaya

Komentarz został ukrytyrozwiń

Tomasz Mazur 10.03.2008 19:49

Ocena:

Wydaje mi się, że Stasiuk w w tych opowiadaniach w jakimś stopniu rysuje obraz (poprzez - jak to ujęłaś portret swojej małej ojczyzny) dziennikarstwa obywatelskiego - oczywiście w dużym uproszczeniu...ale jednak;-)

(+)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Małgorzata Michnowicz 10.03.2008 17:43

Ocena:

Lucy jak zwykle super :)

Komentarz został ukrytyrozwiń

Autor usunął profil 10.03.2008 15:07

Ocena:

Podoba mi się Twój styl pisania. "Opowieści galicyjskie" mnie urzekły, ale i nieco napałniły niepokojem. Czekam z niecierpliwością na ich ekranizację. wie ktoś na kiedy jest przewidziana? Pozdrawiam!

Komentarz został ukrytyrozwiń