Małe Wielkie Instrumenty

Dodał(a): Marta Szloser
2008-11-20 16:32
Odsłon: 2298
Komentarzy: 3

Tagi:

Małe Instrumenty to wrocławska grupa tworząca muzykę za pomocą… małych instrumentów. Ich spektakl „Elektrownia Dźwięku” to prawdziwy majstersztyk – symfonia dźwięków, światła i niepowtarzalnego klimatu upadającej fabryki.

Symfonia na pianinka, perkusyjki, gitarki i zabawki

Więcej informacji o grupie Małe Instrumenty można znaleźć na ich stronie internetowej: www.maleinstrumenty.pl / Fot. strona www

Po spokojnym wstępie, ciche, pojedyncze dźwięki zmieniają się w prawdziwą symfonię! To niewyobrażalne, co można zagrać na zabawkach i miniaturowych instrumentach. Patrzę z niedowierzaniem na scenę, słucham i rozglądam się. Niektórzy widzowie się uśmiechają, inni unoszą brew, ale wszyscy z zainteresowaniem śledzą występ. Niektóre kompozycje są niezwykle barwne, mają niepowtarzalny charakter, którego nie osiągnie żadna „prawdziwa” orkiestra. Utwory zaskakują, ujawniając od czasu do czasu ograniczenia, jakie stawiają przed muzykami ich małe instrumenty. Czasem komuś upadnie pałeczka lub grająca zabawka, ktoś potknie się o leżący na ziemi kabel lub krzesło, ale w przypadku tego spektaklu, utrzymanego w konwencji upadającej fabryki, pełnej pozornego chaosu, te drobne usterki wyglądają zupełnie naturalnie.

Szanowny panie dyrektorze...

Elektrownia Dźwięku to ostatnie takie miejsce, wszystkie inne zostały już zamknięte. Pracownicy są bardzo oddani swojej pracy i nie chcą dopuścić do zamknięcia elektrowni. Trzykrotnie zwracają się do tajemniczego dyrektora, kiwającego się w przód i w tył, paląc cygaro, z prośbą o pomoc i wsparcie. Niestety, dyrektor zdaje się mieć ważniejsze sprawy na głowie. Pracownicy dbają o swoje maszyny, ale kiedyś w końcu musi dojść do jakiejś awarii…

Muzyka w „Elektrowni Dźwięku” wspaniale współgra ze światłem – jego kolorem i natężeniem. Scena raz pogrąża się w całkowitych ciemnościach i złowrogiej ciszy, by za chwilę wybuchnąć szaleństwem dźwięków i oblać widzów światłem wyjącej syreny lub kołyszących się bezładnie lamp. Światło przemyka po dziwnych fabrycznych konstrukcjach, również będących instrumentami, gaśnie i pojawia się w innym miejscu, z towarzyszącym mu zawsze dźwiękiem.

Małe instrumenty – wielki efekt

Widzowie śledzą poczynania pracowników-muzyków, obserwują przemieszczanie się światła i pojawianie nowych instrumentów. Kiedy na jaw wychodzi mało optymistyczna sytuacja elektrowni, a wizja zamknięcia staje się coraz bardziej wyraźna, pojawia się współczucie i zasmucenie. Groźna awaria wywołuje strach – maszyny pracują jak szalone, wirując tuż przed oczami widzów. Załoga, dotąd milcząca, wydaje z siebie niezrozumiałe okrzyki, ale nie próbuje już ratować urządzeń – na nic się to nie zda. Zamiast tego chce do końca pracować, nawet za cenę całkowitego zniszczenia maszyn. Spektakl kończy szalony koncert światła i dźwięków, lampy kołyszą się szaleńczo, w uszach wibrują złowrogie nuty. Strach. Pracownicy biegają po fabryce, żegnając się z rozszalałymi instrumentami. W końcu ostatnia Elektrownia Dźwięku umiera... Pozostaje smutek i ciągłe niedowierzanie, że za pomocą plastikowego saksofoniku, gumowego misia i kręconych bączków można wyczarować tak wielką muzykę.

Najbliższe spektakle "Elektrownia Dźwięku" Małych Instrumentów odbędą się 25 i 26 listopada oraz 6, 7 i 8 stycznia 2009 r. Więcej informacji na stronach grupy Małe Instrumenty oraz Teatru Muzycznego Capitol.